Alcatraz Metal Fest – 12 augustus 2012 – Brielpoort, Deinze

Op die uiterst zonnige zondag werd deze verslaggever en fotograaf 45 jaar. Bestaat er een betere manier om je verjaardag te vieren dan je te laten onderdompelen in een metal-bad! Ik spring in de auto voor een korte trip naar de naburige stad Deinze om de daad bij het woord te voegen. Vlug even de perspas afhalen dacht ik. Tot mijn grote verbazing staat er al een lange rij. Tijdens het naar voren lopen haal ik vlug mijn fototoestel uit de tas om deze ‘schietklaar’ te maken, want de eerste band was al gestart!

WARBRINGER kreeg de opdracht om het festival te openen en  het al talrijk aanwezige publiek een eerste metal shower te geven. Geen genre is beter geschikt dan degelijke thrash om deze opdracht te vervullen! Deze Californische kerels slagen er dan ook in om de eerste vuisten in de lucht te krijgen. De band ontstond in 2004 en  een jaartje later brachten ze de demo “Born Of The Ruins” uit. Century Media tekende de band in 2007 en sindsdien maakten ze drie albums. Zanger John Kevill kwijt zich tevens uitstekend van zijn taak als frontman. De kerel beschikt over een krachtige strot en kon al redelijk wat reactie losweken bij het publiek. Een meer dan geslaagde opener als je het mij vraagt!

 

Het podium werd omgetoverd tot een set van een toneelstuk met allerlei kleurrijke panelen en een geweldige backdrop. Het Britse HELL besteeg het podium en ze worden meteen onthaald met een warm applaus. De band kende zijn geboorte in 1982 maar bracht het initieel niet verder dan een EP en verdween toen van het toneel. In 2008 kwam de band opnieuw samen om hun debuutplaat “Human Remains” alsnog af te werken. Deze knaller maakte veel indruk bij vele metalheads en lieten ze menig publiek  verstomd staan tijdens hun optredens. De band brengt klassiek geschoolde metal met een retestrak geluid en vooral een groot theater-gehalte. David Bower bezit de gave om het publiek onmiddellijk in te pakken met zijn uitermate groot acteertalent. Wanneer David tijdens “Plague and Fyre” het podium opkomt met zijn monnikspij en een typisch masker dat de dokters droegen in de tijd van de pest (Bubonic Plague). Dit maakt het spektakel volledig af en deze vorm van metal is een waar genot voor oor en oog. De heren, waaronder producer Andy Sneap, zetten een meer dan puike prestatie neer en hebben ongetwijfeld weer wat zieltjes gewonnen. Na een dosis thrash werd deze tweede golf van theater-metal ook met een luid tevredenheidsgejuich  ontvangen.

Veel fans van de jaren 80 metal keken vooral uit naar de prestatie van het herboren CRIMSON GLORY. In het tweede deel van jaren 80 brouwden ze twee albums die als absolute klassiekers in het progressieve metalgenre werden aangezien. De band kreeg lovende kritieken en werd o. a. door Aardschok een gouden toekomst voorspeld. Maar die vlieger ging echter niet op en na een tijdje stierf de band een stille dood. De band werd gekenmerkt door schitterend dubbel gitaargeweld en de magistrale stem van zanger Midnight. Toen die echter in 2009 stierf zag de toekomst van de band er alles behalve rooskleurig uit. Matt LaPorte (Jon Oliva’s Pain – R.I.P. 2011) bracht de overige bandleden in contact met drummer Todd La Torre. Volgens Matt bezat de kleine man een geweldige stem. Todd maakte zo’n indruk op de band dat hij prompt tot frontman werd gepromoveerd. Ik was getuige van hun eerste show op Europese bodem in Dynamo Eindhoven en keek en luisterde met absolute verbazing naar de prestatie van Todd. De man benadert de stem van Midnight akelig dicht. Ook in Deinze was het genieten tijdens opener “Valhalla” waaruit bleek dat Todd in prima doen was. Zijn hoge uithalen raakten het binnenste van je metalen hart. En toegegeven, tijdens de vocale intro van “Painted Skies” rolden vreugde en emotie-tranen over de wangen van ondergetekende. Wat een pak emoties kan die man losweken bij het publiek. Ook “Lost Reflection” kreeg een sublieme uitvoering en tijdens het hondsagressieve “Red Sharks” vlogen de vuisten en duivelshorens in de lucht. De beste band van de dag als je het mij vraagt.

 

Tijdens de maanden voordat het programma bekend werd gemaakt, verschenen berichten op  Facebook dat het festival ‘back in black’ ging! Veel werd daarover gepraat en iedereen had een verschillende uitleg. Maar toen bekend werd dat PRIMORDIAL op het affiche stond was meteen duidelijk wat de organisatoren precies bedoelden. Primordial is te omschrijven als een vorm van extreme metal en voegt Ierse folk muziek toe aan hun black metal. Als liefhebber van vooral de softere zijde van de metal was ik totaal niet vertrouwd met hun muziek. Toen de band het podium op kwam viel meteen zanger Alan Averill op met zijn typische zwart-witte make-up. Toen op het podium vooral de rode lichten aanfloepten hoorde ik al een paar onrustige kreten in de fotopit. Maar de man zocht geregeld een lichter plekje op en dan zagen de fotografen hun kans om deze boosaardige man visueel vast te leggen op de lichtgevoelige chip. “Nemtheanga” bezit een geweldige podiumprestatie en de band kon mij bekoren met hun speciale metal. De eerste rijen toeschouwers genoten duidelijk van deze speciale zwarte band en nummers zoals “No Grace Deep Enough”, “No Rome Burns” en afsluiter “Empire Falls” werden beloond met groot gejuich. Dus ook de donkere metal zegevierde in Deinze.

De volgende ronde was opnieuw voor Californische thrash, maar deze keer van de oude rotten van TESTAMENT. De debuutplaat “The Legacy” uit 1987 werd in de lage landen zeer goed onthaald en sindsdien heeft de groep een grote schare fans. Zanger Chuck Billy heeft een lange strijd tegen kanker overleefd en de band sloeg keihard terug met de plaat “The Formation of Damnation”. Maar hun laatste schijf “Dark Roots of Earth” sloeg ook in als een bom en was ongemeen hard. De band schoot meteen van wal met “Rise Up” van die schijf. Chuck had een korte microfoonstandaard in de hand die met groene LED’s werd verlicht. Chuck gebruikte zijn nieuw speeltje dan ook geregeld als nepgitaar! Tot nu toe was het enkel buiten warm, maar tijdens de set van Testament werd het heet in de zaal. De lichtshow bevatte veel stroboscooplicht en dat maakte het wat lastiger om hert geheel te bekijken. Ook speelde de band loeihard en daardoor was het geluid in de zaal niet overal optimaal! Maar dat kon de echte fans niet deren, want als je hits zoals “The New Order”, “Into The Pit”, “Practice What You Preach” en “Over The Wall” naar je hoofd geslingerd krijgt heb je geen reden tot klagen. Ook het nieuwe “True American Hate” werd meer dan warm onthaald. De beide gitaristen Alex Skolnick en Eric Peterson vuurden de ene gitaarsolo na de andere af op het uitzinnige publiek. Ook deze tweede thrash stortvloed miste duidelijk zijn effect niet!

 

Co-headliner ICED EARTH kreeg een groter tijdslot ter beschikking en daar maakte deze traditionele heavy metal band uit Tampa Florida ook gretig gebruik van. Sedert hun debuut uit 1990 heeft de band al een aantal zangers gehad en met hun laatste plaat “Dystopia” staat Stu Block achter de microfoon. Die plaat werd trouwens door de pers en de vele fans bedolven met lovende kritieken. De band liet dan ook meteen het titelnummer los op de menigte. Er volgde een bloemlezing uit hun repertoire en de setlist werd passend afgesloten met hun lijflied “Iced Earth”.

Zanger Stu Block ontpopte zich als een ware frontman en bracht alle nummers met een enorme kracht en passie. Bandleider Jon Schaffer genoot duidelijk van het concert en toverde geregeld pure metalriffs uit zijn geliefde gitaar! Maar ook snarenplukker Troy Seele eiste geregeld een plaatsje op in de spotlight. Voor vele aanwezigen was dit de band van de dag. En vele vrouwelijke toeschouwers keken uit naar nieuwe bassist Luke Appleton, die van Fury UK afkomstig is!

 

De band die de eer had om deze vijfde editie van het festival af te sluiten was het Noorse black metal monster IMMORTAL. De band verklaart beïnvloed te zijn door deathmetal acts zoals Morbid Angel en Possessed en later kwamen daar ook Bathory en Celtic Frost bij. Later vermengen ze hun sound met elementen uit de Duitse thrash metal. Tijdens het eerste nummer krijgen we wat pyrotechniek te zien en nadien omhuld de band zich vooral met achtergrondverlichting. Hun typische corpse paint komt soms goed tot uiting bij bepaalde kleuren van de spots. De band krijgt de massale steun van een groot deel van het publiek vanaf de eerste noot die ze produceren. De band ligt duidelijk goed in de markt bij het wat jongere publiek. Abbath en Apollyon bestoken het publiek met hun ziedende blikken en supernorse gezichtstrekken.  Ze slagen erin om op deze hete zondagavond het festival te bedelven onder een gitzwarte wolk van black metal, die blijkbaar recht vanuit de hel kwam! Jammer dat de band niet afsloot met hun “Battles In The North” maar ik hoorde totaal geen gezeur van de vele fans. Immortal bewees met hun set dat Alcatraz ‘back in black’ was en natuurlijk ontbrak “Damned in Black” niet op de setlist!

Er dringt zich een wijziging op van een gekende spreuk, want ik vermoed dat voor deze editie van Alcatraz Metal Festival duidelijk gold dat vijfde keer duidelijk de beste keer was. Door drie bands (Immortal – Iced Earth – Testament) te programmeren die exclusief voor de Benelux op de bill stonden, zijn de fans van die bands massaal afgezakt naar Deinze. De zaal was volgens mij ook zo goed als uitverkocht. De iets gewijzigde aanpak van slechts één podium te gebruiken en de introductie van de zwarte toets heeft duidelijk zijn vruchten afgeworpen. We zijn reuze benieuwd wat Alcatraz editie 2013 ons zal voorschotelen. Veel metalheads hadden elk hun eigen favoriete band en ik denk dat de verscheidenheid in genres er deels voor gezorgd heeft dat er dit jaar een goede opkomst was!

 

Het festival was ook gehuld in een toffe sfeer. Dit was voelbaar zowel in de zaal, buiten tussen de verschillende standjes als in de persruimte.  de persruimte was mooi ingericht met allerlei canvassen met foto’s van de twee vorige edities. Ook viel de reuzegrote canvas met een interpretatie van Alcatraz Concerts van de hand van illustrator Ed Repka in positieve zin op.

Till next year, Alcatraz!!  \m/ \m/

 

Tekst:  Rik Bauters
Foto’s:  Rik Bauters

Related posts

Photo-Report: Pro-Pain @ Metropool Hengelo 2014 by Raymond Groenink

livereviewer

Live report: DeWolff / Walden – Patronaat Haarlem, 26-01-2019

LiveReviewer

Live report: Metallica – Ziggo Dome, 06-09-2017

LiveReviewer
UA-17622028-3