Amon Amarth – Deceiver Of The Gods – Metal Blade – Out now

Amon Amarth – Deceiver Of The Gods – Metal Blade   – Out now

In 1988 werd in de Zweedse plaats Tumba de band Scum opgericht. De oorsponkelijk gespeelde stijl was grindcore en achter de microfoon vonden we  Paul “Themgoroth” Mäkitalo, die later tijdelijk zou toetreden bij de black metal band Dark Funeral. In 1992 werd zijn plaats bij Scum ingenomen door Johan Hegg en werd de naam veranderd in Amon Amarth. En met de naam veranderde ook de muziek. Van grindcore verschoof het naar death/trash, wat door de onderwerpen in de teksten al snel het sub-genre Viking metal opleverde. Na wat demo’s en EP’s duurde het tot 1998 voordat het debuutalbum “Once Sent from the Golden Hall” uit kwam. En nu is er dan album nummer 9 “Deceiver Of The Gods”, geproduceerd door Andy Sneap en net als alle voorgaande albums uitgebracht via Metal Blade. En om de vraag van velen te beantwoorden, de bandnaam is afkomstig uit Lord Of The Rings. Het is de vertaling van Mount Doom in de Elfentaal.

Amon Amarth is :

Johan Hegg : Vocals
Ted Lundström : Bass
Johan Söderberg : Guitar
Olavi Mikkonen : Guitar
Fredrik Andersson : Drums

Deceiver Of The Gods :
Hef uw drinkhoorns! De vaandeldragers van de Viking metal zijn weer terug. In tien nummers worden we meegenomen door de verhalen over strijd , Scandinavische mythologie en dan vooral over de God Loke, die op dit album als rode draad fungeert. Het openende titelnummer maakt meteen duidelijk dat er geen stijlverandering heeft plaats gevonden. Met een vol en heavy geluid wordt er hard afgetrapt, in de lijn waar de band op het voorgaande album “Surtur Rising” was gebleven. Al is op dit album het geluid opener, wat meteen opvalt in “As Loke Falls” en helemaal in “Father Of The Wolf”. Er zit een zweem van oude heavy metal in het gitaarwerk. Denk aan Saxon of (oude) Iron Maiden. Maar dit is niet in alle nummers even duidelijk terug te horen. Een trasher als “Blood Eagle” of het stuwende “We Shall Destroy” lenen zich er ook niet echt voor, die horen lekker heavy.  Het tempo  varieert van lekker stampend tot doomy, zoals bij het nummer “Hel”, wat oud Candlemass zanger Messiah Marcolin samen met Hegg van vocalen voorziet. Vreemd genoeg vind ik de combinatie van de twee totaal verschillende zangers verassend goed, al had Marcolin wel wat harder in de mix gemogen. Aan afwisseling dus geen gebrek op dit album. Luister maar naar het afsluitende “Warriors Of The North”. Wat eigenlijk wel toonaangevend voor de hele CD is. Afwisselend, episch, qua tekst verhalend zoals we van de band gewend zijn en precies lang genoeg.

Conclusie :
Dit album is weer op en top Amon Amarth. Minder hard als het vorige album, maar ook afwisselender en wat melodieuzer . De balans qua nummers zit goed in elkaar, van hard naar mid tempo en zelfs richting doom. Vooral het gitaargeluid dat soms aan NWOBHM herinnerd, maakt dat het anders klinkt als voorgaande CD’s. Het is vooral de zang waar wel eens wat meer afwisseling in mag komen. Verder gewoon weer een goed album, wat je mee zal nemen in een drakenboot langs vijandige kusten en epische veldslagen.

Cijfer : 3,5 uit 5

Tracklist:

  1. Deceiver of the Gods
  2. AsLokeFalls
  3. Father of the Wolf
  4. Shape Shifter
  5. Under Siege
  6. Blood Eagle
  7. We Shall Destroy
  8. Hel  (featuring Messiah Marcolin)
  9. Coming of the Tide
  10. Warriors of the North

www.amonamarth.com
www.facebook.com/amonamarthband

Tekst : Martijn Rouwenhorst

 

Related posts

Review: Behemoth – The Satanist – Nuclear Blast – Out Now

livereviewer

ALBERTO RIGONI – THREE WISE MONKEYS – ANY AND ALL RECORDS/NIGHTMARE – OUT NOW

livereviewer

Eye of Solitude – Canto III – Kaotoxin Records – Release 25 – 11 – 2013

livereviewer
UA-17622028-3