ARJEN ANTHONY LUCASSEN – LOST IN THE NEW REAL – INSIDE OUT MUSIC/CENTURY MEDIA – OUT NOW

Arjen begon zijn loopbaan als artiest in een ver verleden bij het Nederlandse Bodine en later kwam hij bij Vengeance terecht als snarenplukker. Maar zijn bekendheid nam enorme proportie aan met zijn projecten Ayreon en Star One! Arjen’s laatste platen hadden een donkere en dreigende klankkleur en dit wou hij doorbreken met zijn tweede solo-album. Naar eigen zeggen heeft hij dit album vooral voor zichzelf gemaakt omdat hij een album voor zichzelf wou maken. Benieuwd of deze trouwe Ayreon fan dit ook zal kunnen pruimen!

 

Arjen Anthony Lucassen is:

Arjen Anthony Lucassen – instruments & vocals
Rutger Hauer – Narration
Wilmer Waarbroek – backing vocals
Ben Mathot – violin
Maaike Peterse – cello
Jeroen Goossens – flute
Ed Warby – drums
Rob Snijders – drums
Elvya Dulcimer – hammered dulcimer and vocals on “Battle of Evermore”

LOST IN THE NEW REAL
Na een introductie van Rutger Hauer (personage psychiater Voight-Kampff) krijg je al een idee van het verhaal. Het is opnieuw een sci-fi story geworden dat ontstond in Arjen’s brein door na te denken over de enorm snelle technische evolutie. Het hoofdpersonage Mr L. heeft een ongeneeslijke ziekte en wordt ingevroren met de hoop om in de toekomst genezen te kunnen worden. Een paar eeuwen verder in de tijd ziet Mr. L zijn wens uitkomen en ontwaakt hij uit zijn lange slaap! De psychiater moet hem helpen om zich aan te passen aan de enorme evolutie die de wereld ondergaan heeft tijdens zijn vriesslaap.

“The New Real” De song start met spacy keys en semi-akoestische gitaren en lichte drumslagen. Arjen zelf start half sprekend en half zingend aan de tekst. Hier en daar duikt een harde Ayreon riff op. Maar “The New Real” is eerder een rustig nummer dat pas tijdens de break wat voller klinkt met fluit en met riffs die je om de oren vliegen. Ik moet toegeven dat het even wennen was deze nieuwe aanpak, maar Arjen blijft een genie in het arrangeren en componeren van songs die je raken en je benieuwd maken naar wat er zal volgen.

Vervolgens krijgen we een sfeervolle intro van Rutger. Elke song krijgt deze behandeling van Arjen’s favoriete acteur. Een nieuw idee hoor ik je zeggen. Nee hoor deed Mr. L dat ook niet op zijn absolute meesterwerk “Into The Electric Castle”? Rutger heeft zelf de teksten neergepend en er zijn eigen draai aan gegeven. Het moet gezegd dat hij dit op een voortreffelijke manier heeft afgehandeld. “Pink Beatles In A Purple Zeppelin” is een eerbetoon aan een paar van Arjen’s grootste voorbeelden: The Beatles en Led Zeppelin. Dit eerder vrolijk klinkende nummer bevat verschillende lagen van toetsen en cello. Ondertussen word ik steeds meer geïnfecteerd door deze nummers! “Parental Procreation Permit” handelt over geboortebeperking, waarbij je eigenlijk een ‘vrijbewijs’ moet kunnen voorleggen wanneer je aan voortplanting wil doen! Dit nummer wekt een donkerder sfeer op. Arjen slaagt erin om elk nummer op een andere manier te zingen. Het nummer gaat ook meer de richting op van de vertrouwde ‘Arjen-sound’. Hierdoor zijn de Oosters geïnspireerde riffs verantwoordelijk voor en de bijna-grunt op het einde is een leuke twist. Het korte “When I’m A Hundred Sixty-Four” start met opgewekte strijkers en fluit en kan eigenlijk gecatalogeerd worden als flower-pop. Het laat je wegdromen naar een weide vol groen gras en dartelende vlinders! “E-Police” is Arjen’s reactie tegen de hedendaagse illegale downloadactiviteiten. Wat opvalt bij dit album is  dat alle nummers eigenlijk vrolijker klinken. Dat is op zich een groot contrast met de laatste albums van onze ‘tall –blond-Dutchman’! In dit nummer wordt de spanning geleidelijk opgebouwd naar het refrein toe.

Tussen al die happy-happy-joy-joy klanken klinkt “Don’t Switch Me Off” wat droeviger. De toetsensolo benadrukt deze stemming en tegelijkertijd wordt hiermee een stevige link gelegd naar de Ayreon-releases. “Dr Slumber’s Eternity Home” is opnieuw vrolijke 70’s hippie rock en dit terwijl het nummer vlotjes over een euthanasie-kliniek verteld! De 80’s beïnvloede gitaarsolo wordt onmiddellijk gevolgd door een Beatles geïnspireerd stukje met de nodige strijkers. De Ayreon-riffs duiken op in het vlotte “Yellowstone Memorial Day” en krijgen de steun van een Hammond orgel. Met elk nummer wordt de luisteraar meer in het verhaal gezogen en wordt de honger naar meer aangewakkerd. Een middeleeuws geluid geproduceerd door strijkers luidt “Where Pigs In”. Hierin beschrijft Arjen een alternatieve realiteit waar Madonna nog steeds een maagd is en Jimi Hendrix een fluitspeler was. Hilarische tekst die nog maar eens het gevoel voor humor blootlegt van Arjen. Hij voorziet dit nummer van super gevoelig gitaarwerk! Maar ook de bijdragen van de viool, cello en de fluit zijn wonderbaarlijk! Tijdens het lange titelnummer komt Arjen het dichtst bij zijn gekende composities. Het nummer start met een nagebootste hartslag waarover geleidelijk toetsen, de zang van Arjen en strijkers komen te liggen. In dit slot stuk van het verhaal vraagt Mr. L zich af of zijn vernieuwde leven wel zinvol blijkt en uiteindelijk vraagt hij om er de stekker uit te trekken! Naar het einde toe start het Hammond orgel een beukend einde in vette Ayreon stijl! Je hoort dan in het laatste stuk de hartslag vertragen en uiteindelijk stoppen!

Een vette pluim gaat ook naar Wilmer Waarbroek die alle achtergrondzang voor zijn rekening neemt. Wauw wat een aanstekelijke trip was dit zeg, nog maar eens afspelen dus om nog meer leuke wendingen te ontdekken!!

Het tweede zilveren schijfje is een verzameling van eigen songs die niet voor de volle 100% in het New Real verhaal pasten. Deze werden aangevuld met een aantal covers die zich allemaal in het science fiction wereldje situeren. De covers zijn mede door de fans gekozen door het plaatsen van suggesties op de facebookpagina en fanforum van Arjen.

“Our Imperfect Race” is alvast overladen met spacy achtergrondgeluiden en heerlijke zweverige gitaarklanken. Een lange toetsensolo brengt het nummer op dreef. Tekstueel wordt de vraag gesteld of er gelijkaardige beschavingen elders in het universum aanwezig zijn en wat die eigenlijk over ons zouden denken! Het nummer bevat een sterk met blues doordrenkte solo. Pink Floyd’s “Welcome To The Machine” krijgt een didgeridoo gelijkende intro, maar vervolgd met Rammstein en industrial metal. Beenharde riffs gecombineerd met een soort ‘metal-on-metal geluid’. Een geweldige coverversie! “So Is There No God” klinkt een stuk rustiger en hier trekken de ‘zingende’ strijkinstrumenten de nodige aandacht. Het nummer staat bol van de emotie! De beukende drumslagen van Ed Warby zetten de toon in “Veteran Of The Psychic Wars”. Dit Blue Öyster Cult nummer kreeg in het verleden al een akoestische behandeling van Metallica en een electrische bewerking van Tarot. Ook Arjen’s vocalen zijn enorm gevarieerd in dit nummer.

Alhoewel Arjen zelf niet zo flatterend is over zijn eigen zangcapaciteiten, moet ik toch stellen dat ik verrast was dat hijzelf alle vocalen heeft verzorgd. Hij heeft zichzelf hier duidelijk overtroffen. In “The Social Recluse” vallen de achtergrondvocalen van Wilmer in positieve zin op. Maar het klapstuk van deze tweede digitale drager is toch de bewerking van Led Zeppelin’s “Battle Of Evermore”. De dulcimer van Elvya Dulcimer steelt de show en haar stem doet zelfs denken aan een Anneke van Giersbergen. De geest van de Middeleeuwen wordt hier duidelijk opgeroepen! Het einde van de song bevat strakke harde riffs en verscheidene lagen van vocalen. Tijdens het verblijf in “The Space Hotel” krijgen we een fris klinkende gitaarsolo als roomservice. Mooi gitaarwerk en rustgevende toetsen laten ons dromen tijdens “Some Other Time”, origineel van The Alan Parsons Project. Tijdens “You Have Entered The Reality Zone” ontstaat er mooi contrast tussen de riffs en de middeleeuws klinkende mandoline. Het knappe van dit contrast is ook terug te vinden in de tekst. Daar wordt in de computergedomineerde New Real cultuur teruggegaan naar een eiland (the Old Real) dat gepopuleerd werd door opnieuw tot leven geroepen uitgestorven diersoorten en de mens moet zien te overleven zonder enig modern technologisch middel. Dit album wordt op geweldige wijze afgesloten met “I’m The Slime” van Zappa. Een hilarische stemvervorming en de uitspattingen op de instrumenten werken uiterst aanstekelijk.

 

Conclusie:
Arjen is er opnieuw in geslaagd om een muzikaal ondersteund fantasie verhaal te vertellen op het eerste deel van deze dubbel CD. Het was even wennen aan de nieuwe aanpak! Maar wanneer je eenmaal gebeten bent door het geheel blijft de infectie duren. Geen enkel ‘medicijn’ is opgewassen tegen deze zalige besmetting! Vooral de narratie van Rutger Hauer is fenomenaal en ook Arjen zet zijn beste vocale prestatie neer. Het tweede deel bevat zeer knappe bewerkingen van enkele nummers, die allen een space-theme als gemene deler hebben. Deze werden aangevuld met vijf eigen nummers die niet zo goed in het New Real verhaal pasten. Maar desalniettemin mochten deze tracks ons niet onthouden worden.

Om Arjen te plezieren concluderen we in volledige Star Trek stijl: “Space, the final frontier – these are the voyages of the odd brain Lucassen!”

 

Track list:

CD-1

  1. The New Real   6:24
  2. Pink Beatles In A Purple Zeppelin   3:36
  3. Parental Procreation Permit   5:03
  4. When I’m Hundred Sixty-four   2:30
  5. E-Police   4:07
  6. Don’t Switch Me Off   4:06
  7. Dr. Slumber’s Eternity Home   3:51
  8. Yellowstonememorial Day   3:31
  9. Where Pigs Fly  3:47
  10. Lost In The New Real  10:19

 

CD-2

  1. Our Imperfect Race   6:27
  2. Welcome To The Machine   4:45
  3. So Is There No God?   4:41
  4. Veteran Of The Psychic Wars   4:34
  5. The Social Recluse   3:55
  6. BattleOf Evermore   5:28
  7. The Space Hotel   3:49
  8. Some Other Time   3:21
  9. You Have Entered The Reality Zone   3:24
  10. I’m The Slime   2:53

 

Score: 4,25 out of 5

Links:
www.arjenlucassen.com
www.insideoutmusic.com

Geschreven door Rik Bauters