CIVILIAN – WAKE-UP CALL EIGEN BEHEER – OUT NOW

In februari van dit jaar zakte ik op een weekdag af naar het Belgische Limburg om House of Lords aan het werk te zien. Het voorprogramma werd verzorgd door een lokale band die zich Civilian noemde. Ik was meteen onder de indruk van het gitaarwerk van Peter Vrancken. Een dikke maand geleden ondernam ik wederom een tripje naar Limburg om The Metal Legacy concert te aanschouwen. Ik ontving een exemplaar van hun debuutplaat “Wake-Up Call” en wilde wel eens weten of de gitaar mij op dat album ook zo kon verrassen.

 

Civilian  is:

Christophe Beliën  – bass
David Dejeneffe – guitars, backing vocals
Johan Van Den Berghe – drums, backing vocals
Mark Van Luijk – lead & backing vocals
Peter Vrancken – guitars

 

WAKE-UP CALL

Na een stemmetje dat lijkt weggelopen uit de vampierenserie “True Blood”, schiet dit album met volle kracht uit de startblokken. Vette riffs en krachtige drums nemen de leiding en wat later hoor je zanger Mark. De man vertoont tijdens het refrein wat raakpunten met Chris Cornell van Soundgarden. De band heeft een geluid dat bol staat van de verwijzingen naar de klassieke gitaar georiënteerde  hard rock. De basloopjes van Christophe Beliën laten ook geregeld van zich horen. Alvast een meer dan geslaagde start. Vervolgens worden we tijdens het grotendeels rustigere “The Reaper” verwend met uiterst smaakvol gitaarwerk van Peter en David. Mark gooit de vocalen over een andere boeg deze keer. We horen een meer relaxte Mark, maar gebruikt zijn stem als een instrument in de pre-chorus om tijdens het energieke refrein zelfs gemeen uit de hoek te komen. Tijdens het korte, maar snelle “White Leather” waagt Mark zich aan een soort van rapstijl en samen met de zinderende bas en het vingervlugge gitaarwerk krijgen we hier een eerste hoogtepunt te horen! “High School Loser” kent een sleazy gitaar intro, maar nadien bespeur ik invloeden van de eerste Black Sabbath albums en een snuifje Ritchie Blackmore. Dit nummer vraagt om meegezongen te worden en opnieuw valt er te smullen van het aangeleverde gitaarwerk. Een rauwe AC/DC riff opent “RFH”. Deze helse rit (RFH = Race From Hell) evolueert in een gitaar gedomineerde beuker van de beste soort. De uiterst melodieuze instrumentale break zorgt voor een extra dimensie in het nummer. In “Hilltop” hoor ik een jonge R. Blackmore voorbijkomen. De symbiose tussen de ritmegitaar en dat geweldig leadgitaartje is ronduit geweldig. Die Blackmore-link komt op een uiterst gevoelige wijze terug in de break! Ik kan niet anders dan superlatieven gebruiken over het gitaarwerk want ook in “Hellwoman” worden onze trommelvliezen gemasseerd door kwaliteitsvolle riffs. Cindy Buckenberghs neemt wat zang op zich en wordt hierdoor tot een helse vrouw gebombardeerd. De combinatie van de shreddende gitaar met de rauwe hard rock riff en de uiterst gevarieerde zang van Mark maken van “No Respect” een volgend hoogtepunt. Deze keer weten de gitaren een bluesy feel aan de song te geven. Het best kan je het vergelijken met de albums van Great White. Maar de prijs voor het beste nummer gaat naar “Hallelujaland”. Dit nummer kent een rustige, uiterst gevoelige start maar explodeert na een kleine minuut met snelle harde riffs, beukende drums en een ontketende Mark. Het nummer laat in het midden de rust terugkomen en de zweverige riffs laten je even wegdromen om nadien wakker geschud te worden door de tweede aanval. Opnieuw komen de invloeden van een Blackmore en zelfs Yngwie Malmsteen naar boven. De shredsolo vormt de spreekwoordelijke kers op deze taart. Deze track heeft me bekeerd tot de Civilian-metal! Hallelujah….

“Head Away” vervolgt in een min of meer power metal stijl. Vooral het drumwerk is hier van een hoog niveau. “No Mercy” is een rustig nummer met wederom die catchy riffs. Maar het is toch Mark die hier de show steelt. De man etaleert hier al zijn kunsten en doet dat met een natuurlijk gemak. Het nummer stamt eigenlijk uit 1996 toen het als b-kantje uitkwam op een single “Pass The Peace” van Mark’s vorige band Chew A Bone. Die band bracht een soort van crossovermuziek met The Red Hot Chilli Peppers als voorbeelden. Hoewel het nummer een volledige make-over kreeg, is die link nog duidelijk hoorbaar. Het nummer vormt een mooi contrast met de rest van de nummers, maar past toch wonderwel in het geheel. Als bonus krijgen we nog “2000 Tons Of Metal”. Deze traditionele metal track is een song die geschreven werd voor de gelijknamige metal boottocht die in januari van dit jaar doorging in het Belgische Limburg. Een soort van mini-uitvoering van de 70.000 tons of metal cruise eigenlijk. Je hoort hier zowel elementen voorbijkomen uit de power-metal, maar ook Accept en zelfs Savage Grace duiken in het verhaal op. Dit eerbetoon aan alle metalbroers en –zusters is een meer dan waardige afsluiter van een uiterst geslaagd debuut.

Conclusie:
Civilian heeft met dit album duidelijk bewezen dat metal meer dan ooit levend is. Opmerkelijk is dat er op deze schijf veel invloeden te horen zijn van klassieke rock en die op een geweldige manier verweven zijn met modernere invloeden. Alleen al voor het ronduit schitterende gitaarwerk moet je dit album aanschaffen. Ik ben benieuwd hoe het volgende album van deze Belgische band zal klinken.

Tracklist:

  1. Everything Must Die
  2. The Reaper
  3. White Leather
  4. High School Loser
  5. RFH
  6. Hilltop
  7. Hellwoman
  8. No Respect
  9. Hallelujahland
  10. Head Away
  11. No Mercy
  12. hidden track: 2000 Tons Of Metal

score: 4 out of 5

Links:

Geschreven door Rik Bauters

 

Related posts

AUSSIE ROCKERS MY DYNAMITE TOUR EUROPE AND UNLEASH NEW VIDEO !

livereviewer

Interview met Ron “Bumblefoot” Thal

livereviewer

Rock Legends Europe announce “War of Kings” Special Edition and reveal the exclusive new video “Nothin’ To Ya”

livereviewer
UA-17622028-3