FATES WARNING – DIVIDED MULTITUDE – THE OMEGA EXPERIMENT 10 oktober 2013, De Verlichte Geest Roeselare

FATES WARNING – DIVIDED MULTITUDE – THE OMEGA EXPERIMENT  10 oktober 2013, De Verlichte Geest Roeselare

Ik leerde Fates Warning al kennen door hun debuut uit 1984 “Night On Bröcken”. Toen brachten ze een mengeling van heavy metal met duidelijke invloeden uit de NWOBHM periode! Vooral Iron Maiden bleek een belangrijke inspiratiebron te zijn geweest. Maar toen ze in 1988 met een nieuwe zanger Ray Alder het album “No Exit” op de markt gooiden, viel mijn bek open van verbazing. Dit album kan als een keerpunt gezien worden in de geschiedenis van de band. Met dit album werd resoluut voor een meer proggy karakter gekozen. Dit album zal voor altijd een plaats vinden in mijn metaalminnend hartje. Daarna werd het metalgehalte steeds minder en kreeg het proggevoel de bovenhand. Albums zoals “Perfect Symmetry”, “Parallels” en vooral “A Pleasant Shade Of Grey” worden door de progliefhebbers gezien als echte meesterwerkjes in het genre. Toen er bekend werd gemaakt dat de band na 7 jaar opnieuw een album zou uitbrengen, keek ik er halsreikend naar uit!

FatesWarning-04

“Darkness In A Diffrent Light” is dan ook opnieuw een knap staaltje van emotionele progmetal geworden. De tussenstop in België van deze superformatie wou ik zeker niet missen. Afspraak voor een progavondje vond deze keer plaats in de kleine, maar gezellige club ‘De Verlichte Geest te Roeselare.  Door het vervullen van mijn vaderlijke plichten (hulp bij huiswerk wiskunde van de 14 jarige zoon) kwam ik in de gietende regen aan toen de eerste band al begonnen was!

Omega-01 (1)The Omega Experiment is een Amerikaanse band die in 2012 zijn debuut in eigen beheer op de markt gooide. Listenable records pikte de band op en bracht het album opnieuw uit. Voor velen waren de geprogrammeerde drums een struikelblok. Maar fans van Canadees Devin Townsend konden dit album best pruimen. Live konden ze volgens mij hun boodschap spijtig genoeg niet echt overbrengen. Het geluid was eerder rommelig! De toetsen waren zo goed als niet te horen en zanger/gitarist Dan Wieten was niet altijd even toonvast. In positieve zin viel de bassist en vooral de livedrummer Cody McCoy.

Divided Multitude (4)Na een korte pauze en een frisse ‘Rodenbach’ was het de beurt aan het Noorse Divided Multitude om me wat op te beuren. Wat meteen opviel was het veel betere geluid. Alle instrumenten waren duidelijk te horen in de mix. Wat me heel blij maakte was de duidelijke aanwezigheid van mijn geliefde toetsen. De band kreeg meer reactie los bij de redelijk gevulde club. Zanger Sindre stal de show met zijn gestroomlijnde verschijning (niet waar dames?) en kwam vocaal heel overtuigend over. De band timmert al van 1995 aan de weg. Met “Guardian Angel” werd in 2010 een stilte van acht jaar doorbroken en stonden ze opnieuw op de planken. Dit jaar waren ze trouwens ook te horen en te zien op het Power Prog Metal festival te Bergen. De set van deze Noormannen kon me wel bekoren en vormde als een goede opwarming voor de hoofdact.

 

Fates Warning
FatesWarning-21
Na de kleine ombouw op het podium was dan de tijd aangebroken om te luisteren naar de band waar eigenlijk alle aanwezigen voor gekomen waren. Vanaf de eerste noten van opener en splinternieuw nummer “One Thousand Fires” werd het voor velen duidelijk dat we een voortreffelijk concert zouden aanschouwen. Het geluid was van ongekende kwaliteit en de band had er blijkbaar zin in. Dat een band van dit kaliber zich volledig geeft in een klein zaaltje als ‘De Verlichte Geest’ bewijst van een groot zelfrelativerend vermogen en toont hun liefde voor hetgeen ze doen en ten opzichte van de fans! Daarna kregen we meteen de klassieker “Life In Still Water” voorgeschoteld. Toen steeg de temperatuur meteen de hoogte in en werd er luidkeels meegezongen, tot groot jolijt van zanger Ray Alder. Wanneer je de gelaatsuitdrukkingen van de man (en ook van Jim Matheos) zag, kon je er vanaf lezen dat ze blijkbaar even plezier hadden op het podium als de aanwezige toeschouwers. De meesters van de gevoelige en de met emotie overladen progmetal bestookten ons niet aan de platte vijftig tinten grijs maar vertroetelden ons met drie aangename tinten van dezelfde kleur die ze putten uit hun meesterwerk “A Pleasant Shade Of Gray”. Vooral de piepende gitaar van Frank Aresti in part III was een waar genot voor ‘the hammer and the anvil’ in onze binnenoren! Vooral bassist Joey Vera maakte gretig gebruikt van elke vierkante centimeter van het kleine podium. De man met de rare haarsnit bleek ook een echte bekkentrekker te zijn (denk aan een minder uitdrukkelijke Devin Townsend).

FatesWarning-18Na het eveneens nieuwe en vlotklinkende “I Am” was de tijd aangebroken voor het werkelijk fenomenale “The Eleventh Hour”. De aanwezigen liefhebbers slaagden perfect in de test van de vertolking van de achtergrondzang. Dat was een echt magisch moment. Als bonus kregen we ook nog “Point Of View” over ons heen van  het album “Parallels”. Jim Matheos genoot ook zichtbaar van de waardering die ze ontvingen van het publiek. Frank Aresti bleef wat meer op de achtergrond en bleef praktisch het volledige concert in zijn hoekje bij zijn dubbele rij van pedalen! Maar de bescheiden man toverde de ene na de andere emotioneel overladen riff uit zijn gitaar. Een aparte vermelding verdienen ook de geluidstechnici. Zelden zo’n hoge geluidskwaliteit gehoord in een klein zaaltje als die avond. Het was bijna CD-kwaliteit! Maar ook het werk van drummer Bobby Jarzowbek was van hoogstaand niveau! De stem van Ray Alder heeft nog niets ingeboet van zijn kracht en zong vol overgave en passie. Na die schitterende parel “Monument” uit het “Inside Out” album verdwenen de mannen even van het podium. Maar al vlug stonden ze opnieuw paraat voor nog één toegift! Als dit dan het lange “Still Remains” blijkt te zijn kon iedereen zich nogmaals laten meevoeren naar hun emo prog wereldtje! Man, wat heb ik genoten van deze avond!

Nadien nam de band nog uitgebreid te tijd om zich tussen de fans te begeven en foto’s te laten nemen en handtekeningen uit te delen. Hoedje af voor deze heren. Onbegrijpelijk dat deze heerschappen nooit echt groot geworden zijn, als je hoort wat voor moois ze allemaal produceren.

Op de terugweg heb ik in de striemende regen nog wat nagenoten door het “Parallels” album op hoog volume te laten weerklinken in de wagen.

 TEKST EN FOTO’S  RIK BAUTERS

Related posts

Testament – Effenaar Eindhoven, 16-05-2015

LiveReviewer

Live report: Epica / Mayan / 3rd Machine – Patronaat, 21-10-2017

LiveReviewer

Live – Report: Machine Head @ Hedon Zwolle

livereviewer
UA-17622028-3