Gwar – Battle Maximus – Metal Blade Records – Out Now

Gwar – Battle Maximus – Metal Blade Records – Out Now

Deze intro van Gwar is tweeledig, de ‘menselijke’ kant en daarna die volgens de band.

Eerst maar de menselijke variant:

Eind jaren ’80 werd de band opgericht in Richmond door een groep kunstenaars en muzikanten aan de Virginia Commonwealth University. De band kreeg al snel bekendheid met de harde, aanstootgevende teksten en door hun optredens in horror/scifi-kostuums en het gebruik van vele rekwisieten en nepbloed. De band heeft al heel wat leden versleten, maar sinds 1990 bestaat de spil van de band uit Brockie, Derks en Roberts. Gwar heeft ondanks de kolderieke uitstraling toch wel wat serieus gedaan, niet alleen een moeder verschrikkelijk te kijk gezet bij de Jerry Springer show, maar was ook genomineerd voor 2 Grammy Awards (geen van beide gewonnen overigens). Buiten muziek heeft de band ook nog een eigen comic lijn en heeft de band een belachelijk grote videography met niet alleen maar live shows, maar ook (very véry) low budget speelfilms. Dus genoeg geschiedenis om eens door te spitten. Diepte punten had de band uiteraard ook. De ergste was het vinden van het dode lichaam van Cory Smooth in de tourbus op 3 November 2011. Zijn stage naam was Flattus Maximus en de titel van deze nieuwe CD is dus een postume ode aan hem.

De Gwar variant gaat als volgt:

De Legende van GWAR begon miljoenen jaren geleden, toen de aliens door de melkweg raasden als the Scumdogs of the Universum. Toen ze uit de gratie van ‘The Master’ vielen werden ze afgezet op de meest afgelegen modderbal van een planeet die er was….Aarde. Na het doden van de dinosaurussen en per ongeluk het creëren van de mens door verkrachten prehistorische apen, begon Gwar een grote invloed te worden op de ontwikkeling van onze prehistorische wereld. Toen ze wilde toetreden tot Atlantis werd daar besloten dat de band gevangen moest worden en werd de band begraven op Antartica. Na miljoenen jaren werden ze daar gevonden door manager Sleazy P. Martini die ze meenam naar America en er een metalband van vormde. Op hun albums laat de band hun avonturen horen die ze meemaken en hoe ze proberen van aarde te ontsnappen. Best een geloofwaardig verhaal dus.

 

Bandleden :
Dave Brockie (Oderus Urungus) – lead vocals
Brent Purgason (Pustulus Maximus) – lead guitar
Mike Derks (Balsac the Jaws of Death) – rhythm guitar
Jamison Land (Beefcake the Mighty) – bass
Brad Roberts (Jizmak Da Gusha) – drums, percussion

Battle Maximus :
download (1)The scumdogs of the universe zijn weer terug met hun 13e album “Battle Maximus”. Het eerst met Jamison Land en met Brent Purgason die de overleden Smooth vervangt. Is er iets te horen dat er twee nieuwe leden zijn? Nee hoor, het geluid van Gwar is nog net zoals het al jaren is. Dus als het gesproken intro afgelopen is knalt de thrash metal met een vleug punk weer vertrouwd tegen mijn trommelvlies. Denk aan de jaren 90 thrash uit zowel New York als de Bay area. Dave Brockie, oh sorry, Oderus zingt weer op alle mogelijke manieren, voordragend, zingend en uiteraard schreeuwend maar tenminste niet eentonig. Waar de rode draad van dit album over gaat ontgaat me nog. Maar erg diep gravend zijn de teksten van Gwar natuurlijk nooit geweest. Eerder banaal, shockerend en humoristisch. Al zullen velen het kinderachtig noemen. “This went on for hours, pumping heart the golden showers, manifesting pimpel power, penis pomping tingle towers. Still it seems unfair, one time I was raped with a chair, but good still came from it, I can’t retain my shit!” uit “Raped At Birth”. Om maar een voorbeeld te geven… Wat vooral ook niet vergeten moet worden, is dat er wel gewoon een lekker pot metal wordt gespeeld. Het zijn allemaal nummers met kop en staart, strak uitgevoerd en met lekkere solo’s. Luister maar eens naar het instrumentale titelnummer. Sorry, maar hier kan menig thrashband nog wat van leren! Dit nummer is een ode aan de overleden Smooth en oud gitaristen eren hem op dit nummer met gastsolo’s. Alle nummers rocken, swingen en knallen lekker rond, en met “Falling” komt er zelfs een rustig nummer voorbij. Gewoon een no nonsens feelgood album dus.

Conlusie :
Met “Battle Maximus” heeft Gwar een lekkere thrash plaat afgeleverd. Muzikaal is er weinig mis mee, de band kan heus wel spelen en ook redelijk goede nummers in elkaar draaien. En zanger Oderus heeft ook geen vervelende stem, maar tja, de teksten gaan dus niet echt ergens over. Als je andere albums van deze aliens kent en kan waarderen, is dit weer een lekkere aanvulling op de muziekbibliotheek. Maar het punt blijft dat Gwar een echte live band is. In kostuum, op het podium, slachtend, onthoofdend, copulerend en met echt hectoliters nep bloed, -pis, -pus, -ejaculaat over het publiek spuitend. En dan nóg weet de band strak te musiceren! Vooral daardoor heb ik een zwak voor deze band. En ja, ook omdat ik stiekem soms ook wel gewoon moet gniffelen om de heerlijk platte teksten. Het meest positieve van deze CD vind ik dus ook dat er weer een tour aankomt!

Tracklist :

  1. Intro
  2. Madness at the Core of Time
  3. Bloodbath
  4. Nothing Left Alive
  5. They Swallowed the Sun
  6. Torture
  7. Raped at Birth
  8. I, Bonesnapper
  9. Mr. Perfect
  10. Battle Maximus  (Instrumental)
  11. Triumph of the Pig Children
  12. Falling
  13. Fly Now

Cijfer : 3 uit 5

www.gwar.net
https://www.facebook.com/gwar

Tekst : Martijn Rouwenhorst