Interview Erik Sprooten

Interview Erik Sprooten

Inquisitor is één van mijn favoriete bands uit ons eigen kikkerlandje! De sympathieke gasten hebben een mooi spoor van terreur achtergelaten op de biblebelt! Nu zij alweer een tijdje terug zijn gekeerd aan het front vond ik het nodig om met gitarist Erik weer even bij te kletsen!


Hoi Erik, ik neem dit interview met je af omdat je toch wel in één van de uniekste bands van Nederland op metalgebied zit. Hoe gaat het met Inquisitor?
Bedankt voor het compliment en dat waardeer ik enorm. Of wij uniek zijn mag ieder voor zich bepalen, maar ik denk wel dat met name vanwege de maniakale zang van Alex Wesdijk Inquisitor een ander geluid heeft. En wellicht ook vanwege een ander opvallend ingrediënt in onze muziek, namelijk het bas-spel van Alex Bakker, maar daarover verderop in dit interview meer. Verder geven Wim van der Valk (drums) en ik ook op onze geheel eigenzinnige manier invulling aan het geluid en de stijl van Inquisitor. Muzikaal gezien gaan wij gewoon onze eigen weg en trekken wij ons vooral niets aan van welke trend(s) dan ook of wat andere bands doen. Wij noemen onze stijl extreme thrash metal en dat dekt de lading redelijk, maar bij ons kun je ook invloeden van death en black metal terughoren en zelfs meer dan dat. Wij beperken ons dus niet en we willen ook niet als een andere band klinken, maar wat we ook doen, het moet wel bruut blijven en uiteindelijk klinken als… Inquisitor! Het gaat goed met Inquisitor en dat komt omdat iedereen super gemotiveerd is en dat we nog genoeg goede ideeën hebben. De wereld is dus nog niet van ons af want we zijn nog lang niet klaar! En waarschijnlijk komt er binnenkort in eigen beheer een videoclip uit. Wij geven vooral niet op en gaan vooral keihard door!

De heruitgave van “Walpurgis – Sabbath of Lust” heeft de vonk weer doen ontvlammen. Hoe kijk jij nu, 20 jaar later, terug naar dit cult-album?
Het was mijn eerste full-length album en ik ben er nog steeds trots op, en het doet me deugd, dat sommige mensen “Walpurgis – Sabbath of Lust” zien als een cult-album, wat ik beschouw als een groot compliment, want ik had nooit durven dromen dat dit album een kleine cultstatus zou krijgen. Het feit dat er een re-release is gekomen via Hammerheart Records, wil ook zeker wat zeggen. De openingstrack ‘Damnation For The Holy’ is uitgegroeid tot onze klassieker, en een aantal van de andere nummers hebben de tand des tijds wat ons betreft prima doorstaan, en die nummers spelen we nog steeds.

Ik ben met regelmaat met jullie op pad geweest. En ben getuige geweest van de bijzondere chemie tussen jullie vieren. Hoe is het om met deze mensen nog steeds na al die jaren muziek te maken?
Je hebt in elk geval maximaal kunnen “genieten” van die chemie toen je met ons mee was naar Duitsland. Die chemie hadden overigens we in onze beginjaren trouwens ook al. Er wordt gelukkig veel gelachen en de aanstichter van deze lol is voor een belangrijk deel onze zanger Alex Wesdijk. Hij is een beetje “druk” en een beetje prettig gestoord, heeft het absoluut naar zijn zin in Inquisitor en is tevens naar eigen zeggen aan zijn tweede jeugd begonnen. Hij is in dan ook zeer gemotiveerd. De vier persoonlijkheden binnen Inquisitor verschillen wel, maar matchen vrij goed met elkaar vind ik. Op persoonlijk vlak en in de omgang met elkaar doen we het zelfs beter dan vroeger. Tevens zijn we alle vier nog steeds muziekfanaten en dat was destijds ook al zo, en het is gewoon gaaf om weer, met deze mensen, die de originele line-up van Inquisitor belichamen, muziek te maken en maar ook om weer samen muziek te beluisteren en te ontdekken op onze speciale manier.


Het heeft een tijdje mogen duren voordat “Stigmata me I’m in Misery” uitkwam. Wat mij opviel is dat zelfs met dezelfde energie, nu vooral het basspel van Alex Bakker subliem in de mix staat. Hoe is het om met zo een talent samen te werken?

Het heeft inderdaad even geduurd, maar we zijn er naar mijn mening in geslaagd om een waardige opvolger uit te brengen van ons debuutalbum. We wilden niet terugkeren met een minder extreem album, maar we wilden ook wat nieuwe elementen toevoegen aan onze muziek. Het was ook zeker de bedoeling om het basspel van Alex goed te laten horen op het nieuwe album, en dat is goed gelukt. Alex is zeker getalenteerd vind ik, maar hij staat wel met beide benen op de grond en heeft geen ego. Het is dan ook heel gemakkelijk om met Alex samen te werken. Alex bepaalt zelf zijn basspartijen, maar hij wil wel altijd precies weten welke noten ik op de gitaar speel, zodat hij bijpassende noten kan verzinnen. Alex volgt mijn gitaarlijnen grotendeels wel, maar hij wijkt soms bewust af van de noten die ik speel, en waar ruimte is vult hij deze op met een gave baslijn. Ik hoef me in elk geval niet te beperken als ik een riff verzin, want ik weet dat Alex deze altijd zal kunnen meespelen. Maar sommige riffs hou ik bewust simpel zodat Alex de ruimte krijgt om zijn invulling daar aan te geven. Alex speelt bij Inquisitor zonder plectrum en slaat de snaren dus aan met zijn vingers wat sowieso een andere klank geeft dan wanneer hij met plectrum zou spelen. Alex en ik stemmen onze partijen wel goed op elkaar af. Zo is de eindsolo van “I am Sick, I must Die” is wel een mooi voorbeeld van het samenspel tussen Alex en mij. Ik heb de solo namelijk aangepast op zijn baslijn.

Jij beschikt over een vrij uniek gitaarspel. Hoe vertaald zich naar het maken van nummers?
Dank je wel! Ik kan moeilijk zelf beoordelen of ik een uniek gitaarspel heb, maar als mensen dat vinden dan stemt mij dat natuurlijk positief. Ik weet wat ik kan op de gitaar, en ik weet ook wat ik nog wil kunnen. Er zal ongetwijfeld een bepaalde eigen benadering zijn met het verzinnen en spelen van riffs en de manier waarop ik de gitaar bespeel, maar dat kan ik moeilijk van mezelf beoordelen, maar ik ken wel mijn eigen denkwijzes en gevoel daarin. Verder beperk ik me in elk geval niet tot het spelen van alleen maar zogenaamde powerakkoorden. Ik mag bijvoorbeeld ook af en toe ook graag een Diabolo In Musica verwerken in de riffs, maar ook weleens een E7(#9) akkoord, ook wel bekend als het Jimi Hendrix akkoord. Ik durf dan ook wel een beetje te expirimenteren, en zodoende speel ik op ons laatste album slide gitaar in het nummer “Hammering Rusty Nails”. Slide gitaar is niet heel erg gebruikelijk in metal, maar ik wilde het graag uitproberen en zodoende is er een nummer uit ontstaan. Hoewel het merendeel van de riffs bij Inquisitor van mijn hand zijn, levert met name Alex Bakker ook goede riffs aan en heeft zelfs Alex Wesdijk soms een gave riff. De riffs die zij verzinnen kan ik niet verzinnen en vice versa, en dat zorgt wel de nodige variatie.Het maken van nummers doen we in grote lijnen wel samen, maar meestal geef ik een voorzet en gaat Wim er daarna deels mee aan de slag en in de oefenruimte ontstaat door ieders input meestal een eerste definitieve versie van een nummer.

Door welke artiesten is je gitaarspel beïnvloed?
Qua slaggitaar bij Inquisitor ben ik vooral beïnvloed, denk ik, door Dark Angel, Sadus, Slayer, en mogelijk ook door Vader en Protector maar ook lichte invloeden van Judas Priest sluit ik niet uit. En andere invloeden zijn ook mogelijk, maar uiteindelijk wil ik in eerste instantie zelf tevreden zijn met wat ik verzin op de gitaar, ongeacht wat de invloeden mogelijk zouden kunnen zijn. Mijn gitaarsolo’s zijn denk ik beïnvloed door Michael Schenker, Ace Frehley, Ritchie Blackmore, Glenn Tipton en K.K. Downing en misschien nog andere gitaristen.

Ace Frehley is de reden dat ik überhaupt gitaar wilde spelen, toen ik ergens begin jaren tachtig gegrepen werd door zijn gitaarsolo in ‘Makin’ Love’ op het album KISS Alive II. Het willen gitaar spelen werd in de jaren die daarop volgden alleen nog maar versterkt door Judas Priest en Deep Purple. Uiteindelijk ben ik volgens mij in 1988 pas begonnen met gitaarspelen.

Kun je iets over je gear vertellen?
Tot enige tijd geleden speelde ik nog op een Line6 Vetta II gitaarversterker, welke ik toch vrij lang gebruikt heb, maar sinds de opnames van “Stigmata Me, I’m in Misery” gebruik ik weer mijn oude Marshall die ik ook gebruikt heb bij de opnames van Walpurgis – Sabbath Of Lust. Destijds gebruikte ik als Distortion een Boss Heavy Metal HM-2 in combinatie met een Boss OD-2 Turbo Overdrive, wat ik toen ook een gave combinatie vond, maar tegenwoordig gebruik ik in plaats van die twee distortions een Maxon OD808 distortion wat feitelijk een goede kopie is van een Ibanez Tube Screamer TS808. Verder gebruik ik nog een Dunlop Dime Cry Baby from Hell als wah wah pedaal, en een Xotic EP Booster voor de gitaarsolo’s. Verder vind je ook nog een Boss TU-3 Tuner en een Boss NS-2 Noise Supressor op mijn pedalboard, maar dat zijn feitelijk geen effecten.

Mijn favoriete gitaar is mijn zwarte Gibson Flying-V uit 1985. Deze Flying-V heb ik in 2002 van Paul van Rijswijk (gitarist Emerald) gekocht en deze speelt het fijnst van alle gitaren die ik heb, en ik gebruik deze gitaar dan ook vrijwel tijdens elk optreden. Een bijzonder detail is, dat deze Flying-V geen zogenaamde slagplaat heeft, en dat deze gitaar tevens is voorzien een Kahler Tremolo die ik er enkele jaren geleden op heb laten zetten. En dat is nog niet alles, want ik heb op deze gitaar ook nog zelf twee elementen gemonteerd van Bare Knuckle Pickups, waar ik een deal mee heb. Het brug-element is een humbucker van het type “Crawler” en het nek-element is een zogenaamde P90 element van het type “Stockholm”. Naast de Gibson Flying-V sta ik ook geregeld met een The Heritage H150 Black op het podium wat een fantastische Les Paul is (die ik ook van Paul van Rijswijk heb gekocht), en op deze gitaar heb ik twee gematchte “Crawler” pick-ups gemonteerd, mede omdat de oorspronkelijke elementen er niet meer op zaten toen ik deze gitaar kocht. Dit is gewoon de best klinkende gitaar die ik heb en daarom heb ik zowel “Stigmata Me, I’m In Misery” van Inquisitor hiermee ingespeeld maar ook “Laguz” van Ancient Rites. Deze gitaar gebruik ik live vaak als back-up, maar vrijwel altijd speel ik bij Ancient Rites met deze gitaar de nummers die in Drop-D tuning staan zoals “Fatherland” en “On Golden Fields”.

Ik ben ook regelmatig op het podium te zien met een zwarte Gibson Explorer, ook uit 1985, en ook deze gitaar heeft geen slagplaat en is voorzien van twee EMG 81 elementen. Deze Explorer heb ik in 2000 van Rob Oorthuis van Centurian overgenomen. Sinds twee jaar heb ik nu ook een zwarte Dean Flying-V die sprekend lijkt op mijn Gibson Flying-V, maar deze is een stuk goedkoper, en deze neem ik alleen mee als er naar een optreden gevlogen moet worden. Ik heb gelukkig in al die jaren nooit problemen ondervonden op de diverse luchthavens, maar je weet maar nooit, vandaar dat ik deze gitaar gekocht heb. En tot nu toe heb ik de Dean Flying-V gebruikt tijdens een optreden in Athene, en tijdens Malta Doom Fest met Ancient Rites. Ik heb nog meer gitaren, maar daar treed ik niet veel (meer) mee op

Jij bent een linkshandige gitarist. Loop jij hierdoor wel eens tegen problemen aan in je spel?
Nee, ik ondervind absoluut geen hinder in mijn spel doordat ik linkshandig ben. Ik speel net als rechtshandige gitaristen met dikke E-snaar als bovenste snaar, in feite in spiegelbeeld ten opzichte van een rechtshandige gitarist. Er zijn echter ook linkshandige gitaristen die de dunne E-snaar als bovenste snaar hebben, en die spelen dus eigenlijk op z’n kop, waarschijnlijk omdat ze het op een rechtshandige gitaar geleerd hebben zonder de snaren om te draaien. De onlangs overleden gitarist/keyboard speler Paul Raymond van UFO speelde op deze manier. Het enige probleem, en dat is min of meer een luxe probleem, is dat linkshandige gitaristen moeilijker aan speciale gitaren kunnen komen. Een linkshandige Les Paul, Telecaster of een Stratocaster zijn relatief eenvoudig te vinden, maar een Gibson Flying-V is lastiger te vinden, en een Gibson Explorer nog lastiger, maar zeker niet onmogelijk. Feit blijft echter wel, dat je als linkshandige gitarist uit een minder aantal gitaren kan kiezen bij het kopen van een gitaar dan een rechtshandige gitarist, en dat sommige signature gitaren niet eens linkshandig gemaakt worden.

Inquisitor maakt op het eerste gehoor niet meteen de meest toegankelijke muziek. Echter als je er wat meer aandacht aangeeft, hoe meer de genialiteit ervan afspat. Was het niet eenvoudiger geweest om een wat minder extreem pad voor jullie muziek te kiezen?
Ik kan me inderdaad voorstellen dat onze muziek niet zo toegankelijk is, en dat daar misschien moeite voor gedaan moet worden om dat te kunnen waarderen, maar ik zou zeggen, luister en oordeel zelf. We verwerken in elk geval genoeg details in onze muziek. In theorie zou het misschien eenvoudiger geweest zijn om een minder extreem pad te bewandelen, maar dat is ons uitgangspunt nooit geweest en ik weet niet of wij dat met voorbedachte rade hadden willen of kunnen doen. Inquisitor bestaat voor 75% uit ex-Desultory leden, waarvan ik die resterende 25% ben. We hebben in het begin min of meer voortgeborduurd op de stijl van Desultory maar dan op onze manier en met meer verschillende invloeden. En, omdat we in de bible-belt wonen, hebben we onze extreme thrash voorzien van anti-christelijke teksten.

Wim van de valk (drummer) zit ook bij Sammath , en jij hebt natuurlijk ook nog je ambities met Ancient Rites. Hoe staat het met Ancient Rites ervoor?
Ancient Rites gaat op 25 en 26 oktober optreden met Sabathan en Pox in de Verlichte Geest in Roeselaere, en daar gaan wij een speciale set doen waarbij de nadruk vooral op de eerste twee albums ligt. Kennelijk willen veel mensen onze oude nummers weer horen, en daar geven we nu eindelijk gehoor aan. Ik heb in elk geval zin om deze oude nummers te spelen! Een enkel nummer uit de set heb ik nog nooit gespeeld, maar een aantal nummers heb ik sinds 1997 niet meer gespeeld. Het optreden op 26 oktober was heel snel uitverkocht, en wegens grote belangstelling is er inmiddels een tweede show aan toegevoegd op vrijdag 25 oktober, die waarschijnlijk ook uit zal verkopen. Ook Ancient Rites blijft gewoon doorgaan en waarschijnlijk tot we erbij neervallen. Sammath gaat, als het goed is, dit jaar een nieuw album uitbrengen. Ik heb bij Wim al enkele voorproefjes gehoord, en ik kan je verzekeren dit een lomp en hard album gaat worden.

Sammath shot by Ronald van de Baan

Naast Ancient Rites en Inquisitor ben je ook nog gitarist bij Plusminus. Kun je daar iets over vertellen?
Zeker. Plusminus is een hardrock coverband uit Harderwijk en de huidige bezetting bestaat inmiddels al weer sinds 2006. Plusminus speelt nummers van o.a. AC/DC, Thin Lizzy, The Cult, KISS, ZZ Top etc. Wij proberen deze nummers toch zo veel mogelijk volgens het origineel te spelen. Ik vind het gaaf om deze stijl te spelen omdat ik opgegroeid ben met hardrock. Alex Bakker speelt ook bass in Plusminus en in tegenstelling tot het ingewikkeldere basspel in Inquisitor laat Alex hier eenvoudiger basspel horen, maar ook deze stijl vindt hij erg gaaf om te doen. Verder kennen sommigen misschien onze zanger Arie nog als Arjaan Djortzzz. Hij heeft inmiddels al weer een tijd geleden het album “Embrace Damnation” van Houwitser ingebruld,maar bij Plusminus laat hij echter een ander geluid horen, en hij laat horen dat hij prima kan zingen. De andere gitarist in Plusminus is Peter Jung die een uitstekende blues/rock gitarist is. Op drums hebben we Chiel Lozeman die een krachtige drummer is, en samen met Arie in een death metal band genaamd Sublustris heeft gespeeld.

Ik weet dat je graag over muziek praat en jij bent ook een flink muziekverzamelaar! Waar ligt je passie meer. In het creëren of ervaren van muziek?
Uiteindelijk sta ik het liefst op het podium op te treden. Op het podium voel ik mij zelfverzekerder dan in het gewone leven en op het podium lijk ik wel een andere persoon te zijn die zich maximaal geeft. Maar natuurlijk is het creëren van muziek ook erg belangrijk voor mij omdat ik graag mijn creatiewil laten horen maar ik probeer daarbij wel, mits het past, (mijn) grenzen te verleggen. Ik praat inderdaad vaak over muziek en ik lijk soms wel een wandelende encyclopedie op dat gebied, maar het is nou eenmaal mijn ding. Uiteraard verzamel ik ook veel LP’s en CD’s en ik ga dan ook graag naar platenbeurzen en ook wel naar rommelmarkten. Mijn collectie is best groot, maar als ik zie wat sommige anderen in de scene aan LP’s en CD’s in hun verzameling hebben, dan is mijn collectie nog bescheiden, maar op een enkeling na, heeft niet iedereen zo’n uitgebreide collectie van Judas Priest.

Laatste vraag .. zit er nog een nieuw Inquisitor album in het vat?
Absoluut! Wij zijn alweer begonnen met het schrijven van nieuwe nummers, en we hebben een shitload aan riffs die we kunnen gebruiken, maar het zal nog wel even tijd kosten om er goede nummers van te maken, maar daar wordt aan gewerkt.

https://www.facebook.com/InquisitorXtremeThrash
https://www.instagram.com/inquisitor_xtreme_thrash/
http://www.inquisitorxtremethrash.nl/
http://www.ancientrites.be/
https://www.facebook.com/ancientrites
https://www.facebook.com/plusminusrocks/
http://www.plusminusrocks.com

Ronald bedankt voor dit interview!

Related posts

Report: FRONTIERS ROCK FESTIVAL – 3 MAY 2014, MILANO ITALY day 3

livereviewer

Snorloze John Coffey (NL) brengt akoestische EP ‘Unstached’ uit op 29 november

livereviewer

Death Angel – To release “a thrashumentary” DVD + live album!

LiveReviewer
UA-17622028-3