Interview met Helmuth van Belphegor

Interview met Helmuth van Belphegor.

Onlangs is “Totenritual” uitgekomen. Deze geweldige plaat van Belphegor draait veelvuldig zijn rondjes in de cd-speler en vraagt gewoon om nadere toelichting. Vlak voor het begin van de toer hebben we mastermind Helmuth gestrikt voor een interview. Hij blijkt een spraakwaterval te zijn en het resultaat is een mooi en onderhoudend verhaal! Hieronder kun je het uitgebreide interview lezen.

 

Hallo Helmuth, bedankt voor dit interview! Hoe gaat het?
“Alles is onder controle. We hebben net op 15 september “Totenritual” uitgebracht en we zijn echt trots op dit album. Qua geluid en esthetiek waren we hierop gericht. We maken ons gereed voor een grote wereldtour om de nieuwe plaat te promoten, beginnend in Europa en gevolgd door Noord-Amerika. In totaal 55 ‘Ceremonies of Dark Magick’ tot het eind van volgend jaar!”

Belphegor bestaat nu al meer dan twee decennia. Hoe hebben jullie dit zo lang uitgehouden? En hoe gaat het reilen en zeilen binnen Belphegor nu, in vergelijking met de vroege dagen?
“Mijn reizen en de verzwakte wereld om mij heen zijn mijn belangrijkste inspiratiebronnen.
Als je hetgeen je doet met passie doet dan brandt je niet op. Als muzikant probeer ik mij steeds te verbeteren. We hebben een kenmerkende, unieke sound gecreëerd, die we Diabolical Death Metal noemen. Ik identificeer mezelf met alles dat tot Belphegor behoort, het is een onderdeel van mijn leven. Het is mijn houding en mijn nalatenschap, onderdeel van mijn identiteit. Het maakt niet uit of het het artwork, de tekst, of de muziek is. Ook al toornt de muziek natuurlijk, boven alles uit.”

Ik heb veel interesses naast muziek, maar het is nog steeds mijn nummer één passie en waarschijnlijk het belangrijkste voor mij. Ik ben geen heel sociale man en niet zo makkelijk in de omgang, maar als mensen mij respecteren geef ik hen ook respect en ik ben erg trouw aan degenen met wie ik tijd doorbreng. Ik ben het merendeel van mijn privé tijd alleen, of met een paar vrienden. Vooral met mijn bloedbroer Barth. Ik geef de voorkeur aan eenzaamheid in de landschappen van Oostenrijk. Helaas heb ik er niet zoveel tijd voor als ik zou willen, maar het is hoe ik mij oplaad voor de dagelijkse gang van zaken.

Ik woon buiten de stad omringd door prachtige natuur en grote bergen. De rest van de tijd ben ik op reis. Ik geniet ervan om rond de wereld te reizen, ons kwaadaardige geluid naar de mensen te brengen en magische plaatsen te bezoeken. We zijn veel beter als muzikanten geworden. Als we nu muzikaal iets willen bereiken dan halen we dat, punt. We zijn nog steeds Belphegor in essentie, we zijn nog steeds hetzelfde godslasterlijke beest dat deze symbiose van zwarte duisternis en death metal uitbraakt over de mensheid. Zelfs al voordat honderden trendy bands de term “Blackened Death Metal” gingen misbruiken.”

Nu we het toch over vroeger hebben, ik was zanger in een band (Anarchos) samen met Thorsten Vacek (basgitaar), een oude vriend van jou. Hij vertelde me dat jullie in een schuur op het platteland, omgeven door koeien oefenden en dat het daar vroor dat het kraakte. Oefenen jullie nog steeds onder die barre omstandigheden?
“Ja, het is extreem koud, maar omringd door prachtige natuur en grote bergen. Je kunt je voorstellen dat de winters moeilijk zijn en het lijkt soms alsof je in een vrieskist zit. We moeten vaak slapen met kleren en een jas aan tijdens de rehearsal sessies (die meerdere dagen duren). Dit alles komt doordat het een oud huis is waar alles bevriest en het is niet makkelijk dit allemaal te verwarmen als het extreem gaat vriezen. Maar ik hou van eenzaamheid, dus het is een geweldige plek voor mij om tijd tussen het toeren door te brengen en mezelf op te laden. Meestal is het er stil en rustig, ben ik mijn eigen personeel in mijn eigen rijk met mijn eigen regels, dan is het een inspirerende plek voor visies.”

En dan gaan we het nu hebben over het nieuwe album “Totenritual”. Hoe gingen de opnames?
“We vonden dat het tijd was om een nieuwe toon te zetten en ons meest brute album uit te brengen met een ritualistische, koude vibe die door alle negen composities leidt.
We hebben onze gitaren naar B en A afgestemd, wat lager is dan we ooit gedaan hebben. Dus ja, we hebben verschillende dynamieken bereikt voor onze wall of sound en een andere low-end toon. Dit was een belangrijke beslissing, zodat we onze ‘signature-sound’ op een ander niveau van extremiteit zouden kunnen ontwikkelen en opbouwen. En het opende een nieuwe wereld voor het ‘shredden’ op mijn gitaar. Het was een enorme uitdaging om dit te creëren. Natuurlijk, voor het opnemen oefenen we de nummers natuurlijk in de oefenruimte samen als een band, zoals het bedoeld is. Ik wil de sfeer voelen van de incantatie van dit alles, “Feel the vibe of the Flesh”, de energie van ons drie en jullie allemaal.

Elk instrument is afzonderlijk te horen, zelfs de basgitaar. Nummers als ‘Baphomet’, ‘Swinefever-Regent of Pigs’ of ‘The Devil’s Son’ vertegenwoordigen hoe we nu in 2017 willen klinken. Er zijn ook nummers die je vier of vijf keer moet luisteren om alles te ontdekken dat in het nummer zit, zoals ‘Embracing a Star’ dat direct naar ‘Totenritual’ leidt, beide nummers samen zijn een unie van experimentele brute death- en black metal darkness.

Het drumwerk is grimmig en fenomenaal! We hebben nog nooit zoveel aandacht besteedt aan het drumwerk als op dit album. Deze line-up is de sterkste die we tot nu toe hebben gehad. Bloodhammer is in 2014 bij de band gekomen. Met hem in ons midden brengen we het muzikaal naar een hoger niveau. Serpenth is tattoo-artiest wanneer hij niet met Belphegor bezig is en het is waar dat hij het originele logo van Belphegor op de buik van Bloodhammer heeft ingekerfd. Die toewijding maakte het voor ons duidelijk, we wilden deze Duitser in de band als permanent lid! Hij is 100% metalhead, wat geweldig is. Hij heeft een zeer dynamische en technische stijl. We hebben allemaal een enorme ontwikkeling doorgemaakt en werden beter als band, als muzikanten. Dit album is een grote stap voorwaarts voor Belphegor, het is kouder en bruter dan ooit tevoren met een bezetenheid die door alle negen arrangementen leidt.”

“Totenritual” werd gemixt en gemasterd in Florida. Wilden jullie een typisch Amerikaans Death Metal geluid hebben of was het om een andere reden?
“Ik vind Amerikaanse death metal extreem gaaf, maar we willen niet zoals één van die bands klinken. Hetzelfde geldt voor Black Metal. We ontwikkelen ons kenmerkende geluid sinds 1993 en proberen altijd brute death en grimmige black metal riffs samen te laten smelten tot een obscure symbiose.
We zijn naar Amerika gegaan om een uniek geluid voor het album te krijgen, niet om een bepaald (Amerikaans) geluid te krijgen. Wij wisselen bij elke release van producers, master- en mixing engineers. Dit doen we om nieuw bloed in het eindresultaat te pompen en het hele proces een fris perspectief te geven en ook opgewonden te zijn over het hele proces, om nieuwe uitdagingen te verwelkomen. We houden nooit vast aan een vaste formule zodat we steeds vanuit een authentieke plaats onze blasfemische terreur kunnen creëren.

“Totenritual” is de perfecte weergave van Belphegor in een nog intensere en bezeten incarnatie. ‘Baphomet’ is waarschijnlijk het beste voorbeeld van hoe we anno 2017 willen klinken. Ook de wall of sound is gewoon briljant en indrukwekkend, gesmeed in Florida door Jason Suecof en Mark Lewis in Audiohammer studio’s.”

Het artwork op “Totenritual” is gemaakt door Seth Siro Anton. Hij deed een uitstekende job! Hij heeft ook het artwork gedaan voor “Pestapocalypse VI” en “Conjuring The Dead”. Jullie moeten echte fans zijn van zijn artwork! Als het mogelijk is een optreden, of misschien zelfs een complete tour met Septic Flesh te houden, zouden jullie die kans dan grijpen?
“Seth heeft nu inderdaad het artwork voor drie projecten gedaan: Pestapocalypse VI (2006), en Conjuring The Dead (2014) en het nieuwe album. Ik ben erg selectief als het gaat om het artwork. Het is belangrijk voor mij dat de muzikale en lyrische concepten van het album in het artwork vertegenwoordigd zijn. De kunstenaar en ik werken vanaf het begin af samen om het hoofdconcept helemaal naar de fijne details te formuleren, totdat het perfect is in mijn ogen.

Seth heeft veel gedaan om onze audiovisuele visie om te zetten tot een schrikwekkende visuele incarnatie. Hij zorgde ervoor dat de albumhoes pure duisternis ademt. Hij kruipt in de teksten om het bezeten gevoel te voelen en naar het visuele rijk te brengen. Wat optreden met Septic Flesh betreft, denk ik dat onze stijlen echt anders zijn en ook niet een perfecte match is, maar laten we zien wat er gebeurt. We zullen het niet uitsluiten, dat is wat ik in dit circus geleerd heb. Zeg nooit ‘nooit’ en verwacht het onverwachte.”

Nu we over bands met een iets andere stijl van muziek praten, hoe zie je de moderne metal community? Zijn er bands die je echt goed vindt, of niet goed vindt? En zijn er (sub) genres die volgens jou helemaal krankjorum zijn?
“Ik maak me niet druk om de ‘scene’. Ik steun wat ik goed vind en negeer de rest. Wij houden ons strak bezig met Belphegor en vieren volgend jaar ons 25 jarig jubileum!
Als mensen het geweldig vinden, of het juist haten, of misschien gewoon te dom zijn om het te begrijpen, ik vind het allemaal best. Ik ben geen prediker en ik vraag niemand om naar onze kunst te luisteren. Het is aan hen en niet aan mij. We zijn geen commerciële band, dus we doen nog steeds wat the Fukk we ooit willen doen en pissen op de mainstream en spotten met de kerk!

Als cadeau voor onze die-hard fans gaan we binnenkort onze oudere albums weer heruitbrengen. Momenteel zijn deze moeilijk te verkrijgen. 2018 markeert 25 jaar Belphegor en dit doen we om dat te herdenken. We werken samen met Seasons of Mist om het te laten gebeuren. We zijn van plan om de eerste drie full-length albums opnieuw uit te brengen, “The Last Supper” [1995], “Blutsabbath” [1997] en “Necrodaemon Terrorsathan”[2000]”

Tegenwoordig hebben veel metalbands hun eigen bier-, whisky- of wijnmerken. Wat denk je van die trend? Of is het eigenlijk wel een trend? En zou je met Belphegor willen meedoen als iemand je zou vragen om je eigen merk uit te brengen?
Ik wilde een eigen rode wijn voor Belphegor uitgeven, omdat ik rode wijn aanbid. Maar er is nog geen rode wijn waarvan ik zeg: hey, deze is geweldig, daar wil ik ons logo op zien en er dan waarschijnlijk de beste klant van zijn. Maar ik sta open voor zoiets in de toekomst. Zoals ik altijd tegen mezelf heb gezegd, als ik zoiets doe moet het voor mij altijd om kwaliteit gaan en ik ga absoluut niet voor goedkope troep, om maar makkelijk geld te verdienen! Het moet altijd iets speciaals zijn voor onze trouwe en loyale fans. Daarom zijn we hier nog steeds en kunnen we wereldwijd sterker marcheren dan ooit en met maximale kracht!

Jullie gaan op tour met Enthroned en Destroyer 666, onder andere. Wat vind je van die tour? En hoe wordt zo’n tour gepland?
“Die tour wordt geweldig, ik zit altijd bij de promotors en probeer brute en inspirerende bands te vinden. Alle bands bestaan al lang en doen stoïcijns hun ding, dat waardeer ik enorm. We beginnen in Europa om vervolgens naar Noord-Amerika te vliegen en de fans daar middels 31 rituelen te verpletteren met onze blasfemische Dark Magick! In Noord-Amerika worden we begeleidt door Cryptopsy en Hate. We eindigen in Zweden, met het Black Christmass indoor festival, dat onze laatste ceremonie in 2018 zal markeren. Zo hebben we komend jaar ongeveer 55 concerten voor de boeg.

Een Belphegor concert is tegenwoordig een ritueel waar je demonen worden uitgedreven van je lichaam om te dansen. Zodra ik het intro hoor en de wierook aansteek voor het concert, kom ik in een soort trance en begeef ik mij naar een andere dimensie. Iedere keer dat ik mijn lichaam langer dan een uur kan verlaten tijdens een Belphegor optreden, is een grote vreugde, waardoor de demonen het overnemen en ik totaal bezeten raak door de muziek. Het is een genoegen als de ceremonie geweldig is en het publiek volledig uit z’n dak gaat, terwijl de muziek van de dood verheerlijkt wordt.
Als je eenmaal een Belphegor optreden heb meegemaakt dan weet je waarover ik het heb (en dat kan ik beamen, ik heb Belphegor twee keer gezien tijdens hun “Goatreich-Fleshcult” tour in 2005, Frank.). Het activeert je innerlijke demonen.
Ik hoop dat de fans uit Nederland ons ook dit maal weer ondersteunen en onze rituelen bijwonen. Mis dit alles niet. Belphegor treedt op in P60, Amstelveen op 30 september en Gigant, Apeldoorn op 1 oktober.”

Bedankt voor dit geweldige interview en ik eindig natuurlijk met, the famous last words……
“Bedankt voor dit interview en de interesse in Belphegor. Ook een grote DANK JE aan alle fans die onze albums luisteren, onze merchandise kopen op de shows en onze rituelen bezoeken. Ga naar je plaatselijke platenboer en koop “Totenritual”! We kijken ernaar uit om op pad te gaan en Nederland opnieuw te veroveren met deze komende tour. Dank aan de demonen daar voor hun voortdurende ondersteuning.
An honor – this horror!! ”

Interview: Frank Joustra