Interview: Kissin’ Dynamite

Interview: Kissin’ Dynamite

Onlangs kreeg ik het nieuwe album ‘ Not The End Of The Road’ van Kissin’ Dynamite om te reviewen. Ik was danig onder de indruk van wat ik te horen kreeg en ik wou hierdoor wat vragen loslaten op zanger en voornaamste songschrijver Hannes Braun. We kregen al vlug een tijdslot toegewezen en alles zou verlopen via een zelf opgezette zoom-meeting. Ik zat netjes op tijd te wachten en na enkele minuten vervoegde Hannes mij.

Hij excuseert zich uitgebreid voor de drie minuten vertraging waarmee dit gesprek begon. Ik stelde hem gerust dat drie minuten in een mensenleven niets betekende en het ijs was gebroken.

Ik zag dat het nieuwe album het goed doet in de media en het bereikte zelfs de tweede plaats in de Duitse charts!
Ja, we schrokken ervan, want het vorige album reikte maar tot plaats zeven. We hoopten op een top-5 positie deze keer, maar van een tweede plaats hadden we zelfs niet gedroomd. Met onze stijl van muziek is een eerste plaats eigenlijk onmogelijk.

Ik aanschouwde de band het eerst in 2010 op het Ages of Metal festival in België en het laatst deze afgelopen zomer op het Alcatrazz festival te Kortrijk (als invaller voor het wegvallen van Gloryhammer). Als ik een vergelijking maak, lijkt het of de band ‘volwassen’ is geworden en jullie eigen geluid geboren is!
Toen ons debuut ‘Steel of Swabia’ uitkwam in 2008 was ik 15 jaar oud en dat verklaart nummers zoals: ‘I Hate hip hop’. We waren zowel fysisch als geestelijk eigenlijk pubers en totaal niet volwassen en wilden ons gewoon amuseren. Maar ik heb daar totaal geen spijt van. De fans hebben zo kunnen zien en horen hoe we geëvolueerd zijn. Het waren steeds onze eigen nummers en kregen geen hulp van songschrijvers. Ik kan zeggen dat we met het vorige album ‘Ecstacy’ ons eigen geluid gevonden hadden. Dit album bouwt verder op de fundamenten die daar gelegd zijn.

‘Not The End Of The Road’ roept bij velen de vergelijking op met de huidige pandemie, maar ik vermoed dat er een andere reden is waarom je dit nummer schreef?
Eigenlijk was dit nummer een soort van zelftherapie voor mezelf. In februari vorig jaar stopte onze drummer Andi de samenwerking met de band.We wisten wel dat hij zich niet 100% comfortabel voelde in de band, maar dit zagen we toch niet aankomen. De volgende ochtend voelde ik mij slecht omdat de line-up niet meer compleet was en we op zoek moesten naar een vervanger die paste in de groep. Dit gevoel sloeg vlug om in euforie en ik zei tegen mezelf: ‘Dit is niet het einde voor Kissin’ Dynamite!’. Enkele uren later was het nummer klaar en de rest van de band vond het ook geweldig. Maar het was ook een nummer waar velen zich aan optrokken (het werd vorige zomer als video uitgebracht) en het slechte gevoel van de gemiste kansen door de pandemie van zich afschudden.

‘What Goed Up’ heeft een hilarische video, kan je wat uitleg verschaffen?
We namen deze clip op in een ‘million dollar mansion’ op een Spaans eiland. We wilden alles enorm uitvergroten (want wij hebben niet zo’n villa en rijden niet met Ferrari’s). Het gaat eigenlijk over de twee zijden van het rockstar leven. Aan de ene kant heb je de euforie van op het podium te staan bij grote festivals en de reactie van het publiek te mogen ontvangen. Maar de andere zijde is de enorme leegte die we voelen als een tour eenmaal voorbij is en we ons eigenlijk eenzaam voelen en die weken zijn heel moeilijk te doorstaan.

Toen jullie tekenden bij Napalm records had ik schrik dat jullie geluid zou verschuiven naar de meer heavy zijde van de metal, maar toen ik ‘Good Life’ hoorde was die vrees volledig weg!
We zijn nooit veranderd voor een label! Als we veranderingen in het geluid doorvoerden was dat ons idee. Veel labels deden voorstellen voor ons nieuw album, ook labels die meer het AOR vaandel dragen. Maar we vonden dat Napalm gewoon het beste voor ons was. Ze doen een voorstel omdat ze tevreden waren op wat ze hoorden op ons vorig album!

Het nummer ‘Good Life’ was ook verbonden aan een goed doel en ik zag dat jullie al €6000 hebben kunnen doneren!
Het is eigenlijk een project dat dicht bij ons hart ligt. In 2010 hoorden we van een vriend Tobias uit ons dorp dat hij leukemie had. Hij had onze leeftijd en was gezond en sportief, tot hij plots de diagnose kreeg. Voor de genezing heb je een geschikte donor nodig en we vroegen aan de fans om beenmerg te donoren. Uiteindelijk vond hij een match (we weten niet of het één van de fans was) en hij is terug gezond nu. Dit was een teken aan de wand voor ons dat we iets konden ondernemen in de strijd tegen kanker. In Tubingen waar ik leef vonden we een organisatie die zich inzet voor mensen die kanker hebben. In het verleden hebben we al gratis streams gelanceerd, waarbij we de mensen vroeger of ze konden doneren. Maar deze keer hebben we een speciaal nummer geschreven daarvoor en alle inkomsten van dat nummer gaan rechtstreeks naar die organisatie.

Ik hou van de humor in ‘Yoko Ono’, het is toch niet autobiografisch Hannes?
Het is geen song tegen de persoon van Yoko Ono uiteraard. Het ging ons meer over de naam ‘Yoko Ono’. Die is wereldwijd gekend. Maar de mythe doet de ronde dat zij de reden is dat The Beatles gesplit zijn. Wij trokken de parallel naar Kissin’ Dynamite en dat er meisjes waren die ons uit elkaar zouden trekken. Niemand moet het eigenlijk te serieus nemen!

In ’Coming Home’ hoor ik toetsen die sterk lijken op het populaire synth-wave geluid!
Ik weet precies wat je bedoeld! Maar het is geen keyboard maar eigenlijk een gitaarriff. Ik wou er in de studio iets speciaals mee doen en plots klonk het heel nostalgisch en deed het ons aan de gouden tijd (de jaren 80) denken. Dus lieten we deze ‘onopzettelijke misleiding’ er toch in.

‘All For A Halleluja’ is iets wat een metalhead goed begrijpt veronderstel ik!
Eigenlijk is dit een beetje sarcastisch rond het onderwerp ‘de kerk’. Ik heb steeds een probleem met mensen die zich voordoen als heilig, zonder zonde leven en elke zondag naar de misviering gaan. Ik ga liever niet naar de kerk en leef het leven dat ik wil ook al is dat in hun ogen dan vol van zonde. Het is vooral de leugen die ze verkondigen van zonder zonde te leven die me tegen de borst stoot. Want achter de schermen doen die ‘heilige’ toch dingen die niet stroken met hun verkondigingen.

Soms hoor ik flarden van Scorpions in jullie nummers (zoals in ‘What Goes Up’ en ‘Defeat It’. Is dit bewust gedaan?
Het is niet met opzet, maar ik hou van elk nummer dat de Scorpions uitgebracht hebben. Dus het is goed mogelijk dat die kleur (van de Scorpions) een schaduw geworpen heeft op onze nummers. Ik ben ook een grote fan van melodieuze riffs.

Ik hou ervan dat je snippets van jullie partyverleden in de nummers hebt gestoken. Zoals de vele achtergrondzang en de gekende ho-ho’s!
Ja, dat zijn tijdens de concerten ook de tofste momenten als je enkel met ondersteuning van de drums (en soms de bas) het publiek de ho-ho’s laat roepen. Dit bezorgt me altijd kippenvel. We doen het niet in elk nummer, maar we houden er echt van.

Nu in vele landen veel of zelfs alle restricties wegvallen komen er wellicht al vragen voor concerten veronderstel ik?
We staan op enkele grote festivals zoals Wacken Open Air en Bang Your Head. En een hoop andere concerten die veelvuldig werden uitgesteld zullen nu wellicht kunnen doorgaan. We werken ook aan een heuse tour en ik kan je alleen aanraden om onze sociale media te volgen, zodat je geen datum mist.

Interview door Rik Bauters

Related posts

INTERVIEW WITH ROBIN EVERHART FROM RIVAL SONS

livereviewer

Interview with Bobby Blitz from Overkill

livereviewer

Interview met Frost van Satyricon

livereviewer
UA-17622028-3