Interview met Distillator

Spread the love

Interview met Distillator.

Voorafgaande aan de album release show in Poppodium Metropool, voor hun tweede album Summoning the Malicious”, sprak Frank de heren van Distillator over onder andere hun snel rijzende stardom en de voorbereidingen op de releaseshow.
 


 

Heren, jullie behoeven eigenlijk geen introductie , maar stel jezelf nog maar even voor.

Laurens, gitaar en zang. Frank, bas en backing vocals. Marco, drums. En wij drieën zijn Distillator. We komen uit Enschede en Marco uit Hoogeveen. We bestaan sinds 2013 en we maken Old School Thrash metal. De band is opgericht met een andere drummer en na een jaar is Marco erbij gekomen.
 

In amper vier jaar tijd twee full length albums dat is wel heel erg vet natuurlijk! Hoe gingen de opnames van die albums?

Laurens: Alles hebben we zelf gedaan en dat ging relaxt. We werken natuurlijk wel met deadlines, maar we willen wel een goeie atmosfeer hebben. Marco heeft een goeie studio bij huis en heeft de kennis en ervaring en daarom hebben we het album zelf opgenomen.
Marco: En zonder tijdslimiet.
Frank: Nou ja, we hadden wel een deadline voor de verschillende instrumenten, maar hoe we dat invulden was helemaal aan ons. Wilden we om 9 uur ‘s morgens beginnen of om 5 uur ‘s middags dat bepaalden we helemaal zelf. En hoe lang we met een track bezig gaan op die dag ligt ook wel een beetje aan hoe het verloopt. Liep het niet lekker met een track, dan kan het zijn dat het naar de volgende dag werd verplaatst, maar dan gingen we er dubbel hard tegenaan.
Laurens: En vooral de vertrouwde omgeving, met ons drieën, geen vreemden erbij. Ik denk dat je dat terug kunt horen in de muziek en in het eindresultaat.
 

Maar het mixen en masteren hebben jullie niet zelf gedaan!?

Laurens: Nee, dat hebben we uitbesteed aan Dennis Koehne. Die heeft het vorige albums ook gemixt en gemasterd en die samenwerking was zo goed dat we hebben besloten om dat voor dit album ook weer te doen.
 

Het nieuwe album is deel twee van een drieluik, dat kun je ook zien aan het hoesontwerp.  Is die weer door dezelfde artiest gedaan?

Laurens:  Ja klopt.
Frank: We willen gewoon snel schakelen. Andrei Bouzikov heeft het hoesontwerp gedaan en dat beviel de vorige keer zo goed dat we hem weer hebben gevraagd. We hebben naar verschillende concepten gekeken en hij heeft iets van vier verschillende schetsen gemaakt. Je kunt die heren goed sturen, maar ze hebben toch ook een eigen stempel.
Marco: Zowel Dennis als Andrei werken supersnel en dat is ook heel erg prettig. Als je met feedback komt, dan heb je de nieuwe mix gelijk de volgende dag in de mail en kun je daar weer snel op reageren, waardoor het mixing proces superkort is. Een schets van het  hoesontwerp met de aanpassingen is soms met 2,5 uur al weer terug in de mail waardoor je weer dingen met elkaar kunt bespreken. Dat moet eruit dan moet erbij. En wij kunnen ons dan focussen op dingen die voor ons belangrijker zijn en dat is een goeie plaat opnemen. Dat wat er dan bij komt wordt door deze mensen een stuk gemakkelijker gemaakt.

Frank: Ze begrijpen ook heel goed onze ideeën.
Laurens: Wij hebben bepaalde  ideeën in ons hoofd: zo moet de hoes er ongeveer uitzien, wat past er bij de muziek.  Het album is deel twee van een drieluik en daar hadden we een bepaald idee bij en dat zie je terug in de hoes.
 

Het album is nu een paar weken uit, hoe doet ie het ?

Ja erg goed, boven verwachting zelfs.
 

Vanavond is dan de officiële album release show,  wat verwachten jullie ervan?

Frank: Een groot feest! We hebben hier de laatste  12 tot 14 maanden dag en nacht aan gewerkt en dan nu het officiële feestje.
Marco: Vanavond gaan we die stress eruit spelen.
Laurens: Er komt ontzettend veel bij kijken. We wilden dat alles goed geregeld was en  niks aan het toeval overlaten. En het is best wel veel geregel qua zaken erom heen, meer dan je denkt. Vanavond is dan eindelijk het moment daar en dat voelt goed, zeker als het goed is gegaan.
 

Jullie zijn een betrekkelijk jonge band en dan is het bijzonder dat jullie de halve wereld al gezien hebben met de 70.000 tons of metal cruise toch wel als een hoogtepunt!

Marco: Dat was de beste vakantie die we ooit hebben gehad.

En jullie hut was tegenover die van Dave Lombardo?

Marco: Nee, we zaten tegenover Dave in het restaurant.
Laurens: Bands, crew en fans lopen allemaal door elkaar, echt een relaxte sfeer. 
Frank: Het kan zijn dat als je staat te pissen je zo maar ineens naast Dani Filth staat.
Laurens: Iedereen is een soort van backstage. Er zijn geen mensen die artiesten lastig vallen, buiten het feit dat er wel eens een selfie wordt gemaakt, maar dat is ook logisch. Je staat wel op  hetzelfde schip als je helden. Ik luisterde veel naar Hammerfall, Stratovarius en Children of Bodom en daar ga je dan mee spelen.
Frank: En het is allemaal over de top, je kunt het zo gek niet bedenken of het is er: Speelhallen, cinema’s, zwembaden. Je zit bijvoorbeeld bier te drinken in een bubbelbad terwijl je naar een vette death metalband zit te kijken. Hoe kicken is dat!
 

Nu weet ik, toen jullie nog maar net bestonden, dat jullie een mini tourtje in Finland hebben gedaan met jullie oude drummer Angel Eater en daar zat nog wel een verhaaltje aan vast of niet?

Laurens: Ja, dat ging niet zoals gepland. We hadden één dag uitgetrokken voordat we gingen spelen en sliepen bij de zanger van de band waarmee de avond erop mee zouden spelen. Die nam ons mee naar het centrum om even een paar biertjes te drinken. We hadden niet eens veel gedronken, maar het regende en onze drummer wilde snel de straat over rennen gleed uit over een steen en knalde met zijn elleboog tegen een stenen pilaar. Hij moest met een mitella zijn drumkit opbouwen en het was nog maar de vraag of hij wel kon spelen. Ja, ik probeer wel op 60 % zei hij. Hij had zijn drumkit zo versteld dat hij het bijna met zijn vingers kon bespelen. Hij zat onder de pijnstillers, pijnverlichtende zalf op zijn ellboog en zo hebben we hem de bühne opgeschopt. Uiteindelijk is het wel gelukt, maar het was niet zo’n best optreden.
 

Daarna hebben jullie met veel grote bands opgetreden, zoals Anthrax en Testament. Waar is daar het tofst aan?

Frank: Alles is goed verzorgd. De crew weet precies wat je wil. Het eten en drinken is goed verzorgd. Alles op het  podium is goed geregeld en je staat meestal voor een volle zaal. In een klein zaaltje zijn er altijd wel mindere dingen, zoals een slecht monitorgeluid, die je irriteren.
Laurens: En je staat in het voorprogramma van één van de grootste bands in het genre en dat is natuurlijk ook goed voor je naam. 
Frank: Je staat ook te kijken bij de soundcheck en het optreden van die bands en daar kun je alleen maar van veel van leren.  Daarna kijk je tegen zaken van je eigen band toch anders aan.
 

Jullie zijn zelfs soundtechnicus geweest bij Rock Hard festival vorig jaar!?

Laurens: We hebben de soundcheck gedaan voor Metal Church. Ze vroegen ons mee op tour om de soundcheck te doen. Dat was wel een eer om te doen. We zijn gebombardeerd tot crew techs. Marco: In principe hebben we tot optreden alles verzorgd voor de band. Ze konden zo vanuit de kleedkamer het podium opstappen en spelen.
Frank: Hier krijg je zelf ook veel motivatie van en ga je nog harder voor je eigen band werken, zo van: hier willen wijzelf ook spelen.
 

En Marco, jij hebt voor je afstudeerproject met Distillator in Groningen opgetreden. Hoe was dat ?

Marco: Ja supergaaf, maar ook wel apart. Ik heb voor elk optreden een lijst met dingen die ik afwerk qua opwarmen en voorbereiding, daar heb ik mijn eigen dingetjes voor. Het was heel slecht geregeld met de stroomvoorziening: we hadden een brom in de versterkers die twee uur heeft geduurd. Mentaal ga je dan heel anders het optreden in. We speelden op een school voor voornamelijk vrienden en familie, dus geen moshpits. De show was wel super kicken.  Op school staat een soort van oefenruimte backline, maar voor dit optreden hadden we onze complete backline bij ons. Ze hadden nog nooit zo iets gezien.
 

Marco, jij bent sowieso wel een bezige bij. Zo speel je ook nog drums in Sledgehammer Nosejob. Hoe is het daar mee?

Marco: Goed, we hebben pas een album opgenomen ,”Stop! Hammertime!” Die is begin februari op cd uitgekomen en komt als het goed is eind mei uit op vinyl. Er zijn nog wat ander dingen aan de hand. Geen problemen, maar we gaan de taken in de band herverdelen. De werkwijze qua repeteren en songwriting wordt voor ons wat aangepast, maar daar merkt de buitenwereld niks van. We hebben nog paar een shows, o.a. in Berlijn en nog een paar meer richting de Poolse grens. Daar zijn we ook erg bekend. In Nederland is dat wat minder.
 

Frank, jij ben ook een bezige bij.  Jij hebt de lay out en foto’s gemaakt voor de  EP van Wasteland Viper! Doe je dat soort dingen vaker?

Frank: Ja, aan de lopende band.  Fotografie, webdesign, websheets maken voor platenlabels ,webshops maken etc. Ik ben er niet echt naar op zoek, maar als ze vragen en als er tijd voor is pak ik dat aan.

En een aantal jaren geleden deed je nog iets met een black metal project met Clemens Kersies!?

Frank: Dat is al weer van de baan. We hebben voor de gein een release gemaakt en dat was het .

Je had pas ook iets gepost over een post black metal project?

Ja, meer post black metal, ambient, psychedelic . Ik wil graag bezig blijven als ik in de studio ben. Buiten Distillator luister ik naar veel andere genres en ik vind het fijn om me daar creatief in te uiten. Het zijn ideeën die niet echt passen bij Distillator, maar waar ik wel mijn ei in kwijt kan. ,Het is ook meer iets voor aan de zijlijn.
 

En Laurens, we hadden het net over Wasteland Viper. Je broer die zingt daarin, daar ben je natuurlijk wel trots op!

Laurens:  Ja absoluut. Sinds een paar jaar is hij met muziek bezig. Hij is met basgitaar en toetsen begonnen, maar doet daar niet meer mee. Via via kwam hij contact met een drummer en gitarist en toetsenist en begon een coverbandje. Door onderlinge verschillen ging die band uit elkaar en met een aantal leden uit die band hebben ze deze band opgestart. Ze bestaan nu ongeveer een jaar.

Is jullie hele familie zo muzikaal?

Laurens: Nee, eigenlijk helemaal niet. Een neef die speelt goed piano en wou ooit naar het conservatorium, maar heeft dat niet gedaan. Een oom speelt gitaar, maar dat blijft bij drie akkoordjes, die heeft verder geen ambities.
 

En over ambities gesproken, wat is jullie ambitie?

Laurens: We willende grootste thrash metal band van Europa worden.
 

Jullie zijn volgens velen al één van de grootste van Nederland dus dan is de stap niet zo groot.

Frank: Nederland heeft geen echte pure thrashbands.
Laurens: Misschien zijn we wel de enige in Nederland die dit soort muziek maakt:  old school thrash, teutonic thrash, muziek a la  Slayer. Dead Head komt dan waarschijnlijk qua genre nog enigszins in de buurt.
Marco: In Nederland wordt thrash veel gemengd met death of black. Dat vinden wij ook goed, maar de old school thrash zoals Destruction en Sodom die vroeger maakten vinden we nog leuker en daarin zijn wij aardig uniek in Nederland denk ik.
Frank: De bedoeling is om meer Europa in te trekken met de nieuwe plaat.
Laurens: Voor de nieuwe plaat krijgen we ook veel bestellingen uit Europa, meer dan uit Nederland. We hebben ook een nieuwe distributie via onze platenlabel. De muziek is meer te koop bij onder andere bol.com, amazon, itunes, spotify, mediamarkt en large. Een heel scala aan platforms die onze  muziek aanbied, Daardoor gaan waarschijnlijk ook meer deuren open en gaan ook meer mensen onze muziek beluisteren.
 

En dan komen we bij de famous last words.

Laurens: We hebben fucking veel zin aan vanavond. We hopen er een vette show van te maken. Hopelijk is dit de eerste show in een rij van hele coole dingen die we gaan doen. We hebben nog een  aantal vette shows in de pijpleiding waaronder nog een support show met Anthrax in Juli. Nog een paar coole festivals. Iedereen kan ons dit jaar een keer zien in Nederland.

Bedankt voor het interview en veel plezier vanavond.

 

Interview door Frank Joustra
Foto’s: Marcel Klaster