Live report: Alcatraz Metal Festival Dag 1 – Kortrijk, 13-08-2016

Live report: Alcatraz Metal Festival Dag 1 – Kortrijk, 13-08-2016.

Voor de derde maal op rij gaat het Alcatraz festival door te Kortrijk en voor de tweede maal op rij gaat alles door op de terreinen van het sportcentrum De Lange Munte. Hoe geweldig de aankleding van dit festivalterrein eruit ziet wisten we al. De organisatie had gesproken om alles nog beter te organiseren voor de bezoekers. Benieuwd of die belofte waargemaakt kan worden.

De laatste week voor het festival was er sprake van een vroege herfst in België en waren de weergoden de opbouwers niet gunstig gezind. Gelukkig kwam daar geleidelijk verbetering in en bij mijn aankomst op het festivalterrein voelde ik rond de klok van 10 uur de zon al in mijn nek prikken. Maar ik stelde ook meteen vast dat mijn dorst op verscheidene plaatsen gelaafd kon worden. Ook de innerlijke mens (vooral de maag) kon gesterkt worden bij middel van een echt breed scala aan eettenten. Van een gewone puntzak met friet tot een al dan niet pikante wokschotel of een speciaal bereide echte burger kon je verorberen. De indeling van het terrein was ook aangepakt en een volledige ‘straat’ waar een heuse metalmarkt was opgebouwd bracht je dan naar het heiligdom.

Alcatraz-2De aartsmoeilijke taak om een festival op zo’n vroeg uur (10:45u) op gang te trekken was weggelegd voor de Zweedse dames van Thundermother. Al vlug werd duidelijk dat ze geen katjes waren om zonder handschoenen aan te raken. Zangeres Clare Cunningham stond meer dan haar mannetje en de dames lieten de reeds talrijk aanwezige metalheads vlug naar het podium rennen. Hun sterk op de oude AC/DC geïnspireerde hard rock werd met ballen gebracht en veel nieuwe zieltjes (mannen iets hoger in percentage!) werden ongetwijfeld gewonnen tijdens hun set. Hun missie om het festival een kickstart te geven was duidelijk een voltreffer. De meiden doen in het najaar een ‘citytoer’ en als het past in de agenda ben ik erbij!

Alcatraz-4Ik keek al lang uit naar de set van Metal Church. Het magistrale debuut sloeg bij mij in als een bom en de volgende albums met Mike Howe als zanger worden als metal klassiekers beschouwd. Ik sprong een gat in de lucht toen door de band werd aangekondigd dat ze Mike opnieuw hadden ingelijfd. Hun nieuwste album “XI” klonk alvast lekker vet. Alleen rees de vraag hoe dit live zou klinken en wat Mike nog in zijn mars had. Het geluid zat vanaf de eerste noot perfect en toen Mike eenmaal begon te zingen viel mijn mond open van verbazing. Wat een krachtig en helder stemgeluid heeft deze kerel nog zeg. Niks laat je vermoeden dat hij bijna 20 jaar niet meer heeft gezongen.

Krakers zoals ‘Start The Fire’, het magistrale ‘Badlands’ en afsluiter ‘The Human Factor’ lieten hun hoogtijdagen herleven. Het nieuwe ‘No Tomorrow’ past perfect tussen dat oude geweld! Maar het nummer dat me het meest raakte en eigenlijk ook één van mijn favorieten is was ‘Beyond The Black’ uit het debuut. Mike zette hier een geweldige prestatie neer en de strakke riffs van oprichter Kurdt Vanderhoof waren een eerste hoogtepunt van dit festival voor mij persoonlijk.Alcatraz-4.5
Zeker voor herhaling vatbaar en we hoorden later op de dag van Mike zelf dat ze graag terug zouden komen voor een full show. Daar zeg ik alvast geen nee tegen.

De Ieren van The Answer werden door Classic Rock magazine tot beste nieuwe band gebombardeerd in 2005. Hun hardrock is besprenkeld met blues en doet je terugdenken aan de jaren 70. Zanger Cormac Neeson gaat volledig op in zijn taak en staat werkelijk geen seconde stil op het podium. Hun old school geluid kan rekenen op heel wat reactie van het publiek en hun energieke set met licht psychedelisch karakter valt duidelijk in de smaak onder de brandende zon. AC/DC vroeg hen als opwarmer voor hun Black Ice toer en je kan inderdaad wat gelijkenissen horen. Ze krijgen dan ook een daverend applaus van de toeschouwers.

Alcatraz-5Daarna proberen de Zweden van Candlemass de zon te verjagen met hun vette doommetal. Zanger Mats Levén ontpopt zich als uitbundige en krachtige zanger, die het volk meteen meesleurt met zijn manier van zingen. De denderende bas van Leif Edling en de donker gekleurde riffs van gitarist van het eerste uur Mats Bjorkmän zorgen ervoor dat het authentieke geluid richting publiek wordt gestuurd. Al moet ik wel bekennen dat de bezetting met Messiah Marcolin toch nog een extra dimensie gaf aan het geheel. Zijn stemtimbre was veel donkerder en zijn vader abt’s pij outfit was toch fenomenaal. Maar die tijd komt niet meer terug en deze versie van Candlemass staat als een sterk geheel op het podium en bezorgt menige metalhead een memorabele 45 minuten doom metal om de vingers bij af te likken! De nadruk lag dan ook op hun eerste drie meesterwerken. Er dus sprake van een ‘Epicus Doomicus Metallicus’ set onder de nog steeds brandende middagzon.

Alcatraz-6We blijven in Zweden met de zotte bende van Avatar. De band bracht hun eerste werk uit in 2004, maar de band bleef eerder onopgemerkt zijn ding doen. Tot zanger Johannes Eckerström zich transformeerde tot een geschifte clown met even gekke podiumprestatie. Dit legde de band geen windeieren, want meteen kwam de band in het spotlicht te staan. Hun laatste album “Feathers & Flesh” laat ook zachtere, meer melodieuze stukken horen en ik was wel benieuwd hoe dit live zou overkomen. Avatar bezorgt ons opnieuw een stormachtige spektakel met Johannes in een glansrol. Hij bespeelt het publiek met het grootste gemak.

De set begon alvast met een nieuw nummer en het klonk moddervet. Hun vorige doortocht op Alcatraz was me bijgebleven door de kracht die hun energieke set uitstraalde, maar nu voegt men er een heerlijke portie melodie aan toe door de gevoeligere nieuwe nummers er tussen te verwerken. Het nummer ‘Smells Like A Freakshow’ vat deze set dan ook perfect samen. Avatar blijft een geweldig visuele set met strakke instrumentatie en toffe podiumoutfits. Dit maakt het tot een perfect totaalpakket.

Alcatraz-7We verkassen naar Zwitserland voor een mix van gothic, death & black metal van Triptykon. Tom G. Warrior bevat een cultstatus door zowel Hellhammer als Celtic Frost op te richten. De set bestaat dan ook grotendeels uit nummers van het Celtic Frost oeuvre. Maar hun duistere brui kan me echter niet boeien en ik vind het persoonlijk een saaie bedoening. Maar de fans van Thomas Fisher (zoals hij zich nu bekend maakt) lusten er blijkbaar pap van.

Dit genre heeft me ook nooit kunnen raken, dus mijn oordeel moet je wellicht met een zak zout bestrooien. Maar het moet gezegd worden: hun sobere outfit met zwart geschilderde ogen en zilveren omgekeerde kruisbeelden als microfoonstandaard zorgden toch voor een donkere toets onder de heldere hemel.
 

De tijd van de big four breekt aan met het New Yorkse Anthrax. Sinds Belladonna terug in de gelederen zit, kent de band een heropleving. De zanger met gitzwarte haren beweegt over het podium als een bezetene. Alcatraz-8Gitarist Scott Ian doet zijn gekende pasjes en bassist Frank Bello lijkt wel een wilde. Beweging genoeg dus op het podium, maar wat met de muziek? Opnieuw overtuigt Anthrax elke twijfelaar met hun ijzersterke set die grotendeels uit klassiekers bestaat zoals: ‘Caught In A Mosh’, ‘Madhouse’ en de covers ‘Got The Time’ en ‘Antisocial’! Maar de nieuwe tracks ‘You Gotta Believe’ en ‘Evil Twin’ staan hun mannetje tussen deze moshers. ‘Indians’ sluit dit feest der herkenning af in stijl en Anthrax liet het publiek uit hun handen eten. De oudere bands blijven toch scoren op de festivals!

Alcatraz-9Alcatraz heeft de laatste jaren een breder publiek proberen aan te trekken. De programmatie van het Amerikaanse Ministry is de vreemde eend van de dag. Met hun electro industrial sound maakten ze furore in de jaren negentig. Bandleider Al Jourgenson is de eye catcher van de band met zijn extravagante voorkomen. Maar de man durft ook al eens in hoger sferen het podium betreden en de vraag was hoe hij deze keer zou opkomen? Al is echter in topvorm en zwiert de nodige f*cks en andere minzame woorden richting het publiek.

Hun geluid wordt grotendeels gedragen door harde beats en veel toetsen, maar de gitaren van Sinhue Quirin (met de doek voor zijn aangezicht) en Cesar Soto komen geregeld scheurend uit de hoek. De muziek kan je ook als opzwepend beschouwen, want ‘Punch It The Face’ zorgt ervoor dat het publiek lekker tekeergaat. We krijgen een bloemlezing uit hun sterkste albums en op een festival is dit gewoon de sleutel tot succes.
 

Alcatraz-10Na de beats is het opnieuw tijd voor strakke gitaren met het Australische Airbourne. De band heeft een immense live-reputatie opgebouwd, ondanks het feit dat ze nog maar drie albums hebben uitgebracht. De band steekt niet onder stoelen of banken dat ze heel sterk beïnvloed zijn door hun landgenoten AC/DC. Maar laat één ding duidelijk zijn mensen; deze kerels zijn beresterk en klinken toch iets harder en vooral sneller dan AC/DC. Zanger/gitarist Joel O’Keeffe is één grote brok ongebreidelde energie en zijn bierblik-act is keer op keer geweldig. De band kiest ervoor om grotendeels nummers uit hun debuut te brengen en dit blijkt een schot in de roos want het regent crowdsurfers en de rest van het publiek zingt hun keel schor. Een show van Airbourne is gewoon fun en de ideale stressverdrijver. Ze zijn meer dan ‘Ready To Rock’.

Alcatraz-11De melodieuze rockfans verplaatsen zich naar de eerste rijen om de show van Whitesnake te bewonderen. Het management had wel een beperking op het aantal fotografen opgelegd, maar ondergetekende heeft zich tussen de fans gemengd en krijgt toch een goed zicht op het podium. Soms moet je wat creatief zijn, nietwaar? De tour werd aangekondigd als de greatest hits tour en de grote vraag was hoe David Coverdale bij stem zou zijn. De man wist zijn stem goed te doseren en door de meerdere pauzes kon hij alles behoorlijk afwerken. We hebben het al anders gehoord. De man wordt bijgestaan door een puike band waarbij Joel Hoekstra en Reb Beach voor gitaarvuurwerk zorgen en Tommy Aldrigde samen met Michael Devin dit met een strakke ritmesectie versterkt.

De set bevat alleen maar hits en het publiek (inclusief deze jongen) geniet met volle teugen. Okay, David is niet meer de zanger van de jaren 80, maar hij doet zijn uiterste best en meer kunnen we niet vragen. Genieten is het met nummers zoals ‘Judgement Day’, ‘Slow an’ Easy’ en ‘Slide It In’. De meer melodieuzere nummers zoals ‘Is This Love’ en ‘Give Me All Your Love’ bezorgen ons de eerste romantische momenten van de dag. Ik keek enorm uit naar deze set, omdat ik hun vorige doortocht heb moeten missen. Ik en de vele toegestroomde old school rock lovers genieten met volle teugen en zingen luidkeels mee.

Alcatraz-12De headliner van dag 1 was het Nederlandse Within Temptation. De podiumopbouw bestond uit twee lagen en voor aanvang waren weinig tierlantijntjes te zien. Maar als de set begint blijkt dat er gewoon twee reuze schermen op het podium staan. Dit zorgt ervoor dat je ogen tekort hebt en het schept een speciale sfeer die wel past bij hun symfonische rock met metalrandje. Sharon verschijnt bij aanvang bovenaan het podium en ze kiest opnieuw voor weelderige jurken als outfit. Haar stem klinkt hemels en staat voortdurend in het spotlicht, terwijl de muzikanten eerder in het donker blijven. Tijdens de vele solo’s doen ze gelukkig een stapje naar het licht.

De band heeft zich qua geluid geleidelijk meer naar de radiorock verplaatst en daardoor ligt de nadruk op de latere albums, maar gelukkig krijgt “The Heart Of Everything” toch de meeste aandacht. Persoonlijk had ik wat meer van “The Silent Force” willen horen, omdat die nummers veel emotie bevatten. Gedurfd is de eigenaardige, ietwat vreemde cover van Black Sabbath’s lijflied. De vele fans lusten pap van Sharon en haar kornuiten en op het einde valt er nog ruimschoots te genieten met ‘Mother Earth’ en de verplichte afsluiter ‘Ice Queen’. Dag 1 wordt afgesloten met een mooi vuurwerk en dit kan aanzien worden als een verlengde op het visueel schouwspel van een band op dreef.

Daarna vlug naar huis om wat uurtjes te pitten en de geheugenkaartjes te back-uppen op de harde schijf vooraleer we opnieuw moeten aantreden.

Tekst en foto’s: Rik Bauters

Related posts

Live report: Dynamo Metal Fest 2018 – IJssportcentrum Eindhoven, 14-07-2018

LiveReviewer

Live report: Into The Grave, Day Two – Oldehove Leeuwarden, 13-08-2016

livereviewer

ALCATRAZ METAL FESTIVAL 2013 – 6de editie 10 augustus 2013, Kortrijk

livereviewer
UA-17622028-3