Live report: Amorphis / Soilwork / Jinjer / Nailed to Obscurity – Doornroosje Nijmegen, 12-01-2019.

Live report: Amorphis / Soilwork / Jinjer / Nailed to Obscurity – Doornroosje Nijmegen, 12-01-2019.

De opener Nailed to Obscurity is een melodieuze death/doomband met een lekkere gitaartoon en een goede zanger. Uiteraard moet het publiek wat opwarmen, maar daar krijgt het bij deze band zeker de kans voor. Vreemd genoeg heeft de openingsband het beste geluid van de avond, wat duidelijk maakt dat hun muziek vol zit met lekkere loopjes en wendingen, de zanger zowel goede grunts als cleane zang heeft en de drummer gevarieerd speelt met een vet geluid. Luister bijvoorbeeld maar eens naar een nummer als ‘Black Frost’. Daarnaast spreekt de zanger ook nog eens Nederlands. Ze hebben het duidelijk naar hun zin en zijn daadwerkelijk licht verbaast als ze tijd voor nog een song blijken te hebben, waar ze gretig gebruik van maken. Als er iets op aan te merken valt, is het dat de band op studio-opnames iets zwaarder klinkt dan live. Als ze dat ook nog in hun set kunnen verwerken, zou ik ze graag zien uitgroeien tot headliner.

Jinjer speelt vanaf het begin superstrak en de zangeres is heel goed bij stem met zowel haar grunts als haar cleane zang, in feite is de band in topvorm. Helaas wordt dat behoorlijk verpest door het feit dat het geluid heel slecht is gemixt. Tot twee derde van hun set hoor ik alleen drums en zang. Hoe goed die ook zijn, het plezier in het optreden voor mij is toch een stuk minder als ik in feite de muziek niet kan horen. Ook de song van hun nieuwe EP “Micro” valt hierdoor voor mij een beetje dood. Gelukkig is bij fanfavoriet ‘Pisces’ inmiddels het geluid al wat beter, zodat er daadwerkelijk wat te genieten valt. We krijgen vervolgens nog twee songs met een redelijk geluid, ‘Perennial’ en ‘Sit Still, Roll over’ waar hun stijl van complexe snelle riff partijen afgewisseld met melodische zang echt overkomt. De gehele set heeft de intensiteit van de band er in ieder geval wel voor gezorgd dat er een stomende heftige pit aan de gang was.

Soilwork draait al een tijd mee en heeft heel wat materiaal om uit te kiezen. Ze zetten dan ook een mooie dwarsdoorsnede op het podium van hun muziek door de jaren heen. Daar zitten ook een aantal nieuwe songs tussen, ondanks het feit dat het nieuwe album “Verkligheten” pas een dag uit is. Aan de reactie van het publiek te merken vallen de nieuwe songs echter goed, net zoals de hele set overigens. Dat ligt niet aan het geluid, dat weliswaar al wat beter is dan bij Jinjer, maar nog steeds vrij matig is. Het is echter goed genoeg om te horen waar Soilwork goed in is. Dat zijn namelijk vrij makkelijk in het gehoor liggende metal songs die toch de middelmatigheid ontstijgen. Vooral de nieuwe songs zoals bijvoorbeeld ‘Full Moon Shoals’ en ‘Stålfågel’ laten goed horen waarom. Je kunt namelijk heel goed merken dat gitarist Andersson en zanger Strid ook een arena rockband hebben, The Night Flight Orchestra. Er zit namelijk heel veel melodie in de riffs, solo’s, cleane delen van de zang en keyboards, terwijl tegelijk hun melodeath en metalcore roots niet vergeten worden. Sommige andere bands (In Flames) kunnen van ze leren hoe dat werkt. Naast een behoorlijke hoeveelheid songs van het laatste album, gaat er ook best wel wat tijd van hun toch vrij lange set naar “Stabbing the Drama” , hun metalcore album, waarbij het titelnummer als afsluiter heel goed laat horen dat ze destijds ook al goed overweg konden met melodie. Met een goed gespeelde set, een relaxte, aardige voorman en een goede sfeer was dit zeker de moeite waard.

De hoofdact Amorphis, wiens podium helemaal is vol gezet met gigantische graphics van de prachtige tekeningen van het laatste album, is natuurlijk een band met een gigantische hoeveelheid ervaring. Dat is vanaf de eerste noten van ‘The Bee’ overduidelijk. Zoals altijd weten ze hun songs strak en geïnspireerd te vertolken. Daarbij vertrouwen ze natuurlijk op het charisma en de fantastische stem van zanger Tomi Joutsen, maar de rest van de band weet precies wat ze doen. Weliswaar is nog steeds niet alles aan de afstelling van het geluid optimaal, ik mis met name de slaggitaar een beetje in de mix, maar het is goed genoeg om heel overtuigend te zijn. Het valt me dit keer op dat drummer Jan Rechberger in topvorm is en heerlijk groovende, krachtige en volle drumpartijen speelt. Het is ook duidelijk dat de terugkeer van de bassist Olli-Pekka Laine de band goed doet. Zijn tweede stem pakt namelijk live erg goed uit, zoals duidelijk is tijdens ‘Sky is Mine’. De zaal is enthousiast en energiek. Dit valt ook de band op, net zoals het feit dat de zaal met toch een capaciteit van 1300 helemaal is uitverkocht. Ze hebben in Nederland wel eens slechter gescoord. Of het nu aan de locatie ligt, of aan het laatste album, “Queen of Time”, dat blijkbaar goed is ontvangen onder de fans weet ik niet, maar Amorphis verdient het. De band levert namelijk al weer een hele tijd goede albums af en werkt ook live hard. Het recente album is in ieder geval behoorlijk aanwezig in de setlist met maar liefst zes songs, aangevuld met klassiekers uit de gehele carrière van Amorphis. De band is duidelijk geen act die drijft op jeugdsentiment, nieuwere songs zijn net zo belangrijk voor de set als de oudere. Gewoon een band die je een keer gezien moet hebben, en meer dan eens is nog beter.

Tekst: Marcel Bergervoet
Foto’s: Jeroen Gest

Related posts

Flotsam and Jetsam – NAXT Stage Almelo, 16-07-2015

LiveReviewer

Live report: Venom inc / Vital Remains / Mortuary Drape / Nervochaos / Desecrator – Iduna Drachten, 28-10-2016

livereviewer

Live report: Ne Obliviscaris / Allegaeon / Virvum – Dynamo Eindhoven, 31-03-2018

LiveReviewer
UA-17622028-3