Live report: Archspire / Beneath The Massacre / Vulvodynia / Inferi – Baroeg Rotterdam, 07-12-2019

Live report: Archspire / Beneath The Massacre / Vulvodynia / Inferi – Baroeg Rotterdam, 07-12-2019

Archspire speelde eerder dit jaar prima hoofdact Revocation van het podium en liet een diepe indruk na. Nu mag deze rijzende ster aan het techfirmament zelf headlinen en hoe terecht is dat! We melden ons in Baroeg op deze uitverkochte zaterdagavond, met 350 man in de bunker, om ons weer omver te laten blazen door het vakmanschap van één, zo niet hét meest progressieve genre dat metal rijk is, namelijk techdeath. 

De zaal is al goed vol wanneer het Amerikaanse Inferi zich voor het eerst voorstelt aan het Nederlandse publiek. En deze melodieuze death metal band met technische inslag maakt een prima beurt. Al bij het intro valt zanger Steve op, die meteen contact legt met het publiek. Bij openingsnummer “Cursed Unholy” (afsluitend nummer van de actuele ‘End of an Era – Rebirth’ plaat) laat hij zijn midscreams, afgewisseld met lagere grunts afwisselend horen, terwijl hij met ‘dirigerende’ handgebaren aan het publiek de grooves onderstreept. Hij zoekt regelmatig contact met het publiek en spoort ons aan om op specifieke momenten de muziek even ‘bij te brullen’. Daar omheen komen de muzikanten en met name beide gitaristen veelvuldig aan bod, via hun riffs maar vooral hun fraaie solo’s en twinleads. Eén gitarist doet ook af en toe de zwaarste backup grunts. De ritmesectie is de ‘stille’ kracht hierbij, maar laat ook virtuoos spel zien en horen. Het publiek is van begin tot eind geboeid door de prima show van deze fijne band met sympathieke uitstraling. Met “Destroyer” sluit men de set af.

In de pauze klinkt wat easy listening muziek, waaronder “Africa” van Toto. Een voorteken van Vulvodynia, debuterend vanuit Zuid Afrika. Geen idee hoe de scene daar is, maar deze vrij virtuose slamdeath band maakt er een feestje van. Gretig en zeer beweeglijk, brengen zij de zompige slam op virtuoze wijze ten tonele. Ofschoon deze muziekstijl geënt is op de loodzware slamgrooves, vindt men afwisseling in lichtere breakdowns, grooves, blastbeats en virtuoze riedels op hun ‘fanned guitars’. Als de drummer los kon rondstampen had hij het ook gedaan. De zanger spoort telkens het publiek aan om onder andere te headbangen en grunt er zwaar op los. Het is duidelijk, dit is geen partygrind, maar er wordt serieus een vet concertoptreden gebouwd. Bijna alle nummers komen van de nieuwe plaat ‘Mob justice’. Het publiek neemt dit gretig tot zich en gaat lekker los. Een positieve kennismaking en deze band gaat het in dit genre nog wel verder schoppen.    

Beneath the Massacre tapt uit een ander vaatje. In plaats van het publiek er actief bij te betrekken maakt de band een afstandelijke indruk. Naar verluid is de zanger ziek, waardoor hij juist het contact regelmatig vermijdt, met name verbaal. Zijn zware grunt klinkt echter wel vet en de band speelt met verve. De blastbeats, veelvuldige deathcore breakdowns kenmerken het hele concert. De gitarist rifft en riedelt strak op de roffels er op los, maar de eentonigheid van dit optreden staat in schril contrast met de effectieve shows ervoor. Muzikaal staat het als een huis, maar ik mis de presentatie. Onder andere “Symptoms”, “Left hand” en “Our common Grave” worden gespeeld. Daarna nog ouder werk zoals “Society’s Disposable Son”. Van het volgend jaar geplande album ‘Fearmonger’ krijgen we een voorproefje met het nummer “Autonomous Mind” . Ik vind dit dan ook het minste optreden van de avond, nog steeds muzikaal vet, maar alleen voor de liefhebbers van deze band.

Dan komt de band waar iedereen van heinde en ver voor is gekomen, Archspire, uit Vancouver. Festivalorganisatoren leest u mee? Deze band combineert een op wereldniveau, afwisselende, doch voor de leek prima te volgen virtuoze techdeath, met een uiterst vermakelijk show. Met deze combinatie pakken ze ook nu het publiek weer helemaal in. De ballonnen gaan meteen op, de zanger maakt volop grappen vol zelfspot en spoort het publiek aan om lekker los te gaan.

Ondertussen grunt hij met ontzaggelijke snel- en strakheid over de flitsende staccato riffs heen. De gitaristen spelen veelvuldig zeer smaakvolle (bas)solo’s, waarbij de zanger een neonbordje met “Applause” boven hun hoofd hangt. Ze halen ook regelmatig aparte geluidjes uit hun gitaren als ze volop aan het riffen zijn. De drummer maakt ook alle onmogelijke drumpartijen waar. Deze topsporter herinnert zich nog wat Nederlands van zijn verblijf vroeger in Nijmegen en op verzoek van de zanger weet hij er uiteindelijk met een steenkolen-accent “Ik heb een grote piemel met kopkaas en ik vind het leuk te neuken met apen.” eruit te gooien. Weer hilariteit in de zaal. De zanger neemt nu het publiek niet in de maling, maar is sowieso weer grappig schuin bezig met zijn insinuaties over de geaardheid van zijn bandleden.   

Wat hij wel met het publiek doet is het ophitsen door alle moshers een gratis shirt te beloven. Dat werkt zeer goed. Op de groovende riffs rost een dikke pit continue los tussen de Baroegpilaren.
Van de debuutrelease ‘All shall align’ krijgen we “Rapid elemental dissolve”. Van ‘The Lucid Collective’ krijgen we “Lucid Collective Somnambulation” en “Scream Feeding”. De laatste plaat ‘Relentless Mutation’ wordt in z’n geheel gespeeld. Mensen gaan los of kijken geboeid naar het spectaculaire muzikale vakmanschap, vol bruutheid en verfijnde finesse. Of ze kijken naar de ondertitelde serie Police Squad dat in één van de stacks vertoond wordt. Deze band denkt ook aan alles.

Kortom, Archspire zet hier weer een onmenselijke prestatie neer, die een veel, véél groter podium verdient. Festivals moeten eens wakker worden voor deze undergroundparel, want deze band verdiend het heel ver te komen! Baroeg, bedankt weer voor deze te gekke boeking en ieders geweldige geluid.

Tekst: Maurice Egbers
Foto’s: Martin Rugers

Related posts

Live report: Alcatraz Metal Festival ( Dag 1) – De Lange Munte Kortrijk, 11-08-2017

livereviewer

Live report: Fu Manchu / Drive By Wire – Metropool Hengelo, 03-03-2018

LiveReviewer

Live report: Poem / Damnations Day / White Walls – Duycker Hoofddorp, 25-02-2018

LiveReviewer
UA-17622028-3