Live report: Ayreon Universe – Poppodium 013 Tilburg, 15-09-2017

Live report: Ayreon Universe – Poppodium 013 Tilburg, 15-09-2017.

Toen Arjen Lucassen zijn ‘Final Experiment’ in 1995 op de mensheid losliet, had hij nooit verwacht dat zijn Ayreon verhaal zoveel mensen zou raken. Met elke volgend album groeide het aantal Ayreonauts exponentieel. Vele fans smeekten om dit ooit live eens te kunnen aanschouwen. Nu 22 jaar later was dit een feit. De korte Star One toer en de vertaling van de ‘Human Equation’ naar het theater waren proevertjes die de smeekbedes alleen maar aanwakkerden. Vooral het succes en de overweldigende reactie die Arjen ontving na ‘The Theater Equation’ deed hem bezwijken om een echt Ayreon concert op touw te zetten. Zijn vriendin Lori kwam op het idee om dit als een soort van best of Ayreon te brengen. Van de eerste twee concerten waren in enkele uren alle kaartjes verkocht en een dag later was ook de extra toegevoegde dag uitverkocht. Er zakten fans van over de ganse wereld af naar Tilburg en waren er 54 verschillende nationaliteiten te vinden in het publiek.

De spanning in de zaal was werkelijk te snijden en vanaf de eerste beelden wist iedereen dat dit een groot verwenfeest zou worden. De achterwand van het podium was een groot projectiescherm en gedurende het ganse concert werden daarop passende beelden en animaties getoond. Dit zorgde er voor dat je volledig in het verhaal werd meegezogen. Michael Mills mocht de spits afbijten en als android TH-1 bracht hij de introductie van het Ayreon verhaal op voortreffelijke wijze. Hij droeg daarbij een futuristische outfit met een aantal laserlichtjes op hoofd en handen. Wie de man zag op ‘The Theater Equation’ weet ondertussen dat deze Australiër een geboren acteur is. Ex Kayak frontman Edward Reekers bezorgde ons een wondermooie versie van ‘Dreamtime’. De zestiger weet als geen ander hoe je gevoel en emotie moet overbrengen richting publiek. Een andere Nederlandse zanger Robert Soeterboek vertolkte de hoofdrol tijdens het eerder onverwachte ‘Abbey Of Synn’. Het gitaarwerk van Marcel Coenen was van hoogstaand niveau en gaf de nummers een harder randje. Met het jongere ‘River of Time’ kregen we voor het eerst een echt duet met Hansi Kürsch en de immer opgewekte Marco Hietala. De oogstrelende visuals liften de nummers tot een hoger niveau en maakte je extra alert om alles goed te volgen.

Het ‘Theory of Everything’ album deed zijn intrede en de visuele interactie tussen Mike Mills en Marcela Bovio spraken boekdelen. Met niet minder dan zestien gastzangers was dit een waar feest om te aanschouwen en aanhoren. Floor Jansen liet haar gevoeligste kant horen tijdens ‘Merlin’s Will’. Arjen’s rechterhand Joost van den Broek overgoot dit nummer (maar uiteraard ook alle andere) met die heerlijke Hammondklanken. Zijn toetsenacrobatie zorgden voor verschillende kippenvelmomenten. Een ander hoogtepunt was de samenwerking van de steeds fris ogende Anneke van Giersbergen en de schuchtere Jonas Renske. De Katatonia frontman zorgt voor een meters hoge golf van emotie, die hij tijdens het gevoelige ‘Waking Dreams’ over het enthousiaste publiek giet. John JayCee Cuijpers laat zich opmerken door zijn krachtige stem en overtuigende podiumprestatie tijdens ‘Dawn of A Million Souls’.

Maar het absolute hoogtepunt voor mij en vele anderen waren de drie nachtegalen Anneke, Floor en Marcela die een uitmuntende versie van ‘Valley of the Queens’ lieten horen. Dit raakte me diep en enkele waterlanders rolden over mijn kaken van ontroering. Ik ga niet alle 29 nummers afzonderlijk bespreken en zal me nu beperken tot enkele niet te versmaden lekkernijen die voorbij kwamen. Ten eerste was er de krachtpatserij van de Belgische Magali Luyten tijdens ‘Ride the Comet’. ‘Comatose’ bewees dat je ook met weinig groots kan uitpakken. Dit nummer bevat hoofdzakelijk percussie van Rob Snijders en werd vocaal gebracht door Anneke en Jonas. Wie Mike Mills aan het werk zag tijdens ‘The Theater Equation’ herinnerd zich ongetwijfeld nog zijn versie van ‘Loser’. Nodeloos te zeggen dat dit nummer opnieuw insloeg als een bom. Dit nummer brengt me bij het onmiskenbare geluid van de didgerido van Jeroen Goossens. De man stal nog meermaals de show met zijn verschillende fluitinstrumenten en zijn toffe dansbewegingen. De viool van Ben Mathot en de cello van Maaike Peterse lieten zich ook geregeld opmerken en zorgden op hun manier voor een klassieke instrumentale ondersteuning.

Ook de ritmesectie die bestond uit drumbeest Ed Warby, bassist Johan van Stratum en ritmegitarist Ferry Duijens zorgden voor een solide ruggengraat waaraan alle andere instrumenten werden aangehecht.
Damian Wilson liet het publiek met verstomming luisteren naar zijn zang op het lange ‘And the Druids Turn to Stone’. Dit was een ware emotionele rollercoaster! Kamelot’s Tommy Karevik fleurde ‘Into the Black Hole’ op met zijn heldere, maar krachtige stem. Tot groot jolijt van mezelf kregen we een vette versie te horen van ‘Computer Eyes’. Dit nummer van het onderschatte “Actual Fantasy” album werd opgesmukt door de stemmen van Robert Soeterboek en Edward Reekers. Tijdens het Star One nummer ‘Intergalactic Space Crusaders’ ontpopten Damian Wilson en Magali Luyten zich echte musicalartiesten. Peter Vink stal hier ook een deel van de aandacht door de snaren van zijn roze fluo bas te vibreren. Mike Mills mocht nogmaals als TH-1 opdraven tijdens ‘Everybody Dies’, dat door een dreunende beat werd gedragen.

Toen tijdens ‘The Castle Hall’ Arjen Lucassen zelf op het podium verscheen met gitaar in de handen bereikte de zaal zijn kookpunt. De blonde hippie kon zijn zenuwen bedwingen en genoot zichtbaar met volle teugen. Hij bedankte tijdens zijn speech vooral de mensen die dit tot stand hebben gebracht en zijn fans. De man genoot zichtbaar met volle teugen. Met ‘Amazing Flight’ werd de finale ingezet en Jay van Feggelen wekte de ‘barbarian’ tot leven uit het Electric Castle hoofdstuk!
Na het eerder vrolijke ‘Day Eleven: Love’ maakte ‘The Eye of Ra’ een wondermooi einde aan deze muzikale trip door het Ayreon Universe! Alle zangers en zangeressen kwamen het podium op en zorgden voor een waar vocaal vuurwerk.

De drie concerten werden gefilmd door vijf camera’s en de beelden zullen ongetwijfeld dienen om dit fantastisch gebeuren in DVD en/of Blu-ray formaat te gieten. Dit biedt de kans aan de velen die naast een ticket grepen toch een deel van deze belevenis in hun huiskamer te doen herbeleven.
De vraag die op de lippen van iedere fan nu ligt is ongetwijfeld of dit gebeuren nog een vervolg zal krijgen, want dit smaakt naar meer!

Tekst en foto’s: Rik Bauters