Live-Report: Dokk’em Open Air 2013 – zaterdag

Dokk’em Open Air, nu al jaren het metalfeest van het hoge noorden.

Dit jaar reist mijn collega al op de vrijdag af naar de metalweiland. Op zaterdag reis ik zelf af naar DOA , helaas is al snel duidelijk dat het weer niet erg meezit. De organisatie doet er alles aan om de blubberzooi die is overgebleven van dag 1 weg te werken. Ladingen stro worden op het terrein gedonderd. Gelukkig scheelt dit al een hele hoop en het ziet er naar uit dat niet het hele feestje in het water gaat vallen.  Net als de andere edities waar ik geweest ben heeft de organisatie het strak voor elkaar. Ditmaal niet beide stages in één tent maar een mooi groot buitenpodium waar op geknald mag worden door de vele bands die nog gaan komen deze dag. Tevens hebben ze een punt van kritiek van de vorige editie goed opgepikt en is de catering meer dan voldoende te noemen.

Uiteraard zijn we hier niet  gekomen om te bespreken wat er allemaal gegeten en gedronken gaat worden maar draait het hier vooral om de metal, metal en nog eens metal.

Het begint meteen goed op het nieuwe podium. Stonehawk, winnaars van Highway to Hell, hebben de eer om de zaterdag te openen.  Het vijftal uit Sneek weet het geringe publiek goed te bespelen met hun heavy met stoner doordrenkte rock. De band staat energiek en strak te spelen. Jammer dat het publiek nog aan het bijkomen is. Toch zijn de eerste bangers al te spotten! Wat wel jammer is, en dat zal wel aan het weer liggen, is dat de monitoren erg diep in het podium liggen. Hierdoor staat de band erg ver van het publiek af wat de magie wel iets weghaalt. Helaas is dit iets wat vaker gebeurt deze dag op dit podium.

Wisseling van de wacht in tent. De Noren van Blood Red Throne zouden ons hier gaan verblijden met hun snoeiharde death metal. Helaas heeft de band logistieke problemen. Geen probleem voor de Dokkem organisatie. De heren van HellBike die vrijdag de show van Iced Earth gered hebben door hun apparatuur te lenen vallen in. Voor wat hoort wat!  De band geniet zichtbaar van deze kans. Zo zie je maar weer dat wie goed doet goed ontmoet!

Heathen heeft de eer om af te trappen op het grote podium. Deze thrashers staan altijd garant voor een stevige pot metal.  Drie decennia staan ze al op de planken. Aan ervaring dus geen gebrek. Het eerste nummer komt nog wat bagger uit de speakers knallen. Maar het geluid wordt snel goed bijgesteld en het is smullen geblazen!  Leuke show en wat mij betreft iets te vroeg geprogrammeerd. Het publiek is duidelijk nog van dag 1 aan het bijkomen. Het veld staat al wel best goed vol gezien het vroege tijdstip.

Net als de andere edities weet DOA voor genoeg variatie te zorgen. Na de thrashers op het open podium is het nu tijd voor het duistere cult gezelschap VON. Dit gezelschap uit San Francisco geniet van een enorm Cult status. Furore hebben ze destijds gemaakt met hun demo Satanic Blood. De heren zijn nu weer terug op het podium. Wat een genot is dit voor elke black fan op DOA. Minimaliteit is wat de muziek uitstraalt. Heerlijk duister en luguber komt de sound uit de speakers blasten. Voor mij is dit toch wel één van de toppers van de dag.

Zoals het vaker gebeurt op een festival kan niet alles je smaak zijn. Zoals wellicht mijn lezers weten heb ik een hekel aan female fronted metal. Delain die op het hoofdpodium staat is geen uitzondering van mij. Uiteraard ga ik ze hier nou niet nodeloos afkraken. Dat is nergens voor nodig, want de mensen die wel van deze stroming in de metal houden krijgen een goede set voorgeschoteld. De gitaren hadden iets zwaarder uit de speakers geknald mogen worden. Maar de show die ze neerzetten is voldoende om het publiek te vermaken.  Ik haast me snel even de metalmarket over. Dit jaar is die niet erg groot. Maar ik weet weer een paar CD’s op te kop te tikken en een t-shirt, voordat ik weer richting tent ga voor de volgende show.

 

Death Metal van eigen bodem ditmaal. The Monolith Deathcult staat klaar om het publiek weg te blazen. Wegblazen is inderdaad wat ze doen. De dreunen uit de speakers gaan door merg en been. Wat staat de volume dondershard! Deze gasten staan bekend om hun morbide humor en verwoestende riffs. Dit maal is het ook niet anders. Het knalt allemaal hopeloos bruut uit de speakers. Niet iedere bezoeker weet dit genre te bevatten/behappen, maar goed de tent is donders vol en de eerste pitten worden gretig gecreëerd. Leuk rauw tussendoortje!

Bij Orange Goblin dalen de eerste regendruppels weer neer. Dit zorgt er helaas wel voor dat het iets minder vol is vooraan. Maar de mannen deert dit niet. De zanger van Orange Goblin waagt zich net als het publiek meerdere malen in het frisse lentebuitje! Een rauwe mix van doom stoner en vuige heavy metal daalt neer op Dokkum. Het begint toch telkens net wat harder te plenzen waardoor vele andere met mij vanuit de tent het rest van dit concert  volgen. Ik denk dat met wat meer zonneschijn dit concert wat meer op zijn plaats was geweest.

Bij keepers of kalessin is het goed druk in de tent. Logisch gezien dit hun enigste festival optreden van dit jaar is. De mannen gaan straks de studio weer in om hun nieuwe album te gaan opnemen. De gitaren scheuren en de drums donderen hard uit de speakers. Wat een topband is dit toch! Ze krijgen als snel het publiek op hun hand. Vele strakke nummers worden in de relatieve korte set gepropt. Doe mij maar meer van dit soort shows.

Nu is het tijd voor een oudgediende van de rock. Niemand minder dan Jorn mag zijn zangkunsten ten gehore brengen op het hoofdpodium. Het gouden nachtegaaltje is goed bij stem vandaag. Wat een superstrot heeft deze gast toch. Neem hierbij zijn strakke begeleidingsband en je mag spreken van een muzikaal hoogtepunt. Helaas is de show wel erg statisch. Jorn neemt zelfs uitgebreid de tijd om flink te poseren voor de fotografen in de pit. Op zich grappig, maar iets meer energie had wel in het optreden gemogen.

In de tent is het tijd voor Canadese death metal. De mannen van Cryptopsy staan er al klaar om het publiek omver te blazen met hun experimentele death. Vandaag is het weer net als anders een grindend festijn voor de liefhebben van deze zeer technische vorm van death. Tering wat een dynamiek zit er na al deze jaren nog in. De band klinkt na 20 jaar nog net zo bruut als altijd.

Peter Pan Speedrock heb ik moeten missen door interview verplichtingen met Testament. Een interview dat helaas letterlijk en figuurlijk in het water gevallen is. Memorecorder en water gaan niet goed samen. Het interview wordt hopelijk snel weer eens over gedaan.

Op de terugweg hoor ik al de welbekende grunt van de granddaddy of death metal. Jawel Six Feet Under staat al te knallen op het podium. Chris Barnes krijgt de laatste jaren de nodige kritiek over zich uit gestort. Zijn  stem zou niet zo best meer zijn en mijnheer zou zich gedragen als een diva. Vandaag is hier gelukkig weinig van te merken. Chris is blijkbaar in een goede mood. En Chris in een goede mood betekend jawel, één groot feest voor ieder liefhebber van death metal. De welbekende groove wordt uit de speakers geknald met daarover de welbekende knor van Chris. Wat een goede performer kan hij toch zijn. Zijn dreads vliegen alle kanten op en het publiek kan genieten van veel metal geweld en interactie vanuit Chris. Jammer dat niet elk SFU concert zo goed is als deze show op DOA.

Nu klinkt het net als ik de hoofdliner al besproken hebt. Nee hoor DOA heeft nog drie bands  in petto voor het gezellige publiek.

Op het hoofdpodium is het nu tijd voor het bombastische Rhapsody of Fire. Deze mannen maakten furore met power metal gevuld met folk elementen en groovende gitaren. De keyboard staat centraal in hun sound gedrukt. Vanavond staat die ook heerlijk op de voorgrond gedrukt. Dit komt hun sound erg ten goede. De vocalen staan helaas wel zwak in de mix. Maar niks mis met dat gouden strotje. Elke noot wordt zuiver gehaald. Net als Keepers of Kalessin is dit het enigste festival optreden voor Rhapsody of Fire. De mannen maken er een wervelend showtje van. Zowel publiek als band genieten zichtbaar van dit magnifieke optreden.

 

De tent staat zoals eerder vermeld voor de wat zwaardere stromingen binnen het metal. Helaas is het nu alweer tijd voor het laatste optreden in de tent. Niemand minder dan Marduk heeft de eer om hun black metal over het publiek uit te braken. Helaas klinken de vocalen niet erg best vanavond. Muzikaal is het wel goed te behappen, maar damn het strottehoofdje lijkt bij elke scream toch iets te verkrampen. Dit neemt niet weg dat de frontman hier nog steeds zijn mannetje staat. De testosteron straalt er weer vanaf vanavond bij Marduk. Het was zeker geen verkeerd optreden, ik heb alleen Marduk vaker, veel sterker gezien.

Op het hoofdpodium wordt alvast flink gesoundchecked voor de headliner van vanavond.

Niemand minder dan Testament sluit hier af. Deze thrashers hebben een speciaal plekje in mijn hart. Wat mij betreft hadden zij zeker tot de big four mogen behoren. Voordat ze mogen beginnen aan hun killer set wordt er eerst nog iemand ten huwelijk gevraagd op het hoofdpodium. Na al het gejuich en zoetsappigheden is het dan eindelijk tijd voor Testament.

Zoals eerder benoemd staan de monitoren erg diep in dit podium. Dit heeft tot gevolg dat de band net iets te ver van het publiek afstaat. Vooral met een band zoals Testament, die veel gebruik maakt van interactie met hun fans, is dit jammer. Uiteraard kan de organisatie er ook niks aan doen dat het zo’n ongelooflijk kutweer is geweest de afgelopen dagen. Beter dit dan een no-show. Zoals Chuck meerdere malen brult vanavond: Friesland FUCK the RAIN!

Vanuit de fotopit lijkt het er even op dat Chuck niet te horen is. Maar zodra ik de fotopit verlaat is de welbekende stem te horen. Hij dondert zoals het hoort goed over de knallende thrash heen. Er wordt flink wat gespeeld van hun laatste plaat.Dark Roots Of The Earth., maar er wordt gelukkig nog genoeg uit het oude vaatje getapt. Uiteraard ontbreken klassiekers zoals Into The Pit niet in de set list. Testament is een waardig afsluiter van deze editie van DOA en ik kijk nu al uit naar de editie van volgend jaar.

Tekst en foto’s: Ronald van  de Baan

 

Related posts

Delain @ Metropool , Hengelo

livereviewer

Live report: Into The Grave – Oldehove Leeuwarden, 12-08-2017

LiveReviewer

Live report: Pain / Corroded / Sawthis – Metropool Hengelo, 10-11-2017

LiveReviewer
UA-17622028-3