Live report: Evergrey / Need – Metropool Hengelo, 28-09-2017

Live report: Evergrey / Need – Metropool Hengelo, 28-09-2017.

Na vorige week al in Leiden en Maastricht te hebben gespeeld, hebben Evergrey en Need in de week erna Zwitserland, Italië, Engeland en Duitsland aangedaan om vervolgens een korte week later weer op Nederlandse bodem op te treden in Metropool te Hengelo.

De avond begint al wat vreemd omdat de deur naar de kleine zaal nog dicht zit 15 minuten voor de geplande aanvangstijd van half acht. Nog voor de zaal open gaat wordt het ineens donker vanwege een stroomstoring. Een medewerker van Metropool komt met de mededeling dat de monteur onderweg is en er dus voorlopig even niks gebeurt, maar de Hertog Jan op de tap is koud dus dat is een schrale troost.

Na ongeveer een half uur is er dan weer stroom en gaat de deur dan eindelijk open. Het Griekse Need mag deze avond aftrappen. De ruimte op het toch al niet al te grote podium is beperkt omdat het drumstel voor op het podium staat. De normaal toch wel bewegelijke gitarist Ravaya moet zich duidelijk inhouden, maar speelt verder de sterren van de hemel gedurende de set. Zanger Jon is duidelijk goed bij stem en haalt met gemak alle noten. De band doet al een tijdje mee, sinds 2004, en in het publiek staan een aantal mensen die de band waarschijnlijk al een tijdje volgen, want menig nummer wordt woordelijk meegezongen. Leuke opwarmer voor wat nog komen gaat.

Na een korte ombouw begint het intro en betreedt Evergrey het podium en begint gelijk met een oudje, ‘Solitude Within’, van het tweede album. De band zit duidelijk al lekker in het ritme van optredens want het is al snel duidelijk dat we hier een retestrak optreden voorgeschoteld krijgen. Van het laatste album “The Storm Within” worden alleen ‘My Allied Ocean’ en ‘Distance’ gespeeld. De nadruk ligt wel op het voorlaatste album “Hymns for he Broken” waarvan ‘Missing You’ een gedeelte is van een soort van rustpuntje halverwege het optreden, samen met ‘Words Mean Nothing’ en ‘I’m Sorry’. De laatste is een cover van de Zweedse popzangeres Dilba, wel iets ruiger gezongen uiteraard. Keyboardspeler Rikard en drummer Jonas krijgen beide ook nog even een kort moment in de schijnwerpers om solo hun kunsten te vertonen en doen dat met verve zoals ook de rest van de band het hele optreden superstrak speelt. Afsluiter is ‘King of Errors’.

Ik kende de band alleen van de plaat en had ze nog nooit live gezien. Evergrey is een liveband bij uitstek en zowel muzikaal als visueel klopt het plaatje. Mij hebben ze in ieder geval overtuigd om zeker nog eens een optreden mee te maken.

Tekst en foto’s: Marcel Klaster