Live report: Fates Warning / Psycho Village – Gebr. de Nobel, 03-08-2017

Live report: Fates Warning / Psycho Village – Gebr. de Nobel, 03-08-2017.

Gebroeders de Nobel boekt de laatste tijd regelmatig bands met een legendarische cultstatus. Dit keer was de onwaarschijnlijke combinatie Psycho Village en Fates Warning geprogrammeerd. Waar Psycho Village een jonge band is dat mikt op een simpel, commercieel rockgeluid en een jonge doelgroep, zijn Fates Warning oudgedienden in de prog metal.

De zaal was tijdens Psycho Village vrijwel leeg, blijkbaar hadden veel bezoekers de band opgezocht en besloten dat het niet voor hen was. Ik snap de keuze van het label voor deze combinatie dan ook niet. Inhoudelijk kregen we een heel enthousiast bandje, waarvan de bassist (die wel in clips te zien is) blijkbaar al was gestopt en waarvan de uitvoering achterbleef bij de beschikbare studioversies. Als de band een nieuwe bassist kan vinden en wat extra tijd in de oefenruimte doorbrengt, kan het in potentie voor het juiste publiek werken, maar dat was dit keer niet het geval. Puntje van aandacht, als je wil laten zien dat je gitaar achter je rug kan spelen, zorg dan dat je broek niet afzakt.

Gelukkig liep de zaal voor het optreden van Fates Warning snel vol. De band begint met een song van het nieuwe album: ‘From the Rooftops’, een perfecte opener met een sfeervol begin dat over gaat op (voor Fates Warning) stevige prog metal. De band speelt goed en geïnspireerd en zanger Ray Alder is perfect bij stem. Daarna gaat de band gelijk over op een nummer van “Parallels”: ‘Live in still Water’. Naast het nieuwe album (met vier songs) wordt er door Fates Warning vooral veel van dit album en van het epische “A Pleasant Shade of Grey” gespeeld met ieder drie nummers. Het publiek was in ieder geval helemaal betoverd door de set, of ‘heel stil zoals altijd in Nederland’, volgens de zanger.
Het speelplezier is ook overduidelijk, een aantal keer komen, tijdens instrumentale gedeeltes, de gitaristen en de bassist bij elkaar om met een brede lach op hun gezicht los te gaan.

Ook de opbouw van de setlist is goed, toewerkend aan een lang hoogtepunt met twee delen van “A Pleasant Shade of Grey”, een stuk van ‘The Ivory Tower’ en ‘The Eleventh Hour’ als afsluiter. De band heeft weer goed gedemonstreerd dat hun combinatie van goed opgebouwde nummers, veel emotionele lading en virtuositeit, die in dienst staat van de songs, onovertroffen is. Na een zeer korte pauze krijgen we nog twee goede songs als afsluiter en zal niemand tekort gekomen zijn. Een van de betere concerten van het jaar.

Tekst : Marcel Bergervoet
Foto’s: Jeroen Gest