Live report: Into The Grave – Oldehove Leeuwarden, 12-08-2017

Live report: Into The Grave – Oldehove Leeuwarden, 12-08-2017.

Het is weer tijd voor het jaarlijks metalfeestje in het Noorden van het land. Into The Grave heeft vandaag weer de welbekende formule van stal gehaald: 1 Stage, 9 bands en tussen de bands door genoeg tijd om bier, versnaperingen en metalmerch te halen of vlug even een dixie te bezoeken. Dit jaar is de indeling van het plein iets anders. Het grootste gedeelte van de catering en metalmarkt staat nu op de weg. Dit komt mede omdat aan de achterkant van het terrein nu gebouwd wordt. Hopelijk heeft dit bouwen geen gevolgen voor de lokatie van Into The Grave want die is ondanks dat het soms iets te druk aandoet een prima plek.

Ember Falls is de eerste band die op zaterdag mag aantreden. In februari dit jaar heeft deze Finse band hun debuut uitgebracht via Spinefarm Records. Ze maken een prima mix van rock en metal doordrenkt met een vleugje electronic. Het neigt mij persoonlijk iets te veel naar de rockkant, maar de mannen weten me met hun enthousiasme toch zeker nog wel te vermaken. De aankleding oogt een beetje apart vergeleken met de bijna popachtige rock/metalnummers die uit de speakers knallen. Zeker geen favoriet van de dag, maar toch wel een leuke opener!

Gelukkig is frontman Gary Meskil van Pro-Pain tijdig weer opgeknapt na de brute beroving/mishandeling die een paar weken terug heeft plaats gevonden. Van het voorval is in ieder geval onstage niks te merken. Pro-Pain stampt zoals vanouds! Het publiek reageert nog relatief lauwtjes. Wat mij betreft hadden ze iets hoger op de bill gemogen. De mannen hadden in ieder geval een flinke mosh-pit verdiend. Wellicht dat de mensen nog aan het bijkomen waren van de vrijdag.

Publiek – Into The Grave 2017 –

Textures is met zijn laatste rondjes bezig. Dit is volgens mij de laatste keer dat we de band uit Etten-Leur nog live zullen aanschouwen in de open air. Er komen in het najaar nog een paar clubshows. De koek is dan op. De reden zou zijn, geen gedrevenheid meer binnen de band. Op het podium is er in ieder geval weinig van te merken. Textures doet waar ze voor ze komen en zetten een prima show neer. Of ze gemist gaan worden is een tweede verhaal! Op Into The Grave hebben we in ieder geval nog één keertje kunnen genieten.

Nu tijd voor Duitse degelijkheid. Sodom, één van de grondleggers van de extreme metal uit Duitsland heeft er duidelijk zin in. Het drietal staat met passie op het podium te spelen. Neem daarbij de klassiekers waarmee ze je mee om de oren slaan en je kunt spreken van een goede show. Het publiek raakt ook steeds meer in beweging. Het peil van vorig jaar wordt in ieder geval nog niet behaald. Het publiek is tot nu nog steeds vrij tam te noemen. Mijn nekspieren draaien in ieder geval overuren op de klassiekers. Wodos, wie is er niet groot mee geworden. De voorste regionen scanderen deze woordgrap volop, wat tot een glimlach leidt bij de bandleden.

Sodom – Into The Grave

Volgende op deze nog redelijke droge dag is het uit de US afkomstige deathcore gezelschap Whitechapel. Nu heb ik een behoorlijke afkeer tegen deathcore. Die moderne fratsen zijn niet voor deze metalhead, die zijn metal liefst zo ouderwets mogelijk vreet, niet weggelegd. Neemt niet weg dat deze band terecht op Into the Grave staat. Over kwaliteit beschikken ze zeker en als ik de reacties vanuit het publiek bespeur beschikken zij over een goede fanbase. Ik laat ze verder hun gang gaan en ga even struinen over de metalmarket!

Life Of Agony, wat een jeugdsentiment is deze band voor mij. Als tiener op mijn zolderkamertje heb ik “River Runs Red” helemaal grijs gedraaid. Mijn muzieksmaak is nu wat meer doorgewinterd naar Extreme Metal, maar bij het horen van nummers zoals ‘River Runs Red’ , ‘Through and Through’, ‘Underground’ en ‘This Time’ krijg ik de neiging om mee te gaan doen met de hossende massa voorin. Zelfs werk zoals ‘Weeds’, destijds een teleurstelling na de twee magistrale albums, blijft nu jaren later fier overeind staan. Het nieuwe werk van hun laatste plaat “A Place Where there’s No More Pain” leeft beduidend minder live. Wellicht dat het over een paar jaar wel net zo hard knalt als de rest. Mina is wellicht nog wel het meest veranderd in al die jaar. Van introverte frontman, getransformeerd naar een popdiva. Verder geen oordelen, want zijn/haar strot blijft geniaal. Wat een performance.

Sodom is niet de enige oudgediende op het festival vandaag. Thrashhelden Overkill weten het publiek meteen in overdrive te krijgen. De vangers moeten eindelijk flink aan de bak in de fotopit. Bobby Blitz (met pornosnor) staat weer theatraal te fronten en de rest rent en vliegt gedreven om hem heen. Zowel nieuw werk als opener “Mean,Green , Killing Machine” als klassiekers “Rotten to the Core”doen het uitverkochte ITG ( 6500 man) in beweging zetten. Lekker meebrullen met” I Hate”, moshen op “Iron Bound”. En nostalgisch met de heupen schudden op de Golden Earring cover “Radar Love”. Uiteraard moet de welbekende middelvinger nog even massaal de lucht in bij the Subhuman’s cover “FUCK YOU”. Overkill toch wel 1 van de uitschieters van dit jaar.

Arch Enemy – Into The Grave2017

Arch Enemy laat zien uitgegroeid te zijn tot één van de grotere acts in het metalgenre. Dit gezelschap met de wonderschone Alissa op de vocalen laat van ITG weinig heel. Het publiek krijgt een prima stageshow spektakel (pyro en rookkolommen) voor de kiezen. Het publiek krijgt het er in ieder geval warm van en de vangers vooraan ook. Veel mensen komen voor Arch Enemy en dat is duidelijk te merken aan alle metalmeiden frontrow die meebrullen samen met Alissa op songs zoals ‘My Apocalyps’, ‘War Eternal’, ‘We will Rise’. Arch Enemy laat horen en zien op Into The Grave dat zij tot de next generatie headliners behoren.

Het slotfeest behoort nu toe aan de vikingen van Amon Amarth. De crew is de hele dag aan het puzzelen geweest backstage om de podiumonderdelen op de juiste manier in elkaar te krijgen. Hard werken wordt beloond, want het ziet er weer fenomenaal uit. Het drumstel is getransformeerd naar een vikinghelm en ja dat is gewoon VET! De fotopit moet op eigen risico betreden worden, want het kan er wel eens warmpjes aan toe gaan volgens de security. Braaf staan we de eerste drie nummers tegen het hek gedrukt als Johan met zijn medestrijders eventjes over Into the Grave heen walst. Amon Amarth is een feestband en al gauw hossen zowel band als publiek op de aanstekelijke deathriffs mee. Ik zal het thuis nooit opzetten, maar live ben ik zeker fan van dit gezelschap. Ondanks het verbod op drinkhoorns zie ik er nog genoeg al lallend over het terrein mee zwalken. Zo hoort het stiekem ook bij Amon Amarth. Even helemaal los. Al mee lallend en deinend met je drinkhoorn in de lucht! Amon Amarth is een sterke afsluiter van deze editie.

Amon Amarth – Into The Grave 2017

Into the Grave heeft voor de volgende editie nog geen datum of bands bekend gemaakt. Ze geven wel aan in 2018 er te zullen zijn. Uiteraard zijn wij van Livereviewer dan ook zeker weer van de partij. Ondanks dat niet iedere band in mijn smaak valt weet ik mij altijd prima te vermaken op het Oldehoofsterkerkhof in Leeuwarden. Tot volgend jaar!

Tekst en foto’s : Ronald van de Baan

Related posts

Report: Swallow the Sun / Wolfheart / Adimiron – De Gigant Apeldoorn, 29-11-2015

LiveReviewer

Report: Raven, Martyr & Overruled – Hedon Zwolle, 20-09-2015

LiveReviewer

Report :18-01-2014 ReVamp & My Propane in de Metropool, Hengelo

livereviewer
UA-17622028-3