Live report: Immolation / Full of Hell / Monument of Misanthrope / Stortregn – Baroeg Rotterdam, 30-03-2018

Live report: Immolation / Full of Hell / Monument of Misanthrope / Stortregn – Baroeg Rotterdam, 30-03-2018.

Het vorig jaar verschenen album “Atonement” is zo fantastisch dat het Immolation een tweede tour legitimeert en vlak voor Pasen doen zij samen met wat supportacts de Baroeg aan. De voor mij bekende supportacts op andere data, Omophagia en de band Azarath, spelen hier niet i.v.m. de speeltijden, maar dan blijven er nog drie over om te ontdekken.

De eerste band, Stortregn uit Zwitserland, mis ik helaas net bij het binnenkomen. Ik meen nog net een Dissection-achtige band gehoord te hebben.

Tweede band Monument of Misanthrope knalt er volop in met hun brutal death metal op grindsnelheid. Hakken en riffen is het devies en de van Belphegor gehuurde drummer, ratelt er regelmatig smakelijke double bassdrumsalvo’s uit. Gaandeweg schakelt men opeens over op midtempo middels de Death cover ‘Pull the plug’. Hoewel ik een grote Death fan ben, is deze klassieker toch al tot in den treure gecoverd, en komt dus op mij over als een makkelijke publieksbespeling want het sluit op geen enkel eigen nummer aan. Hun eigen werk vervolgt weer met wederom bijna onophoudelijke grindsnelheden. Het riffwerk en songopbouw gaan bij mij het ene oor in en het andere uit. Opvallend is dat deze band erg jong en gretig oogt, behalve een Aziaat die duidelijk veel ouder is, en alle leads speelt. Dat deze band de techniek in huis heeft is duidelijk, nu nog de écht goeie ideeën om op te gaan vallen.

De derde band Full of Hell speelt grindcore waarbij de zanger een intens maniakale voordracht etaleert. Deze gast brengt zijn zang zo agressief druk dat hij net zo goed ter plekke uit elkaar had kunnen spatten! Gaaf om zulke toewijding te zien. Zo ziet powerviolence er dus uit!
Alleen in het begin horen we hem niet omdat de microfoonschuif blijkbaar niet open staat. Da’s dan weer jammer. Het zorgt voor een awkward soort pantomime. Wel horen we zijn sampleboard met snerpende en schurende bijgeluiden welke hij regelmatig bedient.

Gelukkig wordt de zang daarna vrij snel ook doorgeschakeld en kunnen we het alsnog ervaren.
De drummer drumt lekker agressief zijn simpele recht-toe-recht-aan grindpatronen maar de gitarist wordt qua volume ondergesneeuwd door de basgitaar. Deze band schijnt ook –technische- death metal invloeden te hebben volgens promoteksten, maar ik hoor daar niets van. De muziek straalt wel een soort verrotte destructieve sfeer uit. Voer voor dat soort liefhebber dus.

Dan verschijnt eindelijk de band waar iedereen duidelijk voor is gekomen. Het machtige Immolation! Te gek om deze band weer eens van dichtbij te kunnen zien, na hun vele optredens op de grote Neurotic Deathfest 013 podia en als headliner op Stonehenge. En, niet onbelangrijk, tot die shows weer compleet met tweede slaggitarist! Met een fantastisch vol geluid is het volop genieten van de unieke grauwe, onheilspellende, some sludgy, soms marcherende, dan weer blastbeatende death metal stijl die deze band brengt. Centraal staat uiteraard de actuele plaat waarmee men met de te gekke openingstracks ‘The distorting light’ en ‘When the jackals come’ de set begint. Later zullen hiervan ook nog ‘Thrown to the fire’’, Destructive currents’ and persoonlijke favoriet, het sludgy opbouwende ‘Fostering the divide’ de revue passeren.

Van “Here in After”, “Shadows in the Light” en de “Providence” EP krijgen we helaas niets, maar dan wel ‘Den of Thieves’ van de “Hope & Horror” EP (die je alleen al hebt voor de DVD die beter is dan “Bringing down the World”). Visueel is de band ook weer gemotiveerd tot op het bot. Creatief hart van de band, Robert Vigna, zwaait fanatieker met zijn gitaar dan ooit en frontman Ross Dolan geeft ook weer muzikaal alles, daarbij fanatiek headbangend waarbij hij een paar keer nog maar net op tijd zijn haar weer uit de microfoon los krijgt voor de volgende regels blasfemische poezïe. Slaggitarist Alex Bouks speelt dan weer zeer geconcentreerd en drummer Steve Shalaty rost zijn partijen met uiterste precisie bruut de tent in.

Van zowel “Majesty and Decay” als “Kingdom of Conspiracy” spelen ze de titletracks. Van zowel “Failures for Gods” krijgen we openingstrack ‘Once Ordained’, als van het debuut “Dawn of Possession” de openingstrack ‘Into everlasting Fire’ plus het geweldige lijflied ‘Immolation’. Afgesloten wordt met de titletrack van ‘Close to a World Below’. In totaal spelen ze 14 tracks in een uur, het publiek gesloopt maar dik voldaan achterlatend. Voor mij echter had dit nog wel even door mogen gaan, maar met zo’n uitgebreide discografie kom je altijd wel wat te gekke nummers te kort.

Conclusie: Voor mij waren de voorprogramma’s niet heel erg interessant. Ik vind het jammer dat Immolation niet wat meer aansprekende supportacts heeft meegenomen. Ik begrijp dat een Obituary van dat ongepaste Paaspop hierheen verplaatsen absurd teveel gevraagd is, maar op de eerste Atonement tour was Melechesh mee.

Gelukkig maakt Immolation zelf, waar toch iedereen voor gekomen is, alle verwachtingen waar. Dit is een unieke death metal band die na 30 jaar (!) het nog altijd voor elkaar krijgt om met elk nieuw album weer geweldig geïnspireerd te klinken en massieve optredens te doen en dergelijk integer talent dient gekoesterd te blijven. Dit death metal instituut is een vaste waarde en ik hoop dat ‘All that awaits us’ nog ‘a whole lot’ zal zijn. Rise the heretics!

Tekst en video’s: Maurice Egbers

Related posts

LIVEREPORT: HARD AND HEAVY 2012 @ LUCKY RIJSSEN

livereviewer

Live report: FortaRock Dag 1 – Goffertpark Nijmegen, 04-06-2016

LiveReviewer

Romein Xl: Kreator – Morbid Angel – Nile – Feuled by Fire @ Schaaf , Leeuwarden

livereviewer
UA-17622028-3