Live report: Into The Grave 2019: vrijdag 09-08-2019

Dit jaar pakt Metalfestival Into The Grave groot uit! Waar het ooit begon met 1 dag , 1 podium en 8 bands is het nu uitgegroeid tot een driedaags festijn. Op de vrijdag en zaterdag staan er zelfs twee podia. De derde dag is een cadeautje naar de mensen toe en is gratis toegangbaar! Gelukkig heb ik de beste Bed and Breakfest van Leeuwarden ( thanks Peer en Bianc) en was meerdere dagen bij hun crashen geen enkel probleem! Na een stop bij Tamme ( Big Bad Wolf Records ) aan de Noordvliet was het alweer tijd om richting terrein te gaan.

Het was wel even wennen met de ingang aan de andere kant. Ondanks dat de organisatie hierover goed van tevoren gecommuniceerd heeft, leidt dit toch nog tot enige verwarring. Bij binnenkomst blijkt het podium een slag gedraaid te zijn. Van mij had dit al vanaf editie 1 gemogen. Het oogt allemaal ruimer en grootser dan ooit tevoren.

For I am King heeft de eer om dit festijn te openen. Alma en haar mannen maken sedert 2014 vanuit Amsterdam een snelle opmars richting de grotere stages van ons land. Laat je niet misleiden door het lieve kleine uiterlijk van Alma. Zodra zij energiek begint te brullen blaast ze alles omver. (alsof er al niet genoeg wind was dit weekend). Uiteraard is Alma niet de enige troef van de band. De zeer competente groep muzikanten zorgt dat alles goed uit de verf komt. Pieken op de momenten die er toe doen. For I Am King weet zich hier goed in de kijker te zetten.

For I Am King

Het tweede podium heeft een vol is vol beleid. Via een gang met aan beide kanten merchandise kun je al shoppend naar het pleintje waar volgens de organisatie 1200 man op kunnen staan. (dat gaat knus worden).

Vandaag is het podium omgedoopt tot hardcore stage. Sworn Enemy ( USA) mag daar de dag openen. Zij brengen dat typische Amerikaanse hardcore ten gehore. In April kwam hun album Game Changer uit. Ondanks het mijn eerste kennismaking met de band is, zijn zij toch al sedert 2001 bezig. Die jaren aan ervaring worden omgezet tot een geoliede set. Het knapt er flink op los. En de mensen die de moeite hebben genomen een kijkje te nemen weten het ook prima te waarderen. Geen hoogvlieger deze band, maar desalniettemin vermakelijk .

Sworn Enemy

Prong ooit headliner op het prestigieuze Dynamo is de tweede act op de mainstage. Tja, wat valt er anders te zeggen dan Wow, hulde. Ondanks het wat matig geluid laten de veteranen zich niet kennen. Ze ploeteren al vrolijk door hun setlist heen. Het is niet de beste show die ik van Prong heb gezien. Maar goed “25 year of Cleansing “ zal wel vaker een mindere dag gehad hebben. Nu lekker door met stampen op de vele klassiekers die zij voorbij laten komen!

PRONG

Op het podium komt een Nederlands bandje met een Amerikaans geluid. Sinds 1997 brengen zij de typische NYHC. No Turning Back heeft een duidelijk sterkere podium uitstraling dan de vorige band op dit podium. Uiteraard hebben de Brabanders een soort van thuiswedstrijd hier binnen Nederland (Ja ook Friesland, hoort bij Nederland). Voordat de show aanvangt staan de “fans” al up front. Die mensen geven de band de respons die je wilt. Mooie stevige moshpit vooraan al samengaand met de explosiviteit onstage maakt dit voor mij een leuke ervaring met de harcore-scene. (niet de scene waar ik normaal mee bezig ben)

NO TURNING BACK

Door mijn eigen verwarring in het tijdschema mis ik zowaar het begin van Soilwork. Snel een paar kiekjes vanuit het publiek gemaakt om vervolgens maar mee te gaan deinen op de melodische death metal van deze sympathieke Zweden. Uiteraard zijn ze om ons “de realiteit”te promoten. Verkligheten ( Zweeds voor Realiteit ) is hun elfde wapenfeit in ongeveer 20 jaar. Veel veranderd in die tijd. Muzikaal is het allemaal wat makkelijker te behappen en wat “commercieler” geworden. Soilwork heb ik niet vaak op de top van hun kunnen zien spelen. Ze hebben nu een “nieuwe” drummer op het krukje. Wellicht dat opnieuw nieuw leven in de band, de vonk wat meer doet sprankelen. Soilwork laat vandaag de boel niet ontploffen, maar muzikaal staat het als een huis. Wat er uit de boxen galmt is misschien niet waar iedere bezoeker op zit te wachten, maar het irriteert niet. Eigenlijk is het wel even lekker om na een paar hardcore bands wat minder geweld uit de speakers te hebben knallen.

SOILWORK

“We Are from The nineties” roept Dog Eat Dog zanger Connor tijdens hun show op de hardcore stage. En zelfkennis daar beschikt die man zeker over. Sinds de nineties is de band ook niet meer relevant geweest en teert op hun “hits” die ze gehad hebben in de hoogtijdagen. Het is net als de Venga Boys een nostalgie act die vooral de wat oudere bezoekers een smile op hun bek brengt. Met Pull my Finger gaat Connor nog even met een supersoaker te keer. De Saxofoon Dans was “grappig” en het publiek deint nog even mee op Who is the King en No Fronts. Ik had meer van dit optreden verwacht en volgens mij Connor en het publiek ook. Snel maar weer terugsturen naar de nineties.

DOG EAT DOG

Van de ene nostalgie act naar de ander. HYPOCRISY. Ja deze band mag bij mij in caps. Wat is er niet groot aan deze band. Metalvirtuoos Peter Tagtren die menig schijfje voorziet van een puike mix en geluid, menig bandje op weg helpt. Aan talloze toffe projecten heeft meegewerkt en solo ook een paar geweldige platen heeft neergekwakt. Bijna alles wat deze man aanraakt verandert in goud. Gelukkig het “bandje” waar het allemaal mee begon krijgt ook weer wat liefde. HYPOCRISY heeft die welbekende Zweedse groove en brengt dat met verve. Ik kan niet anders dan met kippenvel staan genieten. De expressies van deze man zijn ongekend. Toch is deze sterke frontman niet de enige die zich in de kijker weet te spelen. Tomas (de man die ondertussen met die acteur van Aquaman verward kan worden) staat ook weer imposant te strijden op het podium. Gelukkig geen ingeblikt geluid zoals de laatste keer dat ik hen heb mogen aanschouwen. Ook niet het beste geluid van de dag maar goed genoeg om weer te genieten van de vele krakers die Hypocrisy op zijn naam heeft staan.

HYPOCRISY

Na net een hele zak veren weggestopt te hebben, moet ik nu nog even een kussen gaan slopen. NYHC op zijn best nu op de planken van de Hardcore stage. Ik heb niks met hardcore maar voor Sick of it All live mag je mij altijd even wakker schoppen! “From The Eastcoast to the Westcoast” van het pleintje gaat het lekker te keer. Pit van het weekend. Ik gok dat menig tandje een weg naar de stoeptegels heeft gevonden tijdens deze show. “United we Stand” en dat geldt zeker vanavond in deze degelijke gave 40 minuten explosiviteit. Je hebt hardcore en je hebt Sick of it All!

SICK OF IT ALL

Donder en bliksem…. Into the Grave lijkt de vloek van Stonehenge overgenomen te hebben. Daar waar je eerder in Steenwijk bijna standaard je zuidwester aan kon gaan trekken is het nu tijd voor een stormwaarschuwing eer Anthrax begint hier in Leeuwarden. Jacco de Boer DE gastheer van ITG geeft aan dat als het onweer nog heviger wordt het helaas game-over is en de stekker eruit zou moeten en de mensen dan richting parkeergarage moeten om te schuilen.

ANTHRAX

Uiteraard gaat de blik meteen richting het foontje om buienradar te checken en de poncho is gauw uit de tas! Anthrax maakt het allemaal niet uit. Die komen op en je weet meteen waarom zij de headliner van de dag zijn. “Amerikaans” vermaak op zijn best. Alle clichés worden eruit gestampt. “Holland did ya do Puff Puff “ wordt nog gegrapt door Belladona. De band gaat als een speer. Het publiek gaat ook een tandje harder dan we gewend waren bij de mainstage vandaag.

ANTHRAX

Als de eerste druppels vallen besluit ik de bui die komt te gaan ontwijken. Nadat ik drie minuten later de parkeergarage uitrij zit ik ineens midden in een hoosbui waar denk ik nog wel over even nagesproken zal worden. Weet je nog die keer met Anthrax, poehee dat was een natte bedoening. Echter ben ik er van overtuigd dat zowel band als publiek nog een fantastische einde aan dag 1 van ITG hebben gemaakt.

Tekst en Fotografie: Ronald van de Baan

Related posts

Grindfeast XL – Willemeen Arnhem, 22-11-2014

livereviewer

Live report: Netherlands Deathfest 3 – 013 Tilburg , 02/03-03-2018

livereviewer

Live Report: Vader / Neocaesar / Seita – Gebr. De Nobel Leiden, 05-04-2018

LiveReviewer
UA-17622028-3