Live report: Kreator / Dimmu Borgir / Hatebreed / Bloodbath – Mitsubishi Electric Halle Düsseldorf, 15-12-2018.

Live report: Kreator / Dimmu Borgir / Hatebreed / Bloodbath – Mitsubishi Electric Halle Düsseldorf, 15-12-2018.

Bij Livereviewer kregen we onlangs de mogelijkheid om naar Düsseldorf af te reizen om daar Kreator en consorten te zien, te fotograferen en te reviewen. Een mogelijkheid die we niet onbenut lieten.

Op 15 december klom ik (Frank Joustra) achter het stuur om samen met Ronald van de Baan, fotograaf en opperbaas van Livereviewer, Duitsland in te trekken om deze Apocalyps waar te nemen. Eenmaal in Düsseldorf besloten we eerst de buurt te verkennen. Dit was namelijk zo ongeveer de thuisbasis van Kreator. Ventor heeft in het naburige Essen z’n tattooshop. Toen we de buurt introkken begreep ik direct waar de diversiteit van de package die we die avond te zien zouden krijgen vandaan kwam. We liepen in een multiculturele buurt met Libanese eettentjes, tientallen kappers met evenzoveel nationaliteiten, exotische kledingwinkels waar allerlei gewaden aan de man, eh nee, vrouw, gebracht werden, tattooshops en stehcafé’s. Wat we in de straten rondom de concertzaal aantroffen was net zo divers als de muziek die ons die avond voorgeschoteld werd: Zweedse death metal, Amerikaanse metalcore, Noorse symfonische black metal en Duitse teutonen thrash! Nadat we hadden genoten van de exotische haute cuisine, liepen we richting de Mitsubishi Electric Halle. De schnitzel had ons goed gesmaakt!

Stipt om zes uur trapte Bloodbath af. Ze hadden een lekker lomp en strak geluid. Dat was niet alles dat strak was, ook Nick Holmes zat strak in het pak. Weliswaar een pak dat leek alsof het net daarvoor van een lijk gepikt was, maar dat mocht de pret niet drukken. Mijn favoriet en misschien wel (één van) de beste death metal openingsnummers van een plaat ‘Let the Stillborn Come to Me’ werd natuurlijk ook gespeeld. Jammer genoeg niet als opener, maar je kunt niet alles hebben. Ook krakers als ‘So You Die’ en ‘Bloodicide’ werden op het publiek afgevuurd. Na een half uur strompelden de half vergane lijken van Bloodbath het podium weer af. Ze hadden een gave show gegeven, dat vond het publiek ook. Ik moet aangeven dat het Duitse publiek toch anders is dan hetgeen we in Nederland gewend zijn. Elke band hier werd onthaald alsof het de headliner was, geweldig gewoon! Natuurlijk ook gaaf voor de bands in kwestie.

Het podium werd verbouwd voor de volgende band en dat gaf ons de tijd om de zaal door te struinen. Aan de inwendige mens werd goed gedacht door middel van Bratwurst und Pretzel. Op de drank werd niet bezuinigd en dat was alleen in halve liters verkrijgbaar. Bier en fris werd in die grote kloekbekers voorgeschoteld. Wat blijkbaar normaal is in Duitsland is dat deze bekers voorzien zijn met foto’s van de optredende bands. Zo lopen wij nu opeens rond met Kreator en Dimmu Borgir bekers. Da’s een mooi aandenken!

Om vijf voor zeven schiet Hatebreed uit de startblokken. Zo, wat een verschil met Bloodbath. Daar waar de Zweden en de Brit vooral een duistere sfeer met zo min mogelijk interactie met het publiek wilden oproepen, daar zoekt Hatebreed steeds het publiek op. Het begint al met het intro, ‘I Wanna Rock ’n Roll all Night’ van Kiss schalmt door de zaal, het publiek gaat uit z’n dak en de band zelf trouwens ook! De ene circlepit na de andere wordt gestart en het publiek wordt helemaal ‘verrückt’, zoals ze dat zo mooi in het Duits kunnen zeggen. Ik heb Hatebreed nooit zo gevolgd, dus ik ken de nummers helaas niet zo goed. Wel heb ik de zanger ‘As Diehard as they Come’, ‘Doomsayer’ en ‘Destroy Everything’ horen aankondigen. Wat was dit een vet optreden zeg! Hardcore meets metal. Ik hoorde ook veel Slayer riffs voorbij komen. Althans, deze hadden zo door Hanneman geschreven kunnen zijn. Nu ben ik ook bij het Slayer concert in Zwolle geweest en wat baal ik dat Araya en z’n bende Lamb of God mee hadden genomen, vooral nadat ik weggevaagd ben door de brute kracht van Hatebreed. Verrassing van de avond! Na drie kwartier was de koek op bij de Amerikanen.

Het Noorse Dimmu Borgir mocht ons daarna, om tien over acht, verblijden met hun black metal. Nu heb ik ze voor het laatst gezien in 1996 op Dynamo, toen ze nog muziek maakten dat behoorlijk dicht tegen black metal aan zat. Tegenwoordig is het voor black metal puristen veel te symfonisch en gekscherend heb ik hun laatste album vergeleken met Nightwish met gekrijs. Dat neemt niet weg dat het live staat als een huis. Door al dat symfonische is het hier en daar een geknutseld gedoe, denk aan ‘Gateways’, waar een zangeres te horen is. Zij is niet van de partij dus vanavond kwam dat uit een kastje. Datzelfde geldt voor het koor en het orkest.

Grootste pluspunt is dat Vortex niet meer in de band zit en zijn zang is gewoon vervangen door keyboardpartijen. Hèhè, worden die nummers eindelijk niet meer verkracht door dat gejodel van hem. Sorry, ieder z’n smaak, maar dat ellendige gekerm van meneer heeft mijns inziens een aantal albums van Dimmu Borgir niet goed gedaan. Maar gelukkig niets van dit alles vanavond en hoor je die nummers in volle glorie! Er wordt in het begin geput uit nummers van hun laatste zilverling, daarna wordt veelvuldig teruggegrepen naar ouder werk. Onder andere, ‘In Sorte Diaboli’, ‘Dimmu Borgir’, ‘Puritanica’, het snelle ‘Indoctrination’ en ‘Progenies of the Great Apocalypse’ komen langs. Afgesloten wordt met het magistrale ‘Mourning Palace’. Na één uur en tien minuten lopen de Noren het podium weer af. Wat een show kunnen deze heren geven. Ze gaven aan dat ze dit jaar hun vijfentwintig jarig jubileum vieren. Die kwart eeuw aan ervaring is te zien. Het geluid stond goed afgesteld, het licht was subliem, kortom, het was een geweldige show!

Om kwart voor tien had Kreator de eer om de boel op stelten te zetten, te slopen en tot as te reduceren. En dat deden ze! Het was voor mij de eerste keer dat ik ze zag. Mea Culpa! Ik had ze meerdere keren kunnen zien, eenmaal waren ze te zien op een peperduur festival met voor de rest alleen maar flutbandjes en eenmaal moest ik de keuze maken tussen Kreator en een show van Entombed ten tijde van “Left Hand Path”. Ik ben meer death metal liefhebber dan thrash metal liefhebber én ik ben Nederlander, ons bint zuunig, dus in de beide gevallen is dan de keus redelijk makkelijk.

Nogmaals Mea Culpa! Wat was Kreator op 15 december vet zeg! Ze speelden een thuiswedstrijd, maar desondanks haalden ze alles uit de kast. Het begon al met de onofficiële intro. Opeens werd ‘The Number of the Beast’ door de speakers gejaagd en vijfduizend!!!! man schreeuwde het refrein luidkeels mee, kippenvel! Daarna kwam het eigenlijke intro, een intermezzo met bijpassende afbeeldingen die geprojecteerd werden op een groot gordijn dat voor het podium hing. Na het intermezzo kletterde het gordijn naar beneden, werd er confetti het publiek in geschoten en barstte ‘Enemy of God’ los. Nou ja, barstte… het geluid was wat dof. Dat was de eerste nummers zo, tijdens ‘Hail to the Hordes’ was dat euvel verholpen en toen barstte Kreator wel echt los. Met vuur en al! Mille riep het publiek op een “Wall of Death” te vormen, waar gretig gehoor aan werd gegeven. De menselijke wasmachine genaamd circlepit stond volop aan en het was ook steeds een komen en gaan van crowdsurfers.

Ook bij Kreator stond iemand achter het lichtpaneel met een universitaire opleiding. Net zoals bij Dimmu Borgir was het licht hier subliem! Kreator was vanavond terecht dé headliner. Even een greep uit de nummers die langskwamen: ‘People of the Lie’, ‘Gods of Violence’, ‘Satan is Real’, ‘Phantom Antichrist’, ‘Flag of Hate’, ‘Horde of Chaos’ en ‘Phobia’. De laatste heeft voor mij altijd een extra iets. Natuurlijk is het puur toeval, maar vlak voor dit nummer als single (of als videoclip) uit kwam, verongelukte Lady Di. Niet dat dat me zo veel deed, maar de tekst van dit nummer is voor mij onlosmakelijk verbonden met deze gebeurtenis. “Is there someone following you, are you dying?”. Afgesloten wordt met ‘Pleasure to Kill’, waar nog eenmaal alles uit de kast voor wordt gehaald. Confetti, rook, slingers en een ware vuurzee zorgen voor een geweldige climax! Kreator kwam, zag en overwon, wat was dit een gaaf optreden!

De hele avond was gaaf, alle bands speelden een geweldige set en de hele ambiance was super! Vijfduizend man die compleet uit hun dak gaan! Een concertbezoek in Duitsland is een hele ervaring. Vaak wordt er lacherig gedaan over hoe punctueel Duitsers wel niet zijn, ik kan uit ervaring zeggen dat ze gewoon inderdaad erg punctueel zijn. In een uur tijd vijfduizend man een zaal in krijgen en deze vijfduizend man in minder dan een uur er ook weer uit krijgen zonder chaos, ik doe het ze niet na. Het was geweldig dat we deze kans kregen om een show in Duitsland te kunnen verslaan en misschien is Livereviewer er wel vaker te zien. Aan ons zal het niet liggen. Het is ook eigenlijk wel logisch dat veel Nederlanders de stap zetten om een optreden vlak over de grens te pakken. Woon je in Limburg, of in mijn geval Twente, is de afstand naar Düsseldorf vergelijkbaar met de afstand naar Tilburg of Amsterdam. In sommige gevallen is deze zelfs korter. Afsluiten wil ik met een kreet die ik hoorde van een Duitse metalfan die ik sprak in de zaal. Metal verbroedert en kent geen landsgrenzen!

Tekst: Frank Joustra
Foto’s: Ronald van de Baan

Related posts

Report:ROBBY VALENTINE – A TRIBUTE TO QUEEN (Album release) CAPSLOC, Capelle aan den IJssel

livereviewer

Live Report: Ensiferum / Fleshgod Apocalypse / Heidra – Maassilo Rotterdam, 02-04-2016

LiveReviewer

Live report: Steel Panther / Inglorious – 013 Tilburg, 13-10-2016

LiveReviewer
UA-17622028-3