Live report: Lord Gore / Undergang / Rectal Smegma – dB’s Utrecht, 20-09-2017

Live report: Lord Gore / Undergang / Rectal Smegma – dB’s Utrecht, 20-09-2017.

Hier heeft ondergetekende maandenlang reikhalzend naar uitgekeken: de eerste keer Undergang in Utrecht. De Deense band heeft dit jaar haar vierde CD “Misantropologi” uit en toert hiervoor.
En passant zijn in de tussentijd de Nederlandse grindcore helden Rectal Smegma en het uit Oregon overgevlogen Lord Gore aan de line-up toegevoegd. Lord Gore doet hiermee na 10 jaar hiatus een comeback tour en neemt de headliner positie over. Dit alles mocht aanschouwd worden voor acht euro entree of een tientje aan de deur.

Rectal Smegma mocht deze woensdagavond openen en doet dat stipt. Hoewel ik thuis nooit partygrind opzet, vond ik het live vermakelijk. Herkenbare Impetigo invloeden, een sporadische blastbeat hier en daar, maar vooral veel prettige midtempo grooves met een enkele breakdown. Ook de onverstaanbaar bruut gegrunte Nederlandstalige nummers hadden vermakelijke titels als ‘2 girls 1 cupcake’ en ‘Kruisvocht in Spijkerbroek’. De heren hadden er best lol in en speelden zeer vet. De voor tweederde gevulde zaal was echter vooral van het ‘een beetje headbangen met af en toe wat pitactie’. De wall of death was dan ook eerder een ‘tuinhekje of death’.

Zoals gezegd had Undergang de headliner positie afgestaan en daarmee begon het hoogtepunt van de avond eerder dan aanvankelijk gepland. De eerste verrassing was een extra slaggitarist in de gelederen! Zeer vreemd, want in de line-up als trio, heb ik de heren al eerder vette optredens zien afleveren. Met name een broeiend slagveld aanrichtend in Patronaat op Netherlands Deathfest, maar ook op de nieuwe plaat speelt hij niet. Overigens de nieuwe bassist ook niet. Dit Deense kwartet trapte af met het nieuwe ‘Efter obduktionen’ en ‘Klynget op i en galge af egne indvolde’, en tikte gedurende het optreden elke voorgaande release even aan.
Men vervolgde met een drieluik van de vorige plaat, opener ‘Døden læger alle sår’, ‘Kronisk betændelse i tarmene’ en ‘Kogt i blod’. Van de 7” daarvoor, werden ‘Afrevne Lemmer’ en ‘Obduktion’ gespeeld .
Van de plaat daarvoor, speelden ze opener ‘Opløste ådsler’ om vervolgens terug naar de actualiteit te grijpen met het ‘Sygelige’ tweeluik op de nieuwe plaat. Tenslotte werd er afgesloten met het titelnummer van het debuut ‘Indhentet af døden’. De zaal stond het best gevuld van de avond. Het publiek liet zich de laaggestemde, stuwende, maar ook zompige, eerie midtempo death metal goed smaken! De band was weer lekker fanatiek bezig en de ultralage brute strot van de zanger maakte alles zó smerig klinkend, dat velen enthousiast hier op los gingen!

Lord Gore mocht dit tenslotte proberen te evenaren, maar moest dit doen voor een inmiddels halfvolle zaal. Het blijft tenslotte een doordeweekse werkdag. Deze band heeft wat bekendheid terug te winnen en speelde geconcentreerd een vet klinkend optreden. Nummers als ‘Gastric Gore-met’ en ‘Kicked to Death’ passeerden de revue en tussen de nummers door klonken meestal filmsamples. Echter maakte de band een introverte indruk, door nauwelijks oogcontact te maken met het publiek. Zo ook de gitaristen, waarvan de één op het frettenbord gefixeerd was en de ander op de drummer. Die stond dus zelfs veelvuldig met de rug naar het publiek. Wat men liet horen klonk echter overtuigend, met een zanger die feilloos zowel een schorre grunt als gutterals afwisselde. Behoorlijk indrukwekkend. Ook de riffs en leads van beide gitaristen klonken best goed, ook richting Impetigo, maar pas halverwege de set sloeg bij het publiek de vlam in de pan en kon deze band toch de lauweren in ontvangst nemen.

Achteraf ben ik van mening dat Untergang de headliner had mogen blijven, maar dat deze volgorde grind-death-deathgrind voor de vele aanwezige grindfans het langste boeiend was. Alle bands hadden een massief goed geluid, een prima lichtshow en het publiek heeft zich zichtbaar goed vermaakt. Dit was een mooie woensdagavond en ik hoop dat dB’s in staat blijft om zulke underground pareltjes te blijven boeken.

Tekst en video’s: Maurice Egbers