Live report: Loudness – Metropool Hengelo, 19-07-2018

Live report: Loudness – Metropool Hengelo, 19-07-2018.

Loudness was twee jaar geleden ook nog in Nederland, maar desondanks komt de band niet vaak richting Europa dus als de kans er is om een optreden bij te wonen moet je die natuurlijk aangrijpen. Deze keer zijn ze voor twee optredens in Nederland , waarvan één vanavond in Metropool.

Opener van vanavond is het Duitse Salamanda en dat is volgens mij en veel anderen een totale misgreep qua programmering. Waarschijnlijk is er niet eens naar de muziek geluisterd, maar is er uitgegaan van de info op hun pagina waarbij hun concerten worden omschreven als wild theater met een rockshowkarakter en meer punk dan punk zelf. Wat we voorgeschoteld krijgen echter is een half uurtje met rocky popnummers en dan ook nog niet eens bijster interessante. Ze worden nog net niet uitgefloten, maar er komen wel de nodige opmerkingen uit de zaal zoals “dit is geen rock/metal”.

De volgende band, My Own Ghost uit Luxemburg, sluit wat dat betreft meer aan bij Loudness. Het kwartet bestaat uit zangeres Julie Rodesch, gitarist David Soppelsa, bassist Joe May en drummer Michael Stein. De band maakt alternatieve rock waarbij bijna elke song wordt ingeleid door een elektronisch intro die alleen niet van de keyboard komt, maar van een band. Blikvanger van de band is zangeres Julie. Haar melodieuze zang ligt lekker in het gehoor, maar komt ze in de hogere regionen dan moet ze daar zichtbaar wel wat moeite voor doen, waarbij ze de zuiverheid nog wel eens verliest. De setlist is een mengeling van het debuut “Love Kills” en de laatste plaat “Life on Standby”. Een half uur is voor mij net genoeg om de aandacht vast te houden bij dit genre.

En dat is het de beurt aan de oudjes van Loudness. Ik moet zeggen dat ik ze in het begin van hun carrière, de vroege jaren 80, nog enigszins gevolgd heb, maar daarna al rap uit het oog ben verloren. De band is mateloos populair in Japan, maar ook daarbuiten hebben ze een behoorlijke fanschare. Het publiek vanavond is ook overwegend veertig plus en het lijkt alsof veel mensen elkaar als een soort van reünie weer op hebben gezocht om dit optreden bij te wonen. De band begint met het intro ‘8118’ van de laatste plaat “Rise to Glory” gevolgd door het eerste nummer ‘Soul on Fire’ dat door menig fan al uit volle borst wordt meegezongen.

Zanger van het eerste uur Minoru Niihara, die na een afwezigheid van 12 jaar het stokje weer heeft overgenomen in 2000, jut het publiek lekker op en is een meester in het gekke bekken trekken. Het duurt niet lang voor de klassieker ‘Crazy Nights’ de zaal wordt ingeworpen en die kan zo’n beetje iedereen wel meezingen, daar hoeft de band het publiek niet voor op te zwepen.
Naast zanger Minoru is gitarist Akira Takasaki ook een boegbeeld en de enige constante factor in de band. Akira kan zich meten met de grootste gitaristen ter wereld en slingert de solo’s eruit alsof hij nooit iets anders gedaan heeft, wat een talent!! Alleen jammer dat de lichtman het niet helemaal snapt en Akira bij de meeste solo’s simpelweg in het donker staat.

Tussen ‘Kama Sutra’ en ‘Massive Tornado’ van de nieuwe plaat krijgt drummer Masayuki Suzuki ook nog even tijd in het spotlicht dat er niet is, in plaats daarvan een bak knipperend geel licht. Naast veel nieuwe nummers worden er natuurlijk ook de nodige oudjes gespeeld met onder andere ‘Crazy Doctor’ en ‘Black Wall’ van “The Law of Devil’s Land” uit 1983. Afsluiter is ‘S.D.I.’ van “Hurricane Eyes” uit 1987. Visueel is er niet veel te beleven en moet de band het meer hebben van de muziek en dat is voor het grote gros van het publiek voldoende voor een lekker avondje old school heavy metal.

Tekst en foto’s: Marcel Klaster

Related posts

Live report: Sonata Arctica / Thunderstone / Striker – Tivoli Utrecht, 02-04-2017

LiveReviewer

Live report: Marduk / Archgoat / Valkyrja / Attic / Stortregn – Metropool Hengelo, 06-12-2018

LiveReviewer

Report :18-01-2014 ReVamp & My Propane in de Metropool, Hengelo

livereviewer
UA-17622028-3