Live report: Metropool Metal Fest – Metropool Hengelo, 23-03-2018

Live report: Metropool Metal Fest – Metropool Hengelo, 23-03-2018.

Dit metalfeest wordt voor het eerst gehouden en gelijk krijgen we een super line up voor onze kiezen met o.a Dark Tranquillity en Asphyx. Het hele pand wordt ditmaal gebruikt en er wordt afwisselend opgetreden in de grote zaal, kleine zaal en het café.

De eerste band vandaag, het Belgische Evil Invaders, is ook niet de minste en dat blijkt uit het feit dat het publiek al massaal vroeg is komen opdagen voor onze zuiderburen. De band maakt een mix van speed en thrash met zo nu en dan hoge uithalen van zanger Joe, die zo uit de jaren 80 schijnt weggelopen te zijn. Het lijkt dan ook alsof de band al heel lang bestaat, maar de band haar eerste EP is nog maar van 2013. De heren staan echter op het podium alsof ze dit al eeuwen doen. Wat een energie en agressie wordt hier tentoon gespreid. En dat heeft natuurlijk gelijk zijn uitwerking op het publiek en de eerste moshpits van vandaag zijn een feit. Nu zijn speed en thrash een behoorlijk uitgekauwd genre, maar de band weet de muziek met verrassende wendingen toch redelijk boeiend te houden.

De tweede band Teethgrinder mag in de kleine zaal aantreden terwijl Evil Invaders nog aan het spelen is. De band is als laatste aan de line up toegevoegd , maar is toch wat minder mijn genre van muziek. De band speelt wel strak, maar ik houd het al snel voor gezien. Net op tijd want het publiek uit de grote zaal stroomt deels leeg richting de kleine zaal. Met drie podia van verschillend grootte is dit altijd moeilijk te plannen. Later op de dag waarbij er de onvermijdelijke overlappingen zijn verspreid het volk zich wat meer over het hele pand.

Ik vertrek richting café waar het lokale Endymaeria optreedt. De band maakt een lekkere mix van death metal met doom-invloeden. De muziek is doorspekt van een hoop melodie met toevoeging van viool, die in het begin wel iets te hard in de mix staat en daardoor overheerst. Dat wordt snel opgelost en de combinatie van cathy melodieën, trage passages en soms bombastische en agressieve stukken houdt je al snel in de greep.

Het Duitse Equilibrium is de volgende band op het grote podium. Bij het horen van de naam folk metal krijg ik vaak al bulten en dat is bij deze band ook niet minder. Het publiek zal er maling aan hebben en die viert lekker mee met deze, in mijn ogen, polonaisemuziek.

Een band die als één van de laatsten is toegevoegd en waar ik heel benieuwd naar was, is het Belgische Carnation. Ontstaan uit de passie voor old school bands als Entombed en Dismember spelen de heren vanavond een strak potje death metal. Gelijk vanaf het begin staat het geluid goed en ik ben meteen onder de indruk. Invloeden van swedeath en soms Florida death metal zijn duidelijk hoorbaar, maar de band geeft er een eigen smoel aan door de muziek een lekkere groove mee te geven. De furiositeit waar het mee wordt gebracht, met name door zanger Simon met zijn rood geschminkte hoofd en leren jack met kettingen, geeft het optreden net dat beetje extra wat veel bands missen. De band stelt mij en velen met mij niet teleur.

Door dit death metal geweld en de overlappingen mis ik Vanaheim in het café en kan ik gelijk door naar de lokale helden van Asphyx in de grote zaal. De band is in 1987 opgericht door onder andere Bob Bagchus die het op het moment goed doet met zijn band Soulburn. Asphyx en Soulburn zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, maar daar ga ik hier verder niet over uitweiden. Dat de band al zo lang meedraait is te merken aan de manier waarop de band vol overgave de death metal over het aanwezige publiek uitspuugt. Gitarist Paul Baayens loopt zoals gebruikelijk als een dolle over het podium te rennen en te headbangen en Martin van Drunen is lekker op dreef en spreekt het publiek regelmatig toe in het Twents. Het geluid werkt helaas niet erg mee: het klinkt bij vlagen erg rommelig. Erg jammer.

Ik begin me er ook aan te ergeren en besluit vroegtijdig te vertrekken naar de kleine zaal waar Izegrim speelt. Deze death/thrash band is ook al ruim twintig jaar actief en inmiddels een vaste waarde in het Nederlandse metallandschap. De band heeft een behoorlijke live reputatie en toerde al met veel grote bands. De band stelt zo ook vanavond niet teleur. Helaas breekt frontvrouw Marloes al snel een snaar van haar basgitaar en mag ze zich een tijdje concentreren op haar growls. Ze geeft zelf ook aan dat dit voor haar wennen is, maar het optreden wordt er hierdoor niet echt minder op. De bandleden stralen uit nog steeds een hoop lol in het muziek maken te hebben.

Morvigor speelt ongeveer gelijktijdig met Izegrim in het café en ik besluit die toch nog even mee te pakken. Waarschijnlijk kom ik op een slecht moment binnen want de zanger staat met zijn rug naar het publiek en gedurende een aantal minuten blijft dat zo. Op de plaat is het een mix van death, black en veel andere invloeden met variabele vocalen. Live heb ik, door de paar nummers die gehoord heb, helaas geen fatsoenlijke indruk kunnen krijgen van de band. Volgende keer beter.

Om half elf is het dan de beurt aan niet de afsluiter, maar wel de headliner van dit Metal Fest, Dark Tranquillity. Na het album “Construct”(2013), een album waar ik maar moeizaam doorheen geraakte, kwam de band in 2016 met het album “Atoma”. Opener ‘Encircled’ komt van dit album. De nadruk in het begin ligt ook op dit album. Op ‘Forward Momentum’ neemt de gitaar het voortouw, waarna de keys er bij komen en zacht op achtergrond meespelen. De vocalen zijn zoals in zoveel nummers afwisselend clean en ruig. Op ‘Clearing Skies’ zijn het met name de drums en de keys die het nummer voortstuwen. Ook het titelnummer ‘Atoma’ komt nog voorbij. Al dit alles wordt ondersteund door een groot videoscherm met daarop bij bijna elk nummer een andere afbeelding.

De rest van de set bestaat voornamelijk uit nummers van “Construct”, zoals ‘The Science of Noise’ en ‘State of Trust’ en van een wat ouder album “Damage Done”(2002) komen ‘The Treason Wall’, ‘Monochromatic Stains’ en ‘Final Resistance’. De fans kunnen dit oudere werk ook zeker waarderen en zingen en springen lekker mee. Zanger Mikael Stanne op zijn beurt kan die goeie respons ook wel weer waarderen en zoekt regelmatig contact met het publiek en schudt menig hand vooraan in het publiek. De volgorde van de nummers, de afwisseling van cleane en ruige vocalen, en de switch tussen death metal en stemmige goth rock geven het concert een prachtige balans.

Tegelijkertijd met Dark Tranquillity staat Graceless te spelen in het café. Jammer, maar met overlappingen is het keuzes maken. Daar is het zo druk dat er geen doorkomen aan is en luister ik van achter in het café even een paar nummers en dat klinkt wel heel erg vet. Die ga ik zeker wel een keer checken. Jammer dat deze band in het café staat. Afsluiter in de kleine zaal is Saille, een black metalband uit België. Nu is dit ook niet zo mijn ding en de laatste trein moet ook nog gehaald worden, dus hou ik het na één nummer voor gezien.

Al met al een geslaagde eerste editie van dit festival. Een goeie opkomst, goeie bands en een hoop bekenden gezien en gesproken. Op naar editie twee. Tot die tijd nog genoeg andere leuke concerten. Half juli staan de Japanse legendes van Loudness hier in het Metropool, een absolute aanrader!

Tekst en foto’s: Marcel Klaster

Related posts

Melechesh, Keep Of Kalessin – NAXT Stage Almelo, 03-05-2015

LiveReviewer

Live Report: Michael Lee Firkins @ Romein, Leeuwarden, 21 september 2012

livereviewer

Romein Xl: Kreator – Morbid Angel – Nile – Feuled by Fire @ Schaaf , Leeuwarden

livereviewer
UA-17622028-3