Live report: Moonspell / Rotting Christ / Silver Dust – Metropool Hengelo, 26-10-2019.

Live report: Moonspell / Rotting Christ / Silver Dust – Metropool Hengelo, 26-10-2019.

Op zaterdag 26 oktober, vlak voor Halloween, stond er een super package aangekondigd in Metropool Hengelo. Al een behoorlijke tijd was bekend dat Rotting Christ en Moonspell Twente aandeden. Een paar weken geleden werd bekend dat ze het Zwitserse Silver Dust in hun kielzog meenemen.

Het is vanavond uitverkocht dus veel mensen zijn er al vanaf het begin bij, om toch maar alvast een goed plekje te zoeken. Het Zwitserse Silver Dust mag het spits afbijten en doet dat dan ook voor een al redelijk gevulde zaal. De band komt het podium op met het intro ‘Libera Me’ van de laatste plaat “House 21”, gevolgd door het tweede nummer van die plaat ‘The Unknown Soldier’. Het podium is aangekleed met een aantal banners en twee rechtopstaande videoschermen met beelden die bij de nummers passen. Normaal is de show veel uitgebreider en mysterieuzer, maar de band, met hun steampunk uiterlijk, heeft maar beperkte tijd om hun ding te doen. Zanger/gitarist Lord Campbell klinkt op de plaat soms wat zeurderig, maar komt live een stuk krachtiger over. De muziek is niet echt in een hokje te stoppen, maar is een een soort van heavy rock/metal met veel andere invloeden. Live overtuigt de muziek in combinatie met de show me wel en is dit , hoewel de muziek niet geheel past bij de volgende twee bands, toch wel een aangename verrassing. (MK)

Silver Dust

Om half negen kwamen de Griekse souvlaki bakkers van Rotting Christ het podium op. Dat van die bakkers is natuurlijk een geintje, maar dat er in het begin van de nummers (en zelfs tijdens de nummers) hele Griekse voordeelmenu’s werden gepreveld (ik kan geen Grieks dus heb geen idee wat meneer allemaal uitkraamde, ik hoorde wel zeer vaak de kreet “Souvlaki Satanas”, of iets van die strekking) werkte een beetje op m’n zenuwen. De band zelf had er veel zin in en het publiek ook. Er werd veel van “The Heretics” gespeeld. Laat ik dat album nu net niet heel goed kennen, maar ‘Hallowed By Thy name’, ‘Fire, God and Fear’ ken ik wél en deze herkende ik ook. Ook ‘Nemecic’ en het afsluitende ‘Non Serviam’, de titeltrack van hun album uit 1994 kon ik herkennen. Het geluid was goed, versterkt met wat digitale opsmuk. Echter de drums waren om te huilen. De muziek van Rotting Christ is enigszins te beschrijven als een mengeling van Rammstein en Samael, industrial black metal zo ongeveer. De drums zijn dan ook militant en, logischerwijze, volledig getriggerd. Waarom de geluidsman besloten heeft om de double bass op het allerhoogste volume te zetten, is mij volledig een raadsel. Op momenten dat de pedalen als een malle ratelden was de boel zo overstuurd dat het leek of de Jostiband met Harley’s de zaal binnenkwamen. Dat was een smet op een verder perfect optreden!

Rotting Christ

Na een ombouwpauze, alle versterkers werden het podium afgeflikkerd, begon Moonspell. Wat betreft de afwezigheid van versterkers, wat een verademing! Het podium was mooi verbouwd tot een soort ruïne van een kerk en daar zouden een stel van de twee meter hoge Marshall full stacks volkomen misplaatst staan. Verder deed de band niet veel met die extra ruimte, de bassist en gitarist stonden gewoon plichtsgetrouw ieder in een hoekje te headbangen en Fernando schuifelde een beetje in de ruimte tussen de beide snarenplukkers. Na twee nummers viel bij mij het kwartje, de ruïne op de achtergrond is de vinyl albumhoes van hun laatste plaat. Het optreden begon namelijk met vier nummers van die plaat, het volledig in het Portugees gezongen “1755”. Wat had Moonspell een goed geluid zeg! En hier klonk de getriggerde double bass wél gewoon zoals het hoorde en niet zo als een zompige brei.

Moonspell

Als vijfde nummer werd publiekslieveling ‘Opium’ op ons afgevuurd gevolgd door een ingekorte versie van ‘Mephisto’. Hierna kwam ‘Night Eternal’ aan bod, wat een geweldig nummer! Ook ‘Everything Invaded’ van “The Antidote” is een geweldig nummer en werd retestrak gespeeld. Hierna volgde ‘Extinct’ van het gelijknamige album. Wat me hierbij opviel was dat Fernando op z’n zachts gezegd niet helemaal loepzuiver klonk. Wat zeg ik, ik kraaide het refrein zo vals als de neten mee, maar hij overtrof mij. Wat wel vreemd was dat de keren dat het refrein hierna herhaald werd Fernando opeens wel zuiver zong. Een Moonspell set zonder ‘Alma Mater’ kan natuurlijk niet en die werd ook met grandeur gespeeld! Een Moonspel set zonder ‘Vampiria’ kan schijnbaar wel, want die heb ik niet voorbij horen komen. En ik ben het hele optreden in de zaal geweest en twee flesjes Becks (ja flesjes, van die glazen dingen, dat kan gewoon in de Metropool, daar lopen ze niet als een stelletje randdebielen te gooien met flesjes) troebleren mijn gehoor niet zo dat ik dat nummer volledig mis. Jammer, ik vind dat een ijzersterk nummer en met mij vele anderen. Het is ook tevens het eerste nummer dat ik van Moonspell gehoord heb. Als afsluiter komt natuurlijk het magistrale ‘Full Moon Madness’ met aan het eind een subliem uitgevoerde gitaarsolo!

Moonspell

Hiermee was de koek op en kon iedereen tevreden huiswaarts keren. Over een poosje kunnen we weer naar Enschede én Hengelo want dan treden (op verschillende data uiteraard) Immolation, POD/Alien Ant Farm, 1914, Feuerengel (tribute to Rammstein), Life of Agony en, als je je auto beu bent en deze wil laten pimpen (ja meneer ken ik alleen daar van, zijn muziek is mij totaal onbekend) zelfs Xzibit op!

Tekst: Frank Joustra
Foto’s : Marcel Klaster

Related posts

Live report: Avatar / Hellzapoppin Circus Sideshow / Old Kerry McKee – Ronda Tivoli Vredenburg Utrecht, 14-03-2018

LiveReviewer

LiveReport: Behemoth/Cradle of filth – Melkweg Amsterdam

livereviewer

Report: Nightwish / Arch Enemy / Amorphis – Heineken Music Hall Amsterdam, 19-11-2015

LiveReviewer
UA-17622028-3