Live report: My Dying Bride / Oceans of Slumber / The Monolith Deathcult – De Neushoorn, Leeuwarden, 01-04-2016

Live report: My Dying Bride / Oceans of Slumber / The Monolith Deathcult – De Neushoorn, Leeuwarden, 01-04-2016.

De lente lijkt eindelijk echt aangebroken, maar toch gaan we nog even de druilerige sfeer in, want vanavond staat My Dying Bride in de Neushoorn te Leeuwarden. Gesteund door het Amerikaanse Oceans of Slumber en het vaderlandse The Monolith Death Cult belooft het een zwaarmoedig avondje te worden.

12953221_10153419122951109_1465074854_oWanneer The Monolith Death Cult begint is de zaal nog vrij leeg. De death metal band lijkt een wat vreemde opener, maar voor de gelegenheid openen ze met wat lekker doomy tracks. Het geluid staat meteen lekker vol en de enkele dikke bass drops geven je een fijne gut punch. Wanneer beide zangers hun strot open trekken wordt het al volle geluid nog even lekker wat extra kracht bijgezet.
Helaas is het vooraan bij het podium vrij leeg, maar als ik achter me kijk zie ik dat de zaal gelukkig al een heel stuk voller is dan aan het begin. De band lijkt het in elk geval weinig te deren, want die doen lekker hun ding en lijken goed pret te hebben met de soms dik aangezette ‘metal moves’. Na een paar nummers is het wel gedaan met de doom sfeer en gooit de band de versnelling even flink hoog om het publiek nog even met wat TMDC propaganda om de oren te slaan alvorens het stokje over te geven aan de volgende band.

Oceans of Slumber- Neushoorn - Leeuwarden

De volgende band is een ontzettend aangename verrassing voor mij. Ik was nog niet bekend met Oceans of Slumber, maar ze hebben een uiterst goede indruk op me achtergelaten.
De muziek is wellicht niet zo hard als bij de eerste band, maar qua intensiteit doen ze er nauwelijks voor onder. De band begint redelijk zacht, doch weemoedig, maar wordt steeds intenser hoe dieper we de set in gaan. Zangeres Cammy is een ware blikvanger met haar warme stem en actieve podiumhouding waar ze je zo mee betovert. Terwijl de muziek als een woeste zee van prog, doom en sludge metal om haar heen woedt is zij als een rots in de branding. Wanneer de heren hun strot openzetten is de storm compleet. De enkele momenten van rust voelen dan ook erg rustig en wanneer de zangeres slechts ondersteund door basgitaar en later keyboard een echte spotlight krijgt voel ik kippenvel. Des te intenser is het wanneer de band alle registers weer opentrekt en de cover ‘Nights in White Satin’ in een geweldig crescendo voor een show waar de band veel extra fans gemaakt zal hebben.

12948591_10153419125071109_1146520399_oEn dan is het de beurt aan de hoofdact My Dying Bride. En sodeju wat een show wordt het!
Hoewel het geluid aanvankelijk niet bepaald optimaal staat wordt het gaandeweg steeds beter tot perfect. De band begint lekker klassiek met het magistrale ‘Your River’. Aaron is echt perfect bij stem en zijn warme, soms orerende, zang is perfect, alsook de enkele scream die hij doet. Gelukkig is de microfoon goed afgesteld, anders zou zijn stem verdrinken in de zware muur van geluid geproduceerd door gitaristen Andrew en Calvin. Perfect lesje in hoe een gitaar écht te laten huilen.
Na te openen met wat oud werk wordt uiteraard het nieuwe album niet vergeten en personal favorite ‘And My Father Left Forever’ is er een om van te smullen.

Hoewel het aangebodene al niet soft was kondigt Aaron aan dat het tijd wordt voor wat rauwere vocalen en zwaardere muziek, te beginnen met ‘The Prize of Beauty’. Wat een strot heeft de beste man. Tezamen met zijn theatrale podium presentatie belichaamt hij op en top de melancholie in de nummers. Een enkele fout in de nummers wordt lachend ter hand gedaan en de band is erg goedgemutst. Na nog enkele klassiekers is het tijd voor een korte break gevolgd door een toegift culminerend in de tweedelige klassieker, ouder dan een groot deel van het publiek volgens Aaron, ‘Symphonaire Infernus et Spera Empyrium’.

Het was een geweldige avond aan topzwaar metaal en vooral omdat ik My Dying Bride al jaren niet gezien heb was het extra smullen. Volgende week zijn ze wederom te bezien in Nederland; 7 april in de 013 te Tilburg en 10 april in Tivoli Pandora te Utrecht.

Tekst: Robert Popovic
Foto’s: Ronald van de Baan


[slickr-flickr tag=”mdbneus”]

Related posts

Live report: Raven / Hirax / Kill Ritual – De Verlichte Geest Roeselare, 07-06-2017

LiveReviewer

Live report: Moonspell / Aeverium / SoulLine – Metropool Hengelo, 31-03-2016

LiveReviewer

Very ‘Eavy Festival

livereviewer
UA-17622028-3