Live report: Netherlands Deathfest 2017 – 013 Tilburg, 03/04/05-03-2017

NDF 2017 Live report.

Sinds het eindigen van Neurotic Deathfest in 2015 is in het afgelopen weekend de tweede editie van opvolger Netherlands Deathfest gehouden. Het verschil is dat er meer grind, black en minder techdeath wordt geprogrammeerd, maar verder hebben beide festivals hun vele overeenkomsten behouden. Hieronder een impressie van ondergetekende en dus ook zwaar gekleurd door smaak en de algemene eigen beleving op dat moment.

Vrijdag 3 maart

Helaas mist uw redacteur meteen al bands, Sick of Stupidity en het Nederlandse Collision. Vooral deze laatste schijnt een erg goed optreden op het hoofdpodium te hebben afgeleverd. Zelf arriveer ik in de 013 pas tijdens het laatste nummer van de derde band Ingrowing, een aardige slamdeath band is mijn indruk. Exhumed komt als tweede op het hoofdpodium. Wat meteen opvalt is het uitstekende geluid wat kenmerkend zal blijken voor dit hele weekend. Deze band speelt een massieve set, maar de nummers pakken me niet echt, dus ik zorg dat ik op tijd bij de eerste echte speciale act sta en dat is…

Brodequin! Decennia lang heeft deze band stilgestaan en nu zit er een Nederlandse drummer bij deze Amerikanen, ontdekt via Youtube, wiens droom daarmee is uitgekomen.
Op plaat vind ik het nogal eentonig en ik kan geen enkel nummer onderscheiden, maar wat is deze band goed live! Ook al hoor je de roestigheid van dit eerste optreden ooit in deze line up, de band walst de 2nd stage volkomen plat, het publiek gaat finaal uit z’n plaat en het grote ‘Verboden te crowdsurfen’- bord wordt de hele set lang overtreden! De eerste echt grote verrassing!

https://www.youtube.com/watch?v=gTfqYMRCqPw

Na de eetpauze komt het rondje grote namen en Repulsion levert een vet optreden af. Volgens sommigen zelfs beter dan op Neurotic DF in 2013. Ik vond beide optredens waanzinnig goed door de relaxte presentatie en vet songmateriaal plus dito gitaargeluid. Ik begreep dat er een nieuwe drummer meedeed en die was foutloos.
Daarna zien we eventjes de solide black metal in Patronaat van Shrine of Insanabilis: https://www.youtube.com/watch?v=MlToB-LIsbk

Vervolgens checken we Terrorizer op de mainstage. De “World Downfall” set wordt gebracht zoals we mogen verwachten, met een enthousiaste Pete Sandoval die weer drumt alsof zijn leven er vanaf hangt! In de snelste passages is het ook wel amusant om hem op en neer te zien te zien hoppen alsof hij op een skippybal zit. De band speelt retestrak, alleen Lee Harrison heeft problemen met zijn gitaar en met name zijn monitor. Dit blijft hem gedurende de set helaas parten spelen, maar hij maakt er het beste van.
Na afloop kondigt Pete aan dat er een nieuw album aankomt dit jaar. Hurray! Lee antwoord ja knikkend op mijn vraag of zijn Monstrosity ook weer eens terugkomt. Boekers neem nota zou ik zeggen.
https://www.youtube.com/watch?v=rQXDV3ZRdTM
https://www.youtube.com/watch?v=3RhoZ-40sz8

De grind van Wormrot en de black van Nocturnal Graves schijnen geweldig te zijn geweest, maar wij keken hoofdact Bloodbath. De bekende toffe tracks zoals ‘Breeding death’ en ‘Cancer of the Soul’ komen natuurlijk langs, maar halverwege de set van een uur slaat bij mij de verveling toe door de eentonigheid van het materiaal. Nick Holmes, ooit een van de zwaarste grunters in de scene, klinkt nu als een kapotte stofzuiger. Hij merkt blijkbaar ook wat in de zaal, door op te merken dat zelfs de bardame verveelt kijkt. Afsluiter ‘Eaten’ is natuurlijk wel weer een leuk nummer. Conclusie: Tijd voor een andere zanger en breng Dan Swanö terug als songwriter zou ik zeggen. https://www.youtube.com/watch?v=SmEucjHkGVE

Daarna kunnen black metalfans nog aan hun trekken komen bij Martyrdöd en Svartidaudi. Vooral die laatstgenoemde scheen goed te zijn geweest.
Zaterdag 4 maart
Opener Disavowed missen we evenals vorig jaar weer. Het schijnt dat de fameuze crowdsurfactie door de volledige zaal tot achterin op de trappen helemaal rond naar de andere kant en weer terug naar het podium, ook weer heeft plaatsgevonden. Carnivore Diprosopus slaan we ook over en de aandacht wordt weer opgeëist wanneer Dead Congregation ten tonele verschijnt. Hoewel ik hoorde dat men ze eerder beter had zien optreden, vind ik het een ontzettend sterk concert, mede door het geweldig massieve gitaargeluid. Alles klinkt loepzuiver en we beleven een intense set. https://www.youtube.com/watch?v=mGn33Cc8XSY

Daarna snel door naar Malignancy! Deze band verdient wel wat support na de schofterige leegroof van de tourbus op de eerste avond van de lopende Europese tour. Net als gisteren bij Brodequin werd ik verrast over hoe tof deze band live uit de verf komt, veel beter dan op plaat. De droogkomische presentatie van de zanger en de enthousiaste muzikanten hielpen goed mee! De bassist leek overigens op het jonge broertje van Tony Choy (Atheist/Pestilence). Te gekke band! Als ze in Nederland in de buurt nog terugkomen, laat het dan zeker niet na ze even te komen bekijken!
https://www.youtube.com/watch?v=MUD2p805Exs https://www.youtube.com/watch?v=EQBBYTHTKwM
Door de toffe aanwezigen beland ik pas bij Kerasphorus weer voor het tweede podium. Grindy blackdeath hier, waarbij de gitarist een bivak en de bassist/zanger een zwarte sok over de koppen hadden getrokken. Totaal geen beklijvende muziek, maar om één of ander reden kon het me de hele set lang toch boeien. Leuk dat de bassist ook noten aansloeg door van onderaf op de gitaarhals te beuken.
Impaled Nazarene op het hoofdpodium ben ik vervolgens heel nieuwsgierig naar. Ooit op Stonehenge speelde er een onvolledige line up van deze band, maar dit keer waren ze op volle oorlogssterkte! Het publiek ging ook helemaal los op deze band, Karmageddon Warriors, Total war massaal meezingend en continue een brede pit…te gek!
https://www.youtube.com/watch?v=bNrQ3mNiBcw https://www.youtube.com/watch?v=P7nm0PkuaZc https://www.youtube.com/watch?v=Hd-q7BgXAvc
Defeated Sanity deed vervolgens een oldschool “Dharmata” set, maar eerlijk gezegd, na al die volop groovende bands, kon dit mijn aandacht niet vasthouden, plus dat het etenstijd was en misschien zouden we nog Sinister terug halen. Helaas duurde het langer dan gedacht en konden we alleen nog hun afsluitnummer ‘The Carnage Ending’ (passende titel voor een afsluitnummer) meemaken: https://www.youtube.com/watch?v=GO7JLq9ydYM

Candlemass deed hun “Nightfall” set met zanger Mats Levén, de eerste en enige clean zingende zanger op dit festival! De setlist zat dus al geramd en alhoewel ik Messiah Marcolin de betere zanger vindt, voldeed Mats ruimschoots, net als de rest van de band. Fijne sound, mooie lichtshow en je bent zo een uurtje geboeid.

Veel getipt en een zeldzame act, dus was de volgende band Cianide in de sfeervolste Patronaat zaal. Weer een verrassend goede live act! Op plaat vond ik het wel okay en nooit echt opvallend, maar live klonk hun groovende death metal fantastisch! Dat vond de rest van het publiek ook. Toffe bandleden bleken het ook, die de volgende dag de kans zouden pakken om Triptykon eindelijk eens te zien. https://www.youtube.com/watch?v=VZipVvyzbHM
https://www.youtube.com/watch?v=ycBVNWNtf7A

Over Gorgoroth liepen achteraf de meningen uiteen van ‘hun beste show ooit’, tot ‘onwijze tegenvaller’. Gastzanger Hoest maakte er een show van door telkens het contact met het publiek te zoeken, iets wat hij ook bij zijn eigen band Taake doet, en vele black metal bands juist niet. Waarom hij echter voortijdig zijn microfoon en standaard in het publiek moest gooien ontging me.
Ook al ben ik niet snel onder de indruk van black metal concerten en zeker niet van Gorgoroth, vond ik het  optreden retevet  klinken, met zoals het hele weekend op het mainstage, een loepzuivere vette sound en duidelijk te volgen riffs. Prima optreden dus wat mij betreft.

Daarna gaf General Surgery nog een vet optreden in de stijl van het betere ‘Symphonies of sickness’ (Carcass) werk, en keerden we weer even voldaan huiswaarts.
Zondag 5 maart
De laatste dag en de beste line up naar mijn verwachting.
Opener Corpsessed missen we al, en de reacties peilende, was dit een steengoeie band!
Embryonic Devourment is de eerste band die we zien en wat opvalt, is dat dit dan die ene techdeath boeking is. Heel veel synchrone loopjes van de bassist/zanger met de gitarist. Ik hou van tech, maar wat een gefriemel zonder compositiestructuur of sfeer hier. Doordat de bas hoog in de mix staat, doet het denken aan een soort deathmetal soundversie van Primus(zonder die capriolen). Ze touren met Malignancy en de gastzanger van mede tourband Carnivore Diporospus putgrunt nog even een liedje mee: https://www.youtube.com/watch?v=OvXUhFmoeFQ
God Macabre op het hoofdpodium heeft een klassieke plaat (The Winterlong) en voert die samen met wat EP nummers uit. Welke EP refereerde de zanger naar?
Omdat ze puur geconcentreerd spelen en niet aan presentatie doen, komt het in de middag een beetje verloren over. Qua songmateriaal werd het wel een steeds boeiendere set.
https://www.youtube.com/watch?v=cLDmlQ2SsmA
https://www.youtube.com/watch?v=m7AS041PwKE

Pseudogod speelde in de 2nd stage hun blacky death metal. Massief en aan een stuk door zonder pauzes zoals het hoort. Eentonig maar solide en fijn veel galm op de zang. https://www.youtube.com/watch?v=eDsLvt6tqNU
Regarde les hommes Tomber hebben we nog even bekeken in Patronaat, maar dat kwam me over als inwisselbare black metal.

Craft stond op het hoofdpodium, voor mij onbegrijpelijk. Hun ‘Terror propaganda’ black metal ging verloren middels saaie, lang aangehaalde open akkoorden, overgoten met een melodieus sausje in telkens hetzelfde mid tempo ritme. De zanger had geen idee wat hij moest doen als hij geen tekst had te vertolken. Voer voor die hard fans alleen dus.
Grave Miasma stond in de 2nd stage zijn galmende & duistere death metal af te vuren en net als Pseudogod beheersen ze dat trucje uitmuntend.  https://www.youtube.com/watch?v=P-ZyhOY82Ck

Cancer speelde vervolgens op het hoofdpodium de nummers van hun klassieke eerste twee platen. ‘Cancer Fucking Cancer’ was de eerste inzet en ‘Hung Drawn & Quartered’ de afsluiter. Megavet! Zelf ben ik enorm liefhebber van deze oersimpele doch o zo effectieve nummers dat ik flink uit mijn plaat ging. Opvallend was wel dat de zanger vond dat het publiek wel wat meer los mocht gaan. Ik was te geboeid om te checken in hoeverre dat ook zo was. https://www.youtube.com/watch?v=mdLNAK1C80Q

Convulse , de klassieke Finse death metal act van dit jaar (vorig jaar was dat Demilich) stond in de 2nd stage. Ik heb het even bezien vanaf het balkon en vond dit trio een mager geluid voortbrengen, terwijl op plaat de sound op de klassieker “World without God” moddervet is. Mij viel dit tegen, maar de fans waren idolaat! Uada, een voor mij onbekende band stond in Patronaat en speelde verrassend leuke melodieuze black metal. Ik was er wel gecharmeerd door en de mensen met mij ook. Leuke band! https://www.youtube.com/watch?v=xOOWX7gAh2Y

We moesten ons echter natuurlijk melden bij Demolition Hammer, naar verwachting het hoogtepunt van het festival en dat maakten ze dubbel en dwars waar! Een verschroeiend vette set met een vette presentatie, van zowel de zanger tussen de nummers door, als de gitaristen tijdens die nummers. De drummer knalde het werk ook feilloos door de speakers. Fantastisch en graag z.s.m. terugkomen aub! https://www.youtube.com/watch?v=o-WI1dty0O4

Dead Infection in de 2nd stage, een oldschool midpaced grindcore trio met verrassend lekkere nummers en een leuke, blije bassiste voor extra eyecandy.
https://www.youtube.com/watch?v=AduQxIA4zuk (balkon)
https://www.youtube.com/watch?v=6DYZAq5sGCM (zaal)

Triptykon was de volgende grote band op het hoofdpodium. Traditiegetrouw beginnend met de doom versie van ‘Procreation of the Wicked’. Daarna kwamen de Triptykonische epische doomnummers, afgewisseld met de Celtic Frost klassiekers ‘Morbid Tales’ en ‘Circle of the Tyrants’ die onmiddellijk slampits deden uitbreken. Tijdens de doomnummers ging men weer instant terug naar het hoofddijnen. Een zeer vet optreden. https://www.youtube.com/watch?v=ZRAZvWZY0jA

Headliner was Abbath met een ruim twee uur durende set, ondersteund door een zeer vette lichtshow. Uiteraard kregen we een bloemlezing van zijn hele ouvre. Alles klonk goed en overtuigend, veel beter dan vorig jaar op Fortarock. De zanger zelf zorgde weer voor een cabaretesque presentatie. Deze rocksterrenpersiflage kwam me wat bezopen over. Vermakelijk, maar wellicht ook wat overdreven. Desalniettemin een prima headliner.
https://www.youtube.com/watch?v=U1808QJdV54
https://www.youtube.com/watch?v=3m27O8hoAbs
https://www.youtube.com/watch?v=2THBM5Kj1pU
https://www.youtube.com/watch?v=t-3lz3UEdzU

In de 2nd stage kwam Impaled nog een flink feestje bouwen, zeer enthousiast gebracht en een terechte afsluiter. https://www.youtube.com/watch?v=cycoaBxmlCk
https://www.youtube.com/watch?v=fKDxz6ujWYo
Sargeist in Patronaat hebben we gelaten voor wat het was.
Deze tweede editie van Netherlands Deathfest is er een om in te lijsten wat mij betreft!
Het geluid vond ik overal goed tot uitstekend. De line up was door de bank genomen van hoge kwaliteit.
Puntje van kritiek is dat de eetkelder met royale broodjes en dergelijke was vervangen door nog meer merchstands terwijl Dudok nu het eetloket runde met weinig variatie en bescheiden porties (bakbodem frieten voor 2 muntjes a EUR 2,36 per munt) Een halfrauwe hamburger had ik ook, dus dit was lunchkwaliteit, maar geen avondmaal waardig. Daarvoor zijn we een straat verderop moeten gaan. Graag deze accomodatie weer terug zoals vorig jaar.

Alle bands speelden alsof hun leven er vanaf hing. Ik miste wel wat tech, maar aan de andere kant speelden er acts die je zelden tot nooit te zien krijgt en dat geeft dit festival z’n meerwaarde wat mij betreft. De sfeer was verder tof, druk, maar niet te druk behalve in de kleine venues wanneer de hoofdacts waren afgelopen, maar dat hou je altijd. Alle betrokkenen bedankt en volgend jaar zijn we er vast weer bij!

Tekst & fancams: Maurice Egbers