Live report: Pain / Corroded / Sawthis – Metropool Hengelo, 10-11-2017

Spread the love

Live report: Pain / Corroded / Sawthis – Metropool Hengelo, 10-11-2017.

Pain is een Zweedse industrial metalband. De band is een nevenproject, of hobby zoals hij het zelf noemt, van Peter Tägtgren, die vooral bekend is als frontman van de band Hypocrisy. De band doet in het kader van de “Coming Home Again Tour” dit keer in Nederland alleen Metropool aan.

Sawthis uit Italië mag vanavond aftrappen en doet dat voor een al redelijk gevulde zaal. De band maakt zoals ze het zelf noemen moderne thrash metal. Mijns inziens is het meer een mix van verschillende stijlen, waaronder thrash metal, met metalcore vocalen. De muziek is, zoals bij thrash metal, wel lekker aanstekelijk en het publiek doet ook al lekker mee. Maar de screams van zanger Alessandro gaan me naarmate de set vordert wat tegenstaan, het komt allemaal wat schreeuwerig over. Gitarist Marco Di Carlo neemt de cleane vocalen voor zijn rekening en damn, wat heeft die man een stem zeg. Ik hoor later ook meer mensen zeggen “Die had wel wat meer mogen zingen”. De podiumpresentatie is meer dan goed te noemen, de band speelt strak en de spelvreugde straalt eraf.

Dan is het de beurt aan Corroded, een heavy metal/hardrock band uit Zweden. Bij Sawthis waren er al wat Corroded shirts te ontdekken in het publiek en na een aantal nummers wordt het wel duidelijk dat er een aantal mensen speciaal voor deze band zijn gekomen want er wordt al driftig meegezongen. De mix van heavy metal en hardrock doet het ook goed bij de rest van het publiek. Zanger Jens spreekt het publiek tussen de nummers regelmatig toe en gitarist Tomas laat even horen dat hij wat Nederlands kan met de woorden “Hoe gaat het met jullie?”. Zanger Jens is een hartstochtelijk motorrijder en dat komt ook over in het uiterlijk van de bandleden. Allemaal hebben ze een leren of spijkerhes aan met aan de ene kant de naam van de band en aan de andere kant de naam van het bandlid. Met hun laatste album “Defcon Zero” zijn ze een ietwat heavier weg ingeslagen. Die nieuwe nummers worden vooral in het begin gespeeld. Later volgt nog ‘Burn it to the Ground’ en het publiek gaat nog even helemaal los.

Zo rond kwart over tien mogen Peter Tägtgren en band het podium betreden. Peter Tägtgren speelt de platen van Pain grotendeels zelf in en van een echte band is dan ook haast geen sprake, hoewel drummer David Wallin live al 14 jaar een vaste waarde is. Vanavond zien we weer een aantal nieuwe gezichten in de band. Sebastian Tägtgren, de zoon van Peter, vervangt tijdelijk David Wallin op drums en Jonathan Olsson valt in voor Andre Skaug op bas. Gitarist Greger Andersson speelt sinds vorig jaar bij de band. Het intro is zoals al veel jaren ‘Lux Aeterna’ een filmisch nummer dat gevolgd wordt door ‘Dancing with the Dead’ van het gelijknamige album uit 2005.

De muziek van Pain is grotendeels industrial metal met daarnaast een hoop andere invloeden, want Peter mag graag experimenteren. Wat we voorgeschoteld krijgen is een mix van alle albums, waarin het laatste album met drie nummers niet erg sterk vertegenwoordigd is. Peter kiest ervoor om toch meer ouder materiaal te spelen en dat gaat er bij het publiek natuurlijk in als zoete koek. Oudjes zoals ‘Suicide Machine’ en ‘On and On’ worden afgewisseld met nieuwere nummers zoals ‘Dirty Woman’ en ‘Black Knight Satellite’.  De spelvreugde is duidelijk aanwezig bij de band en Peter zet het geheel kracht bij met zijn expressieve gezichtsuitdrukkingen en handgebaren.

Na even van het podium te zijn geweest komt de band nog terug voor een aantal toegiften waaronder ‘Eleanor Rigby’, een cover van The Beatles. Het refrein leent zich goed voor een massale sing along en dat gebeurt dan ook.  Afgesloten wordt er met ‘Shut your Mouth’.

Dit was weer één van de vele leuke concerten die Metropool heeft geprogrammeerd op het gebied van rock en metal. Dit jaar staan er onder andere nog Navarone, Lacuna Coil en als afsluiter het traditionele X-Mas Core.

Tekst en foto’s: Marcel Klaster