Live report: Paradise Lost / Pallbearer / Sinistro – Tivoli Pandora Utrecht, 06-11-2017

Live report: Paradise Lost / Pallbearer / Sinistro – Tivoli Pandora Utrecht, 06-11-2017.

Op een maandag in de spits richting Utrecht, niet één van mijn favoriete bezigheden, maar voor Paradise Lost heb ik dat er graag voorover. Deze iconische band heeft verschillende gezichten. In de begintijd was het lekker lomp en hard, om daarna tot bijna poprock te evolueren. De mannen hebben zich hervonden en zijn meer richting hun roots gegaan. Hun laatste wapenfeit “Medusa” eindigt hoog in mijn jaarlijst. Genoeg redenen dus om richting Tivoli Pandora af te reizen.

Sinistro

Paradise lost neemt op deze tour het Portugese Sinistro en de Amerikaanse doom-act Pallbearer mee. Als Sinistro aftrapt is het nog vrij rustig in de zaal. De band maakt een filmische indruk met hun set. De spotlight staat enkel gericht op zangeres Patricia Andrade. De rest van de band mag het doen met een laagje blauw, rood of paars. Op de achtergrond draait er een zwart/wit film mee ter contrast van het podium gebeuren. In het begin word Patricia nog de mond gesnoerd omdat de geluidsman waarschijnlijk eventjes dutte want haar microfoon stond nog niet open. Gelukkig is dit euvel snel verholpen en kunnen we genieten van haar goede vocalen. Wat mij wel ergert aan de uitvoering is de theatraliteit van Patricia. De dame heeft bijna epileptische toevallen op het podium en doet nog een poging haarzelf te wurgen met haar t-shirt. Het komt mij iets te gekunsteld over. Een beetje drama mag best, maar net zoals met alles in het leven: breng het met mate! Voor de rest laat de band een meer dan prima indruk achter en in mijn ogen waren zij degenen moeten zijn die voor Paradise Lost in het tijdschema hadden moeten staan.

Die eer echter viel aan het Amerikaanse Pallbearer. Deze doom-act is in opmars en op CD klinkt het geweldig. Ik keek uit naar deze show. Jammer genoeg maken zij voor mij live geen solide indruk. De vocalen zijn bij tijden matig en het spel is soms te slordig voor woorden. De geluidsman staat niet op te letten en in het geheel komt het geluid niet al te best over. Bij het inzetten van een nieuw nummer gaat de bassist nog even helemaal de mist in en het nummer moet herstart worden. Op CD ben ik fan van deze mannen. Live mag er zeker nog flink aan gesleuteld worden!

Pallbearer

Paradise Lost is een echte hit or miss band als het op live-shows aankomt. Ik heb meegemaakt dat ik er zelfs bij weggelopen ben omdat het niet te pruimen was. Bij de ombouw wordt er een knoeperd van een AutoCue neergezet en ik vrees het ergste voor vanavond. Gelukkig is die vrees ongegrond. Vanavond staat er een band die op dreef is! Het geluid staat vergeleken tot de vorige act loepzuiver afgesteld! Het eerste wat opvalt is de goedgemutstheid van de band. Frontman Holmes geniet zichtbaar van de show en de nu goedgevulde Pandora zaal. Vocaal staat Nick gelukkig ook zijn mannetje. Vanavond klinken zowel grunt als clean perfect. Iets wat vaak anders is geweest.

Het baswerk staat hard in de mix en het is genieten geblazen hoe het sublieme baswerk het publiek omver blaast. Uiteraard staan er genoeg klassiekers in de setlist zoals een ‘One Second’, die al vroeg in de setlist voorbij komt. Maar ook “nieuwere” werk zoals ‘No Hope in Sight’ ( magistraal ), ‘The Longest Winter’en ‘Medusa’ doen het erg goed bij het publiek. Holmes geeft op gegeven moment aan dat er best een moshpit gemaakt mag worden. En mocht je willen dan mag een dive er ook wel bij. Stagediven is er niet van gekomen, maar midden vooraan wordt er nog wel een kleine moshpit ingezet. Voor mij was dit wellicht de sterkste show die ik van Paradise Lost heb mogen ervaren.

Paradise Lost – Tivoli Utrecht 

De mannen hebben zichzelf met de release van “Medusa” weer in de kijker gezet. Terecht dat ze volgend jaar ook welkom zijn op het Friese metalfestival Into The Grave dat plaatsvindt op 10 en 11 Augustus.

Tekst en Foto’s: Ronald van de Baan