Live report: Pitfest – Erica, 08-04-2017

Facebooktwittergoogle_plusredditpinterestlinkedinmail

Live report: Pitfest – Erica, 08-04-2017.

Erica in Drenthe, van alle gehuchten in Nederland had ik niet verwacht dat ik er ooit eens zou heenreizen voor een Death Metal/Punk/Hardcore feestje. Maar door de inspanningen van Maik Reuvers en co ziet dit jaar de tweede editie van Pitfest het licht. Ondanks dat het punk/hardcore gedeelte mij niet trekt en de metalstage meer dan boeiend genoeg is, hou ik mij in deze review alleen bezig met het metalgedeelte van deze prachtige dag. De lokatie van Café the Spot is goed te noemen. Twee zalen achter de gezellige kroeg is waar de bands ten strijde trekken. Links de metalstage met onder meer God Macabre, Lifeless, God Dethroned en Napalm Death ( thumbs up alleen al voor deze namen) en rechts is de iets intiemere setting voor de punk/hardcore waar No Turning Back de headliner is. Voor het café is de boel afgezet en een leuk pleintje gecreëerd waar tevens een snackkar en een metalmarktje bij neergezet is. Wat dat betreft heeft de organisatie het dit jaar prima in orde en ondanks de ruim 700 man bezoekers ( uitverkocht ) raakt het aan de metalkant nooit te vol. Volgend jaar gaan ze wel naar een ander terrein om door te groeien naar twee dagen en een hoger bezoekersaantal. Vader staat in ieder geval al geboekt. Wees er wel vlug bij want de 200 early bird tickets zijn allemaal al weer verkocht!

Maar goed, eerst deze editie nabeleven. Het begon al vroeg vol te lopen en na een leuk coverbandje begint de pret pas echt bij de band No Gods No Masters. Deze jonge band uit 2012 weet mij aangenaam te verrassen met hun sludge. Godsamme wat een dikke sound hebben deze mannen. De podiumpresentatie had iets meer in samenhang kunnen wezen, maar muzikaal zat het wel snor. Leuk talentvol bandje die als ze zo doorgaan ik ze wat vaker ga zien spelen.

De programmering is lekker afwisselend te noemen want na sludge een pot Zweedse death metal neerzetten is een goede schakeling die werkt. Het geluid was weliswaar best ronduit klote te noemen tijdens deze show, maar de meute vooraan en de band schijnt het weinig te schelen. Beide gaan lekker lomp te keer.

Qua geluid was het begin van Lifeless helemaal dramatisch te noemen. Gelukkig toen ik na twee nummers buiten gestaan te hebben het nog een poging wou gaan geven, had de geluidsman de boel flink bijgesleuteld. En dat had ook zo uitwerking op het publiek. De eerste regionen waren het daar klaarblijkelijk mee eens en knallen er zo lomp in dat het een wonder is dat alle tandjes nog netjes in het gebit zitten.

God Macabre kampt in het begin ook met slechte omstandigheden. Ondanks dat de mannen de monitoren niet goed afgesteld kregen naar hun smaak, deden ze hun set vol overgave. De band oogde zichtbaar vermoeid , dit had te maken met onder meer bijna een dag geen slaap en de ontwikkelingen in thuisland Zweden. Het publiek merkt daar geen ene hol van. Professioneel, maar vooral passievol blazen ze op hun welbekende manier de boel aan gort.
Ondertussen is de sfeer meer dan prima te noemen. Overal waar je ook begeeft hebben de mensen duidelijk een goede tijd. Het doet mij een beetje denken aan Stonehenge de oude stijl. Waar de sfeer bijna iets magisch had.

God doet het goed vandaag. In de bandnamen komt die veelvuldig voor. Niemand minder dan God Dethroned komt ook even wat nummerkes afvuren. God Dethroned die in mei hun nieuwe wapenfeit “The World Ablaze “ gaat releasen, nemen vanavond voor die plaat ook een live-clip op. Ze hebben goed gegokt omdat bij deze show te doen. De pit was ronduit (te) lomp te noemen. Wat moet het toch lekker zijn dat als je als band zo een reactie teweeg kan brengen. De professionaliteit van God Dethroned en ervaring met het omgaan met geluidsmensen zorgt ervoor dat ik nu niet hoef te tieren over een te slecht geluid. Op een acceptabel geluidsniveau vliegen de krakers weer voorbij. De fanclub laat nog even door de keiharde moshpits nog bijna even wat boxen omvallen. Ach, het kan en hoort er vandaag allemaal bij. De sfeer doet me wederom denken aan het oude Stonehenge waar zelfregulering het toverwoord is. Dit neemt niks af aan Maik en de rest van de organisatie die wel even een goed, mooi festival neer zetten met de middelen die ze voorhanden hebben. Chapeau daarvoor.

De volgende band is Crowbar. Als er één band steevast doorblijft gaan is het Crowbar wel. Nooit de subtop ontstegen, maar eigenlijk het wel verdienen. Vandaag laten ze het gebouw flink dreunen op hun welbekende zware geluid. De monitoren worden zo hard opgeschroefd dat men bijna het zaalgeluid wel uit kan zetten. Prima show, maar goed dat had ik van deze sympathieke band ook niet anders verwacht.

De hoofd-act is het nimmer teleurstellende Napalm Death. Als ik me goed dacht te herinneren ,als 14-jarige jochies waren ze grondleggers van de grind-core. Dikke Crus-pink gemixed met de groove van death metal. Dat de mannen nu al flink wat jaren bezig zijn, heeft in ieder geval niet de sleur gebracht. Mark ”Barney“ Greenway is weer heerlijk explosief op het podium. Het is een genot om te zien hoe die man helemaal opgaat in de beukende beats van Napalm Death. De zaal is voorin een slachtveld aan het worden. Nog heel eventjes genieten van Napalm en dan besluiten we toch maar huiswaarts te keren. We hebben nog een flinke reistijd te gaan, maar Pitfest was zeker de moeite waard om even ouderwets helemaal naar de klote te gaan.

Sidenote: Rai en Miranda van Raw Skull Rekordz waren deze heuglijke dag ook nog eens 15 jaar getrouwd. Ze stonden desondanks de hele dag hier ( weliswaar omringd door vrienden) de hele dag hun mooie OSDM spullen aan de man te slijten. Toppertjes! Gefeliciteerd en nog vele jaren erbij!

Tekst en foto’s: Ronald van de Baan