Live report: Schoonebeek Death Fest – De Boo Schoonebeek, 01-09-2018

Live report: Schoonebeek Death Fest – De Boo Schoonebeek, 01-09-2018.

Op zaterdag 1 september trokken honderden liefhebbers van vette death metal naar Schoonebeek, alwaar de tweede editie van Schoonebeek Death Fest zich voltrok. De eerste editie, met publiekstrekkers als Fleshcrawl en Revel in Flesh smaakte naar meer en dit kregen we die zaterdag voorgeschoteld.

Dit jaar is gekozen voor een andere locatie, een paar honderd meter verderop. Het terrein De Boo, van de NAM, is ditmaal de locatie. Een ontzettend mooi terrein. Er is een groter podium gekomen en aan alles is gedacht. Alleen de patatkraam kwam wat later dan gepland, maar een kniesoor die daar op let. Het mooie weer en de gave bands zorgden ervoor dat het bier rijkelijk vloeide en de patat en hamburgers vulden de magen. Om half twee volgde het ‘startschot’ en niemand minder dan Sven, de zanger van Fleshcrawl, kondigde de bands aan!

Als eerste was Aeon of Disease aan de beurt. De meeste nummers waren afkomstig van hun full-length “Veil of Oblivion”, een ijzersterk album dat live goed uit de speakers knalt. Ze hadden een goed geluid, lekker lomp. Je zou door het Zweedse melo-death geluid bijna vergeten dat de heren uit Duitsland komen. De zang was lekker rasperig en hier en daar neigde het zelfs naar black metal. Een heerlijke opener!

Om half drie kwamen de Göthenburgers van Gravebomb het podium op en zij hadden de HM2 op 11 staan! Zo zeg, die OSDM zaagde er ragde als een malle. Het overgrote gedeelte van hun materiaal was afkomstig van hun debuut “Rot in Putrid Filth”, zo ook het lekkere ‘Hack The Heads Of The Preachers’. Zij hadden een perfecte balans in hun geluid: ondanks dat de HM2 voluit stond, kon je alles onderscheiden, supershow!

Alsof het nog niet genoeg was kwam er nóg een Zweedse Grave op SDF, namelijk Gravestone! Zij bestormden het podium om kwart voor vier. Ook zij hadden de HM2 op vol gas staan en zorgden voor een lekker ranzig geluid. Vooral snelle OSDM, soms zelfs een beetje crustcore. Er werden zompige doorstampers het publiek in gegooid. Een aantal lekkere songtitels waren ‘Fucking Your Corpse In Hell’, ‘Murderous Intentions’, Behead The Bastard’, ‘In The Valley Of Coffins’ en ‘Unholy Mess’, allen afkomstig van hun full-length “The Sickening”. Afgesloten werd met een verzoekje van de zanger. Hij wilde namelijk dat we bij zijn begrafenis over zijn kist heen piesten. Want, zoals de titel van het nummer klonk, hij zei: I want to ‘Rest in Piss’!

Na al die Graves was het tijd voor Grace, of ook eigenlijk niet (gezien de naam). Het Nederlandse Graceless werd aangekondigd. Ook deze heren tapten uit het OSDM vaatje, het genre waar dit hele festival om draaide en iedereen vond het geweldig! Wat hadden zij een geweldig geluid. Het geluid was vrijwel bij elke band goed. Zij promootten hun album “Shadowlands” waar de krakers ‘We Will Be Gods’, ‘Slashed And Served’, ‘Iron Tears’ en het titelnummer ‘Shadowlands’ vanaf komen. Dat Remco Kreft, de zanger en gitarist, ook bijklust bij Soulburn was aan zijn toffe vest te zien. Wat een geweldige band was dit toch!

Hierna was het tijd om te eten…..nee, natuurlijk niet. Het was zes uur en Departed Souls trad op, voor de aller, allerlaatste keer! Hun drummer Alwin is uit een diep dal gekropen, na een vreselijke ziekte, maar hij is er weer! Echter, het double-bass drummen gaat hem sindsdien niet meer zo goed af(waar overigens niets van te merken was vandaag). Hierdoor heeft de band unaniem besloten de handdoek in de ring te gooien, waarvoor RESPECT! Dat doen velen ze niet na. De muziek van Normaal raast door de speakers en daar lopen de onsympathieke (hun eigen Geuzennaam!) mannen het podium op. Wat volgt is een donders tof optreden. Het ruist en kraakt als een malle, alles dat kan piepen, dat piept ook, maar dat mag vandaag! De eerste moshpit is een feit, er wordt zelfs gestage-dived! Eerst strompelt Thomas Koers op de dranghekken en stuitert het publiek in. Daarna zorgt Henry Di Napoli, van Metal Front Coevorden, voor ophef bij de SDF crew, omdat hij het podium op klimt, de betreffende crew listig ontwijkt en vervolgens van het podium, over de fotopit én het dranghek, in het publiek duikt. Een aantal krakers die ten gehore werden gebracht zijn ‘Beyond All Knowledge’, ‘Fear’ en ‘Burn The Evidence’, allen afkomstig van de “Barbaric Tortures” EP. Het publiek had er zin in en de band ook. Sleutelwoord voor dit optreden is plezier! Dit was een waardige afsluiting van het tijdperk Departed Souls. Onsympathieke Muziek Voor Onsympathieke Mensen!

Vervolgens staan om half acht de mannen van het Deense Phrenelith op de planken. Deze band is voor mij de vreemde eend in de bijt. De muziek heeft raakvlakken met Incantation en er zijn veel fans op de band afgekomen. Echter, ik kan helemaal niks met de muziek. In eerste instantie denk ik dat er een Harley Davidson op de bühne staat, maar dit blijkt de basgitaar te zijn. Tjonge, wat ronken zeg! Dat is dan wel weer gaaf. De drummer speelt extreem strak, hij lijkt ook extreem strak te staan van een of ander middel. De beste man is compleet in trance! Dan komen we bij de gitaren en dat is, vind ik, één grote brei. Ook van de zang, twee man die een riool imiteren, word ik niet echt blij van. Een van de zangers is in eerste instantie ook nog niet te horen. Naarmate de set vordert komt er meer structuur in en hoor ik de raakvlakken met Incantation, maar ik kan er helaas echt niks van maken. Gelukkig zijn er velen het niet eens met mij en zij hebben de dag van hun leven.

Dan komt één van de hoogtepunten van SDF…..Burial. Deze band uit Terneuzen mag om half negen aantreden. In 1993 brachten zij het album “Relinquished Souls” uit en van dat album stammen ook de nummers die zij spelen op SDF. Een aantal nummers uit de setlist zijn ‘Traumatized’, No Existence’ en ‘Frigid Cold’. Het laatstgenoemde nummer stond ook op de gelijknamige demo uit 1992. Hun zanger (Stefan Verdoom) vraagt of het allemaal wel old school genoeg is. “We zijn inmiddels zelf old school, we kunnen niet anders”. Wat me opviel is dat ze bijzonder goed geluisterd hebben naar Death, want sommige gitaarloopjes zouden ook zomaar door Chuck bedacht kunnen zijn. Verder is Trey Azagtoth ook een inspiratiebron getuige de Morbid Angel-achtige gitaarsolo’s. Er wordt zelfs een toegift gespeeld. Dit is het Death nummer ‘Leprosy’, dat gezongen wordt door Angelo de bruijn  ook uit Terneuzen!

Hierna bestormen de Zweden van Entrails het SDF podium, om tien uur om precies te zijn. Zweden is goed vertegenwoordigd vandaag, maar daar komen ook wel heel veel goede OSDM bands vandaan! Waar Burial keek naar Death, daar speelt Entrails leentjebuur bij Entombed. Maar dit geeft niets, want er is een bekend gezegde: beter goed gejat dan slecht bedacht. En dit is héél goed gejat. Wat een geweldig optreden! De HM2 pruttelt weer als vanouds en de lompe riffs vliegen je om de oren. Zo wat tof! Enkele toppers uit de setlist zijn ‘Beyond The Flesh’, ‘World Inferno’, ‘The Morgue’,’Serial Murder’ en Crawling Death’. Allemaal subliem uitgevoerd. Afsluiten doen ze met ‘Epitome Of Death’, waar aan het eind die epische dodenmars in is verwerkt… een kippenvelmoment!

Halverwege de dag kreeg ik te horen dat slechts één lid van General Surgery aanwezig was op SDF en dat de rest van de band met autopech in Breda stond. Het was nog lang onduidelijk of de band zou kunnen spelen. Het goede nieuws is dat het ze gelukt is om een daverend optreden te verzorgen in Schoonebeek. Het slechte nieuws is dat ik dat niet heb meegemaakt. Bij mij gingen de lichtjes langzaam uit en het leek mij verstandig de terugreis naar huis te beginnen. Ik heb op de parkeerplaats nog een klein stukje van de soundcheck kunnen horen. Dat wil zeggen, ik hoorde een vervormde zang en wat geknars van een gitaar. Later kreeg ik allerlei lovende woorden over het optreden te horen en men heeft mij ook allerlei videomateriaal opgestuurd zodat ik een goed beeld kon krijgen van de show. Ik heb zeker wat gemist.

Ronald:  “Gelukkig was ik wel aanwezig bij dit concert. Niet voor niks kwam men van heinde en ver om deze band te zien optreden. Het werd een waar slachtveld zoals jij bij hen kunt verwachten. Het podium moest naderhand nog wel even geboend worden. Want zoals ‘t een goed General Surgery optreden betaamd moeten ze eerst een flink potje knoeien met wat bloed. Strak en hard was het… precies zoals een headliner van dit fantastische feest hoort te wezen!”

Ik kan concluderen dat Rai en z’n mannen (en vlak ook de vrouwen niet uit) een ontzettend mooi feestje hebben georganiseerd in het Drentse Schoonebeek. Na een succesvolle eerste editie vorig jaar hebben ze dat ditmaal zeker weten te overtreffen! Alles was tip top in orde! Ik hoop dat Schoonebeek Death Fest volgend jaar een derde editie heeft!

Tekst: Frank Joustra
Foto’s: Ronald van de Baan

Related posts

Live report: Soen / A Liquid Landscape / Hillsphere – Baroeg Rotterdam, 07-10-2018

LiveReviewer

Live report: Suffocation and guests – Tivoli de Helling Utrecht, 13-03-2016

LiveReviewer

Alcatraz Hard Rock & Metal Festival Dag 1 – Kortrijk, 08-08-2015

LiveReviewer
UA-17622028-3