Live report: Skeletonwitch / Teethgrinder / Lich King / Condition Critical / Nuclear Devastation / Exit Smashed – dB’s Utrecht, 29-07-2018

Live report: Skeletonwitch / Teethgrinder / Lich King / Condition Critical / Nuclear Devastation / Exit Smashed – dB’s Utrecht, 29-07-2018.

Nadat de puinhopen van het Stonehenge festival nog nasmeulen, mogen we de dag erna ons alweer verheugen op een volgende killer line up in het altijd toffe, Utrechtse dBs, dit keer voornamelijk gemikt op thrash fans. Het “Summer Metal Camp” festival vind daar namelijk plaats. Voor 16-17 euro krijg je zes bands te zien, dus dat is een buitenkans. We togen ons brakke kadaver via de bar richting het podium.

De eerste band die opent is het jonge Exit Smashed. De band had op het podium, in plaats van een backdrop, slim en leuk de bandlogo’s in neo lichtbakken neergezet, jawel, de Exit bordjes. Ze spelen typische thrash, uit Duitsland, met humor (!). De zanger met z’n omgekeerde skaterpetje bracht met zijn band leuke funthrash met songtitels als ‘Hobo’s with shotguns’ (naar de film natuurlijk) en vroeg ons of we wel eens in een kroeggevecht met vegans waren geraakt, waarna hij het nummer ‘Barfight!!’ introduceerde. Qua stijl vind ik het niet zo bijzonder, het doet denken aan Municipal Waste, maar qua uitvoering doen ze het prima en dat is een vette pot thrash spelen.

Nuclear Devastation, gewoon uit Amsterdam, komt voor hun optreden plots naar buiten gerend, om in het grasveld, recht tegenover het terras, zichzelf gutsend te overgieten met dikke klatsen van nepbloed! Zeker de kleedkamer uitgejaagd door de schoonmaker. Grote hilariteit bij ondergetekende en de rest van het terras. Muzikaal echter valt met deze band niet te spotten. Ze spelen een intense set van vette black/thrash. De zanger heeft een hese schorre stem zoals bij dit genre hoort. Ik ken geen enkel nummer van deze relatief jonge band (sinds 2012), maar ik vond het een tof optreden en sowieso een frisse, sfeervolle afwisseling tussen het thrashgeweld.

Next up is de voor mij onbekende thrashband Condition Critical. Deze band blijkt een te gekke deaththrash stijl a la persoonlijke favoriete band Demolition Hammer, te spelen! Dit is dus snelle, agressievere thrash, met venijnige zang, aangevuld met ‘gangshouts’. Ook de teksten gaan niet zelden over medische body horror. Ze zitten met alles nog niet op het ontstellend hoge niveau van hun grote voorbeelden, maar het klinkt nu al te gek! Waarom doen meer bands dit niet?
Ze laveren tussen hun twee platen. Van het debuut “Operational Hazard” horen we onder andere ‘Parasitic Torment’ en ‘Gravitational Dismemberment’. Van hun tweede plaat “Extermination Plan” spelen ze onder andere ‘Voluntary disfigurement’, welke ze aan Exit Smashed opdragen. Daarna volgt ‘Ostracized’ en het videoclip nummer ‘Intravenous mutilation’.

Dan vertelt de zanger ter lering ende vermaak een vies detail, namelijk dat de hele tour lang, door elke band, dezelfde zangmicrofoon wordt gebruikt. Die zit dus wel vol met spuug, snot en wat al dies meer zij.
Het afsluitnummer is het vette ‘Fatal Incision’, waarna we kunnen concluderen dat dit een veelbelovende band is met een te gekke stijl die nu al vette show neerzet. Heerlijke band!

Dan mogen de kings van de nieuwe thrashstroming opkomen, namelijk Lich King. Sinds 2004 maken zij de podia onveilig en die ervaring is, zelfs met een vervangende zanger, goed te merken! Wat breken zij de boel af! Het was vanaf het begin al gezellig druk, maar het is duidelijk dat hier het merendeel van de bezoekers voor gekomen zijn! Vette hyperspeed thrash met een punky edge spelen ze, afgewisseld met vette groovy stukken. Er zitten ook heel veel korte licks in de nummers gestopt die het speels doet overkomen. Sowieso zit in hun nummers de meeste afwisseling, die ook nog wel eens opbouwt naar een crescendo, wat het concert enorm boeiend maakt!

De zanger zingt in een raspende thrashstem a la Steve ’Zetro’ Souza van Exodus, maar wisselt ook af naar hoog schel en naar laag licht gruntig. Nummers als ‘Time to bleed’ en ‘Combat mosh’ hakken en grooven te gek door met gierende solo’s en met hun grappige ‘hit’ ‘Black metal sucks!’ is het heerlijk meeschreeuwen! Ook deze band zie ik voor de eerste keer en ik ben behoorlijk verrast en onder de indruk van hun zeer vette live performance.

Als semi headliner komt het Zwolse Teethgrinder dB’s weer eens platspelen. Als een stel opgefokte stieren die uit hun kooi willen breken, jagen zij hun grind, met death/black en crust invloeden door de speakers. De zanger klinkt met zijn krijsende afblafzang hysterisch gestoord en wordt strategisch gedubbeld met de diepe grunt van de gitarist. De band is flink zwierend beweeglijk, wat het een boeiend schouwspel maakt. Langzame stukken zorgen voor de dynamiek die de snelle grindstukken nog manikaler doen overkomen. Ik ken geen enkel nummer van ze, maar de nummers zitten goed in elkaar en de band heeft een zeer gedreven uitstraling. Tof optreden weer!

Headliner Skeletonwitch heeft de dag ervoor op Stonehenge een desastreus optreden gehad met speeltijdwisseling in verband met verlate bands, allerlei falende apparatuur, waaronder uitgevallen monitors, zo vergaand zelfs dat ze die set voortijdig moesten afbreken. Hier in dB’s krijgen ze de kans om alsnog goed uit de verf te komen. Aangezien de apparatuur in dB’s altijd top is, zal het daar in ieder geval niet aan liggen.

Zij toeren echt voor een nieuwe 2018 release, die anders belooft te zijn als hun blackened deaththrash stijl waarvan ze bekend zijn. De nieuwe plaat heeft meer epische blackened heavy metal invloeden en doet me zelfs af en toe ook wat aan de latere Tribulation denken. De nieuwe zanger heeft een midrange growl a la Dark Tranquility en meerdere Gothenburg death metal bands. Ze spelen onder andere ‘When paradise fades’ en ‘I Am of Death (Hell Has Arrived)’. Dat nummer doet me denken aan de band Decameron met het begin van het te gekke ‘The Scar of Damnation’ inclusief the Aaauww! kreet. Ik vind hun melodieuze thrashdeath erg boeiend vol diepgang.

Ook horen we opeens een sfeervol intro, waarna er door de band ruimschoots sfeer wordt opgebouwd qua oplopend tempo, uitmondend in een heavy metal polka ritme, met veel harmonieuze solo’s. Het geeft aan dat deze muziek veel luisterdynamiek heeft. Daarbij heeft dit optreden ook de afwisseling van de hardere oudere stijl met afsluiter ‘Beneath dead leaves’. Daarna krijgen we als toegift nog het Dissection-achtig rockende ‘This horrifying force (the desire to kill)’ waar het ritme van de zang lekker over de riffs loopt. Hiermee eindigt een prima optreden van een zeer genietbare band met een boeiend repertoire.

Dit hele festival was er in z’n geheel eentje om in te lijsten. Zes hoog kwalitatieve en onderling afwisselende acts, met allemaal een goed geluid en een mooie, betrokken lichtshow, zorgden voor weer een topproductie.

dB’s zorgde ondertussen voor het (gersten)natje en droogje voor de bezoekers, met een prima indoor eetvoorziening. De planning van 15:00 tot 21:30 tenslotte zorgde er voor dat iedereen ook weer tijdig thuis kon komen. Een perfecte zondag! dB’s, bands en enthousiast publiek bedankt!

Tekst: Maurice Egbers
Foto’s: Johan Boonstra

Related posts

KISS – The Dead Daisies – Ziggodome Amsterdam, 18-06-2015 + videointerview

livereviewer

GUNS N’ ROSES LIVE @ AHOY ROTTERDAM HOLLAND

livereviewer

Live report: Fates Warning / Psycho Village – Gebr. de Nobel, 03-08-2017

LiveReviewer
UA-17622028-3