Live report: Thurisaz / Discordia / Hologram Earth / Dystopia – Poppodium Duycker Hoofddorp, 27-10-2018.

Live report: Thurisaz / Dyscordia / Hologram Earth / Dystopia – Poppodium Duycker Hoofddorp, 27-10-2018.

Begin 2018 was Thurisaz in de Duycker in Hoofddorp geprogrammeerd, maar moest dat concert echter afgezegd worden. Daarom hadden de Duycker en Thurisaz besloten een nieuwe poging te wagen in oktober 2018, dit keer onder het nieuwe Duycker concept ‘Prog Invasion’. Hiervoor waren er vier Nederlandse en Belgische (prog) metal bands geprogrammeerd, waarbij je dit keer het proglabel wat ruimhartig mocht nemen. Het was in ieder geval niet zo dat bij alle bands deze avond prog de hoofdmoot van de muziek was. Desondanks is het een leuk concept, een avond vol prog metalbands uit hetzelfde land of dezelfde regio van de wereld. Helaas valt de naamsbekendheid van het thema en daarmee de opkomst nog tegen. Dit is vreselijk jammer, aangezien De Duijcker een hele mooie, goed bereikbare zaal is en het ’s avonds in het weekend gratis parkeren is. Kom vooral bij volgende edities, het is muzikaal zeker de moeite waard.

De eerste band van de avond, Dystopia, is een Nederlandse band die een black metal/post metal hybride met trompet speelt. De band had een paar sfeervolle lampjes opgehangen en de zaal werkte mee door de belichting uiterst spaarzaam te houden. Vanaf het begin neemt Dystopia ons mee op een reis van met een dreigende sfeer aangeklede rammende riffs en tremolo melodieën. Op die basis krijgen we vooral grunts die het midden houden tussen black metal en hardcore shouting, aangevuld met hier en daar wat cleane zang. Doordat de band zo nu en dan een uitstapje naar andere ritmes maakt en de muziek veelvuldig aankleedt met de trompet, levert de opener een heerlijke set af.

De tweede band was de Amsterdamse Hologram Earth, een death metalband met prog en wat djent in hun stijl verwerkt. Tevens blijkt Thomas, de gitarist\trompettist van Dystopia de bassist en oprichter. De songs zijn niet al te snel en er wordt veel met ritmes en sfeer gespeeld. Helaas is de mix van het geluid niet helemaal goed, zodat de volheid van het geluid en de sfeer wegvalt. Het is nog steeds overduidelijk dat de band goede songs schrijft en beleving in hun optreden stopt. Ook blijft er nog voldoende van de songs over voor een plezierige set. Desondanks voelt het of er iets mist. Dit is natuurlijk ook zo, luister maar eens naar ‘Circadian’ en denk de sfeerelementen weg. Ik zou deze band graag nog een keer zien met het geluid goed afgestemd.

De volgende band, het Belgische Dyscordia, is ten opzichte van de rest van de bands nogal afwijkend. De band speelt namelijk een soort van power metal\nineties hardrock combinatie met hier en daar wat prog-invloed en grunts als backup zang toegevoegd. Daarnaast wil de drummer met zijn voortdurende dubbele basdrums blijkbaar ook harder dan het gemiddelde van de band. Ze hebben een behoorlijk aantal Belgische fans meegenomen, maar buiten die groep valt hun muziek in de zaal een beetje dood. Dit is waarschijnlijk vanwege de gekozen muziekstijl die vrij majeur is en daarmee heel blij klinkt tussen de andere bands. Voor mij persoonlijk zijn vooral de opener ‘Harlequin’s Grief’, die ook wel door Dream Theater geschreven had kunnen zijn en de afsluitende semi-ballad ‘Words of Fortune’ lekkere songs, de rest pakt mij een stuk minder. Desondanks zijn het allemaal uitstekende muzikanten. Wellicht dat dit in een andere setting beter werkt.

De avond wordt afgesloten door Thurisaz, inclusief een trio strijkers. Aangezien bij de hoofdact al vrij snel het geluid wel goed afgesteld staat, al is het eerste nummer erg zacht, komt hun set indrukwekkend over. Dat geldt in ieder geval op het Nederlandse deel van het publiek. De Belgische fans van Dyscordia kunnen blijkbaar net zo min iets met deze muziek als de rest van het publiek met hun favoriet van de avond. Op zich is de combinatie van trage death en black metal met sfeervolle keyboards en zowel hoge als lage grunts een heel goede combinatie met de eerste twee bands van de avond, zeker met de toegevoegde strijkers. De band speelt veel songs van hun album “The Circadian Rhythm”. Het is duidelijk dat ze veel plezier hebben in samen spelen en hard werken, ondanks de heel lage opkomst. Desondanks is de frustratie hierover ook wel te zien. Ik ben er zeker van dat een optreden van deze band met strijkers in een volle zaal een superervaring zou zijn geweest.

Tekst : Marcel Bergervoet
Foto’s: Jeroen Gest

Related posts

Live report: Sonata Arctica / Twilight Force – 013 Tilburg, 14-10-2016

LiveReviewer

Live report: Veghel Deathfest III, 18-11-2017

LiveReviewer

Gloryhammer, Shear, Twilight Force – Biebob Vosselaar, December 14th 2014

LiveReviewer
UA-17622028-3