Live Report: Vader / Neocaesar / Seita – Gebr. De Nobel Leiden, 05-04-2018

Live Report: Vader / Neocaesar / Seita – Gebr. De Nobel Leiden, 05-04-2018.

Vader, het Poolse death metal instituut sinds 1983 (!), die een anniversary tour doet? Deze band valt onder de productiefste bands ooit met bijna elk jaar een of meerdere releases uit. Ze is al een drietal releases lang aan een tweede jeugd bezig, klinkt beter dan ooit en heeft geen nostalgie nodig.
Maar de fans zijn nostalgisch, dus 25 jaar na de release is er een heropname van het historische “The Ultimate Incantation” opgenomen en strijken zij neer in de grote zaal van het mooie Gebr. De Nobel voor een integrale uitvoering hiervan.

Voor het zover is, treedt echter eerst het Braziliaanse Seita uit Amsterdam op. Deze band is geen onbekende in het clubcircuit en speelt overtuigend hun groovende thrash, wat het midden houdt tussen Pantera en het latere Sepultura. Zelf deed het me ook aan de Franse genretopper Dagoba denken, maar dan een niveautje lager. Met een sympathieke uitstraling werken ze voor een al redelijk gevulde zaal. Ze worden al ondersteund door mooi lichtwerk, maar in het geluid zit een krakende ondertoon die me stoort. Na afsluiting van de vette set vallen zanger en de binnenkort afzwaaiende bassist elkaar in de armen en ontvangen zij een welverdiend applaus.

Een paar biertjes later begint Neocaesar. Deze band heeft tot nu toe niet bepaald onwijs vaak opgetreden, kwam dus eigenlijk over als een leuk hobbyproject van wat oude vrienden uit de Sinister-familie en daarom had ik aanvankelijk niet al te hoge verwachtingen. Een grove misvatting, want deze band, die eind vorig jaar hun debuutplaat ”11:11” op de wereld losliet, is een knaller van formaat, in de sfeer, maar ook op kwalitatief niveau, van de eerste drie toffe Sinister albums. Voortrazende, met constant dubbele bassdrums gelardeerde, doorrollende scheurriffs brengen uw verslaggever in euforie en vele blije smoelwerken bij de rest van het publiek.

De zware gruntzang, van nog altijd een van de toppers in Nederland op dit gebied, Mike van Maastrigt, zet de muziek vet aan. Zijn presentatie is met veel visueel charisma van een doorgewinterde frontman. Hij uit zich in allerlei expressieve houdingen die occultisme lijken op te roepen, waar de fotografen om mij heen extra blij van worden. Dit zorgt er voor dat dit live extra vermakelijk wordt om te zien. Wat een band!
Vooral de eerste helft van de set knalt en scheurt zoals je het zelden hoort maar wel zou wensen. De hele zaal is terecht zwaar geboeid door dit spektakel. Deze band zit qua kwaliteit wat mij betreft minimaal in de subtop van Nederland. Wie weet hoe ver men hiermee nog komt. Heel tof en graag snel weer in de buurt optreden zou ik zeggen!

En dan is het tijd voor het almachtige Vader! Vanaf het intro al meteen badend in een prima lichtshow met veel rook, schiet de band uit de startblokken met openingsnummer ‘Dark Age’ (in een lagere/zwaardere toonsoort) en ramt zich, met enerzijds veel grooves en anderzijds veel blastbeats, door de gehele plaat heen. Opvallend is dat frontman/bandbrein Peter zeer goed gemutst is qua presentatie, en dat deze line up veel beter is dan die toen dit album in elkaar draaide. Met speels gemak beukt de band muzikaal op het publiek in, die dit gretig tot zich neemt. Je krijgt hier alles wat je er van mag verwachten, een steengoeie uitvoering van de klassieker.

Doordat de band eigenlijk flink onder zijn kunnen speelt, lijkt deze zich af en toe wat in te houden. Met name de drummer is absoluut veelzijdiger dan het veel eenvormigere blastbeatmonster dat Docent ooit was. Hij geeft daarbij dan ook weer nonchalant extra accentjes aan de drumlijnen wat het geheel nog imposanter doet overkomen. Ook Peter soleert expressief met speels gemak. Dat beetje theatrale erbij geeft de presentatie zeker extra cachet. Met de knallers als ‘Demon Winds’, ‘Decapitated Saints’ en ‘Breath of Centuries’ en eindigt het album met een knallende eindsprint.

Daarna komen gelukkig nog wat nummers, en dat zijn ‘Triumph of Death’ van het geweldige “Tibi et Igni”, titelnumer ‘Sothis’, ‘Sent me back to Hell’ van de te gekke laatste studioplaat “The Empire”, het bekende ‘Wings’ en afsluitend ‘Cold Demons’ van de toffe “Litany” plaat, waarna na een uur het ‘Imperial March’ outro van Star Wars klinkt en het concert natuurlijk allang rond is, maar naar mijn gevoel toch veel te snel afgelopen is. Snel terugkomen dan maar.

Conclusie:
Mooie boeking weer in Gebr. de Nobel. Drie goeie tot geweldige bands, waarvan alle drie een royale lichtshow met rook hebben, en twee een nagenoeg perfect geluid, maken dit tot een topavond waar iedereen tevreden mee kan zijn. Tof vond ik ook dat de oude Peter met zijn jongehondenband nog altijd een topfitte indruk maakt om met een goed humeur deze intensieve muziek perfect uit te voeren. Dat belooft nog wat voor de toekomst en ik kijk er naar uit.

Tekst: Maurice Egbers
Foto’s: Kick Verhaegen (Sidekick)

Related posts

Live report: Metallica – Ziggo Dome, 06-09-2017

LiveReviewer

Live report: Ayreon Universe – Poppodium 013 Tilburg, 15-09-2017

LiveReviewer

LIVEREPORT: DRAGONFORCE + HUNTRESS + KISSIN’ DYNAMITE @ BIEBOB, VOSSELAAR

livereviewer
UA-17622028-3