LIVEREPORT: DRAGONFORCE + HUNTRESS + KISSIN’ DYNAMITE @ BIEBOB, VOSSELAAR

DRAGONFORCE + HUNTRESS + KISSIN’ DYNAMITE in BIEBOB op 10 oktober 2012.

Dat de muziekindustrie het moeilijk heeft in deze tijden van crisis werd nog maar eens duidelijk toen er aangekondigd werd dat het concert van Dragonforce werd verplaatst van de Trix concertzaal naar de Belgische rocktempel Biebob. Maar dit gegeven kon onze vreugde niet temperen en we vertrokken met opgeladen batterijen naar Vosselaar. Daar aangekomen bleek er echter weinig volk te wachten voor de ingang.

Eerste band die avond was het Duitse Kissin’ Dynamite. De band die eerst onder de naam Blues Kids optrad veranderde hun naam in Kissin’ Dynamite en brachten in 2007 een eerste EP uit. Hun voorliefde voor de 80’s glam- en hairmetal periode staken ze niet onder stoelen of banken. In 2008 brachten ze hun debuut “Steel of Swabia” uit . Die kreeg in 2010 een vervolg met “Addicted To Metal” waar U.D.O. zelfs op een nummertje te horen was. Eerder dit jaar kwam dan hun derde plaat uit.

Wie deze band al live aan het werk heeft gezien is overtuigd van hun podiumpresentatie en hun kunnen. Ook deze keer had zanger Hannes geen enkele moeite om de weinige toeschouwers te boeien en hij kreeg het zelfs voor elkaar dat de buitenblijvers toch eens kwamen kijken naar hun jeugdig enthousiasme! De nadruk werd vooral op hun laatste wapenfeit “Money, Sex & Power” gelegd en drie kwart van de gebrachte nummers kwamen ook van dat album.

De show werd meteen geopend met “Sleaze Deluxe”. Visueel zijn deze jonge knapen het beeld van de periode dat hairmetal piekte met bands als Mötley Crüe, Ratt, Cinderella, Poison. Dus spandex met tijgerprints en kleurige sjaaltjes behoren tot de standaarduitrusting van deze levensgenieters. Ze weten hun glam-metal te vermengen met elementen uit de mainstream hard rock en dit werkt   aanstekelijk. Wanneer “Sex is War” van start gaat waren de meeste bezoekers al overtuigd van het kunnen van de band en werd er al lustig meegezongen en vlogen de vuisten op commando de lucht in! We kregen daarna het titelnummer van hun vorige release “Addicted To Metal” te horen op de hielen gezeten door “Welcome to The Jungle” uit hun debuut. Daarna verscheen Hannes op het podium met rode mantel want het was tijd voor hun laatste single “I Will Be King”. Dat Hannes een uitstekende publieksopwarmer is, werd zelfs al bevestigd door de kerels van Steel Panther en Tommy Lee van Mötley Crüe. Maar ook de rest van de band zoals gitarist Ande, bassist Steffen en tweede gitarist Jim zijn bedreven in het vermaken van het publiek door hun hilarische podiumbewegingen en bekkentrekkerij. De Duitse jonge kerels hebben hun taak als publieksopwarmer met grootste onderscheiding volbracht!

Vervolgens besteeg het Californische Huntress het podium. Huntress is ontstaan toen zangeres Jill Janus in 2009 leden van de underground metalband Professor tegen het lijf liep. Hun debuut EP “Off With Her Head” verscheen in 2010 en de band werd een jaartje later getekend door Napalm Records. Hun muziek is moeilijk in een vakje onder te verdelen en de term heavy metal dekt niet volledig de lading en sommigen labelen hen als melodieuze death thrash. Deze zomer werd hun debuut “Spell Eater” op de mensheid losgelaten.

Persoonlijk was ik niet vertrouwd met hun muziek maar toen zangeres Jill het podium besteeg was ik meteen onder de indruk. Vele mannelijke aanwezigen waren vooral nieuwsgierig welke kleding de dame zou aanhebben. Of moet ik eerder zeggen hoe weinig ze zou dragen. Ze verscheen al op het podium met sterk tot de verbeelding sprekende outfits. Maar deze keer was alles netjes weggestopt in de wel aansluitende kledij, maar ik vermoed dat ons koude klimaat daar iets mee te maken had! Desalniettemin steelt Jill toch de show, want de frêle vrouw beschikt over een enorme krachtige stem en zoekt geregeld de hogere regionen op met schreeuwen en duikt dan in de laagte met gegrunt. Ook haar podiumbewegingen zijn van een speciale orde en lijken wel geïnspireerd door militaire marsen. Dat de dame geobsedeerd is door het occulte is ook geen geheim en dat weerklonk opnieuw in haar stemgebruik en podiumact. De beide gitaristen Blake Meadl en Ian Alden zorgden voor het nodige vuurwerk en vooral bassist Eric Harris leek geen seconde stil te staan op het podium. Het occulte is ook tekstueel sterk aanwezig, want songtitels als “Snow Witch”, “Sleep and Death” en “Night Rape” wakkeren het duistere in je los. Als Jill het podium op komt met een hoofdstuk dat bestaat uit een soort hertengewei is de link met de duistere kant meer dan duidelijk. Door die donkere sfeer en het geschreeuw doet de muziek me ook vaak denken aan Mercyful Fate en King Diamond. Door de wat mindere belichting was het ook een enorme uitdaging om de band deftig te fotograferen, maar we hebben toch enkele mooie kiekjes kunnen nemen en op die manier was ondergetekende meer dan tevreden met deze onverwachts goede set van een voor mij onbekende band.

Er volgde een podiumombouw vooraleer Dragonforce zich toonde aan het publiek. Het Britse Dragonforce werd door gitaristen Herman Li en Sam Totman opgericht in1999. In2003 resulteerde dit in hun debuutplaat “Valley of the Damned”. De band genoot onmiddellijk van succes en toerde uitvoerig. Een jaartje later werd de opvolger “Sonic Firestorm” onder de doopvont gehouden. Daar was een verschuiving van hun muziek waar te nemen. Hun powermetal en vooral de gitaren werden met een bijna idiote snelheid bespeeld. Hun muziek werd meermaals vergeleken met game-soundtracks, maar de band bouwde echter een trouwe groep volgelingen op. Ik werd zelf ook gebeten door hun speltechniek en was steeds verwonderd door de snelheid van hun gitaarspel. Hun derde album “Inhuman Rampage” leverde met “Through The Fire and Flames” hun bekendste nummer op. Wat ook typisch is voor deze band is de lengte van hun nummers. Met een gemiddelde van 7 minuten per song steek je natuurlijk boven de rest uit.

 

Het vertrek van zanger ZP Theart kwam voor vele als een schok maar een jaartje later werd de onbekende Marc Hudson tot opvolger gebombardeerd. Op hun laatste album “The Power Within” dat in april van dit jaar verscheen was de nieuwkomer te horen en hij werd dan ook door de fans zonder probleem aanvaard.

Ondertussen was de zaal toch redelijk gevuld en kon het feestje losbarsten. De sfeer was alvast optimaal want vele aanwezigen scandeerden hun naam toen de lichten werden gedoofd. De snelheidsrace werd aangevat met de openingstrack “Holding On” van hun nieuwste plaat. De gitaristen kwamen hun kunsten showen op het verhoogde platform in het midden van het podium. Zo kon iedereen hun flitsend gitaarwerk visualiseren. Herman had zelfs een gadget om één van zijn vingers van zijn rechterhand waarmee hij door snelle bewegingen van die hand eigenlijk zijn snaren kon bewegen. Een leuke aandachttrekker. We kregen uit alle albums nummers te horen, maar natuurlijk werd de nadruk gelegd op hun kersverse “The Power Within”. We kregen dan ook vier tracks uit die plaat te horen. Er was me opgevallen dat er veel jongere toeschouwers tussen het publiek stonden! Bijna alle jonge knapen zongen de teksten uit volle borst mee en dit zorgde voor een heel goede en toffe sfeer in de zaal.

Het is altijd leuk om te zien dat de band het publiek zo uit zijn hand kan doen eten. Ik moet eerlijk bekennen dat ik zelf met het fototoestel om de hals zelfs een paar luchtgitaarsolo’tjes heb gespeeld. Ook de sympathiek ogende bassist Frédéric Leclercq kwam geregeld op het verhoogde platform zijn kunsten showen. De band had er duidelijk zin in en dat had meer dan zijn weerslag op de respons van het publiek. Het was alweer een tijdje geleden dat ik tussen een zo’n meelevend en meewerkend publiek had gestaan. Dit bewijst nog maar eens dat de band   trouwe volgelingen heeft. Marc Hudson kweet zich meer dan behoorlijk van zijn taak als zanger en het volledige optreden was eigenlijk een aaneenschakeling van hoogtepunten. Toetsenist Vadim Pruzhanov kwam ook geregeld naar voren met een draagbare variant van zijn keyboard en hij ging meerdere snelheidsduels aan met de gitaristen. De zaal kwam op zijn kookpunt tijdens de uitvoering van “Through The Fire and Flames” en het concert kroop stilletjes aan naar zijn einde. Na “Cry Thunder” van hun nieuwste schijf verdween de band achter de schermen, maar onmiddellijk riep het publiek om meer en als toegift kregen we hun eerste single “Valley of the Damned” over ons heen. Zo kwam een einde aan een mooie avond en velen zullen moe maar voldaan naar huis zijn gereden.

Voor velen was Huntress een vreemde eend in de bijt, omdat hun muziekstijl niet echt in de lijn lag van Dragonforce. Maar de prestatie van zangeres Jill deed dit euvel smelten als sneeuw voor de zon. Volledig volgens de verwachting was Kissin’ Dynamite de perfecte opwarmband en Dragonforce zelf bezorgde alle aanwezigen een voortreffelijke avond gevuld met een enorme spelvreugde en een sterke toewijding naar de fans toe. Die fans zullen achteraf alleen maar lovende reacties laten blijken want hun concert was in één woord AF

TEKST EN FOTO’S : RIK BAUTERS

Dank aan ROCKTRIBUNE 

 

Related posts

Izegrim reveal album details!

livereviewer

Overkill, Prong, Enforcer and Darkology, De Pul Uden, 15-11-2014

livereviewer

PHOTO-REPORT: PERSISTENCE TOUR 2013 @013 TILBURG BY ERNST VAN ROSSUM

livereviewer
UA-17622028-3