LiveReport: Geldersch metal treffen 2013 @ Willemeen, Arnhem

12-10-2013 Gelders Metaal Treffen in de Willemeen, Arnhem

De lucht ziet er troosteloos uit en de vele wolken voorspellen weinig goeds. Het is een echte herfstdag. Gelukkig is er in Arnhem wat leuks te beleven voor de zwartkijkers, want vandaag staan twaalf bands klaar in de Willemeen om de herfstige gedachten uit je kop te rammen.

Kaasschaaf - gmt 2013De opener van de dag Kaasschaaf (met daarin Livereviewer’s eigen Sjors Goregrind) trapt af in de kleine bar met hun diep filosofische en existentia… oh nee, toch niet. Ze spelen namelijk lekker smerige porngrind met ranzige teksten over porno, anatomie en verscheidene lichamelijke gebreken. Een heerlijke manier om de eventuele kater van de vrijdagavond weg te werken. Gekleed in bloederige doktersjassen en met afgehakte handen op het podium krijg ik zo mijn bedenkingen over de aanwezige barbecue… De muziek is wellicht niet denderend origineel, maar klinkt catchy en is her en der zelfs dansbaar, mits je al flink gedronken hebt. De twee zangers geven de muziek een lekkere dynamiek mee en doen flink hun best om het publiek mee te krijgen. Er is dan ook al redelijk wat volk aangekomen, maar helaas heeft men er nog niet heel veel zin in.

GMT 2013Hierna is het aan The Devil’s 3rd om het hoofdpodium in te wijden. De mensen die nog niet wakker waren worden nog even goed aangezwengeld met aanstekelijke old school 80s thrash metal met een vleug heavy metal. De zanger lijkt net een liefdesbaby van Tom Araya en King Diamond, opgevoed door Bruce Dickinson. Waar de rest van de band adequaat doch rustig hun ding doet staat deze man, als ware hij een uitzinnige fan, op het podium uit z’n dak te gaan. Zijn enthousiasme slaat al redelijk over op het steeds groter wordende publiek en de dag lijkt nu ook echt geopend te zijn.

Douwe - AkrasialDe programmering is lekker strak gedaan; De ene band is nog maar net klaar en de volgende begint al. Gelukkig hebben de mensen er op gerekend en is het al een behoorlijk volle bak in het café wanneer Akrasial van start gaat. Stevige brutal death metal met een gezonde scheut black metal is het devies, afwisselend tussen lomp en log en flink doorploegend met een geluidsmuur om U tegen te zeggen, geserveerd op een bedje van blastbeats.

GMT 2013Devious bedient zich van een mix van death&thrash metal op een manier van “van dik hout zaagt men planken”. Af en toe meen ik een beetje de Arch Enemy-sound terug te horen, maar hier kan ik me in vergissen. Heel origineel komt het niet over, maar wel lekker en het enthousiasme van de band is zonneklaar. De zanger heeft een stevige strot die hij afwisselend gebruikt voor diepe grunts en keihard gekrijs. Naar mijn mening wisselt hij het iets te veel in korte tijd, waardoor het een beetje overkomt alsof ze bij het maken van de nummers niet konden beslissen welke zang beter paste. Wellicht wel een lekkere dynamiek als er constant tweestemmige zang zou zijn?

Hierna mag Violent Rage los gaan in de bar. Meteen al bekruipt me een gevoel van déjà-vu. Heeft iemand een remix van Metallica’s “Kill ‘em All” gemaakt? De cover van “Four Horsemen” helpt niet bepaald om dit gevoel weg te werken. Het wordt niet bepaald strak gespeeld, maar dat interesseert de meeste mensen niet en het publiek zingt dan ook volmondig mee.

( “Helaas heeft Livereviewer niet van iedere bands foto’s vanavond mede door interviews”  – Redactie)

GMT 2013

GMT 2013Mensen die voor het later spelende Izegrim komen weten al dat een zangeres niet per se lieflijk hoeft te zingen. Zo ook de zangeres van The Charm the Fury, die een flinke partij schreeuwwerk komt brengen die je niet verwacht. De muziek, metalcore uit het boekje, kan mij niet heel erg bekoren, maar wordt strak gespeeld met een hoop enthousiasme en energie. Gezien de grote groep mensen is dit ook een perfect moment om het recent uitgekomen album nog eens in de spotlight te zetten. Later in de set krijgen ze versterking van de zanger van Textures voor een verre van zoetsappig duet.

Terug in de bar brengt Darkest Red ons een stevige pot death metal. Strak gespeeld en op hoge snelheid vliegen ze nergens uit de bocht, duidelijke death-kunstenaars als ze zijn. Afwisselend met wat langzamere stukken weten ze de volgepakte menigte goed scherp te houden met hun technische death metal. Ondertussen is de bar eigenlijk al te klein om genoeg plek te hebben voor alle gasten die de Willemeen gevonden hebben. Spoedig wordt al bekend dat het festijn uitverkocht is.

THOMAS - BODYFARMDie grote menigte kan meteen smullen wanneer Bodyfarm het hoofdpodium betreedt om ons weg te blazen met stevige brute en lompe death metal. Zowel het oude materiaal als het nieuwe materiaal kon rekenen op veel waardering van het publiek dat eindelijk meer lijkt te komen. De band staat de laatste maanden steeds meer in de picture en na de recente release van hun nieuwe album zal dat niet snel verminderen. Ze geven een dijk van een show weg en zetten een torenhoge standaard die de nakomende bands nog maar moeten zien te bereiken.

Volgens het originele schema zou het Mexicaanse Light of Dark nu in de bar moeten spelen. In plaats daarvan worden ze als afterparty neergezet en is er tijd om de oren en nekspieren wat rust te geven. Helaas voor hen zijn de meeste mensen al weg wanneer ze aan het eind mogen spelen.

Izegrim - GMT - 2013Zoals gezegd heeft Bodyfarm een hoge standaard gezet en Izegrim moet dan ook flink aan de bak om hen te evenaren. Zeker gezien het feit dat het de officiële release is van hun nieuwe album. Wat dat betreft stelt de band absoluut niet teleur en gaan ze knallend van start. Ze hoeven nauwelijks moeite te doen om het publiek mee te krijgen, het feest is eindelijk echt goed los. Gelukkig rusten ze niet op hun lauweren en breken ze de tent af. De zangeres heeft een dijk van een stem en zou de meeste zangers in het genre zo naar huis brullen, alsof ze het zusje is van Jeff Walker van Carcass. Toch zal niemand heel verbaasd zijn geweest, want het lijkt wel een thuiswedstrijd. De band heeft er zichtbaar veel plezier in en het publiek ook. Naast het nieuwe materiaal spelen ze ook wat ouder werk, wat gretig aftrek vindt bij de vele aanwezige fans.

GMT 2013Ondertussen is het podium bij de bar omgebouwd tot een abattoir. Chainsaw weet wel hoe ze een show moeten bouwen. De old school thrash en heavy metal wordt niet bepaald vlekkeloos of strak gespeeld, maar dat maakt voor dit feestje weinig mensen uit. Halverwege een nummer wisselen de drummer en zanger van positie en als je blind was zou je het niet eens gemerkt hebben. De energie spat er van af en de zanger mag ook graag de fans betrekken bij de nummers. Natuurlijk zou het geen Chainsaw zijn als er geen bloed vloeide. Zo trekt de zanger een flink gevulde worst uit een ingepakt slachtoffer om later het publiek kennis te laten maken met de ingewanden van een nepvarken. Na het optreden kon je goed zien wie er allemaal op de frontlinie stond, sommigen zagen er uit alsof ze net van het Spaanse ‘La Tomatina’ terug kwamen.

GMT 2013Het publiek zit duidelijk nog vol energie wanneer het de beurt is voor het Franse Benighted dat de zaal nog finaal komt afbreken met hun brute death/grind metal. Van begin tot eind is de zaal één grote moshpit. Het stoïcijnse is er nu eindelijk finaal van af. Gelukkig teert de band niet op de energie die door de voorgaande bands opgebouwd is, maar pakken ze de draad op en scheuren ze die meteen aan stukken. Als iemand een flitspaal naast de drummer gezet had, zou de camera al snel ontploffen. Wat een snelheid heeft de beste man. De rest van de band laat zich natuurlijk niet wegspelen, met als gevolg dat het publiek nauwelijks rust krijgt. Tevergeefs roept de zanger op om te stagediven, maar dit blijkt niet te doen door de constante brute moshpit. Dit is het mooiste welkom dat een band in Nederland kan krijgen.

Een ieder zal kunnen beamen dat het een erg geslaagde dag was. De bands hadden er allemaal zin in, het bier was koud en de barbecue werd al spoedig leeggegeten. Voor veel mensen was het ook vooral een gezellig dagje uit om oude bekenden te zien, want de vele warme begroetingen overal waren niet van de lucht. Het enige minpuntje wat ik kan aanhalen is dat de bar toch echt te klein was voor de vele mensen die er waren. Een hoop mensen deed al niet eens meer de moeite wanneer het tot de deur volstond. Aan de andere kant kostte het festijn ook bijna geen cent en had je met alleen al de bands in de hoofdzaal een zeer geslaagde dag.

Tekst Robert Popovic
Foto’s : Ronald van de Baan

Related posts

Live report: Netherlands Deathfest 3 – 013 Tilburg , 02/03-03-2018

livereviewer

Live report: Tesseract / Between The Buried And Me – Doornroosje, 10-11-2018

LiveReviewer

Paradise Lost @ Tivoli Utrecht

livereviewer
UA-17622028-3