MARILYN MANSON – BORN VILLAIN – COOKING VINYL – OUT NOW

Marilyn Manson is geboren als Brian Warner en besloot in 1989 een band op te richten. Die band noemde hij Marilyn Manson and the Spooky Kids en Manson deed zelfs aan automutilatie op het podium. Bij toeval stuitte hij op Trent Reznor van Nine Inch Nails en die zorgde voor een platendeal. De albums van Manson werden miljoenen keren verkocht. Het drieluik “Antichrist Superstar”, “Mechanical Animals” en HolyWood behoort tot zijn beste werk. Manson’s band kende talrijke bezettingswijzigingen, maar nu is ook gitarist Twiggy Ramirez op het oude nest teruggekeerd en wordt “Born Villain” bij het Britse Cooking Vinyl label uitgebracht.

 

Marilyn Manson is:

Marilyn Manson – vocals
Twiggy Ramirez – guitar, bass
Fred Sablan – bass
Jason Sutter – keyboards, drums

BORN VILLAIN
Na een intro die lijkt weggelopen uit een aflevering van de serie “Twin Peaks” weerklinkt Mr. Manson’s stem en dit wekt een back to the roots gevoel op. Na een kleine minuut komen daar de keiharde riffs bij en klinkt Manson kwader dan ooit! Wat later hoor je ook een vette bas hameren op je trommelvliezen! “Hey, Cruel World” is een geweldige opener. “No Reflection” is de eerste single en gaat de richting uit van zijn “Mechanical Animals” plaat. Hij zorgt voor een extra horror factor door het creepy geluid uit de horror klassieker “The Grudge” in de song te stoppen. Na een bizarre intro en wat gehijg van Manson horen we een eenvoudig rustig riffje en wat kurkdroge drumslagen. Manson’s vocalen werden hier dubbel opgenomen en dit schept een griezelig sfeertje. Tijdens het refrein komt de echte Manson opnieuw uit het doosje van Pandora gekropen! Nog meer stemacrobatie is te horen op “Overneath The Path Of Misery”! Deze track bezit een heel ongewone opbouw en de gitaren vertonen veel distortion. Op “Slo-Mo-Tion” is het de bas die het zaakje recht houdt. Natuurlijk horen we hier ook de zo typische korte Manson riffs voorbijkomen. Het eigenwijze “The Gardener” bezit opnieuw een vette bas en Marilyn’s teksten zijn hier voor een groot deel gesproken. Ook het ‘The Grudge’ geluidje duikt sporadisch op. Het gitaargeluid is bij vlagen zelfs wat spacy en we krijgen ook een lading freaky geluiden over ons heen. Elk nummer start met een intro die opgebouwd is uit rare vervormde geluiden en “The Flowers Of Evil” ontpopt zich geleidelijk tot een up-tempo track naarmate het refrein nadert. “Children Of Cain” vertoont zelfs raakpunten met klassieke doom metal (rock). Trage ritmes in overvloed hier. Manson blijft een meester in het scheppen van een enge sfeer. Dat oergeluid wordt nog meer naar voor gedrukt in “Lay Down Your Goddamn Arms” dat invloeden van de eerste Black Sabbath platen bevat. Maar dan wel in de ‘Manson-stijl’. Manson staat altijd garant voor de nodige controverse. Vandaar dat hij komt aanzetten met een songtitel als “Murderers Are Getting Prettier Every Day”. Deze track explodeert in je gezicht tijdens het refrein.

Het titelnummer start verrassend met uiterst melodieuze semi-akoestische gitaar. Daarbovenop komt dan een droge drum en de horror stem van Manson. Dat gitaartje blijft wel het ganse nummer hoorbaar op de achtergrond, wat een speciaal effect creëert. Naast de gekende gitaaruitspattingen horen we ook gitaren en bas die geworteld zijn in de jaren 70. Manson weet als geen ander dit alles feilloos te incorporeren in zijn songs. Na een aantal keer luisteren blijft dit nummer in je hoofd steken. De song eindigt in een echte orgie van geluid. Manson is er ook niet vies van  om een cover op te nemen. In het verleden heeft hij al “Sweet Dreams” van Eurythmics, “Tainted Love” van Torch en “Personal Jesus” van Depeche Mode onder handen genomen. Nu waagt hij zich aan “You’re So Vain” van Carly Simon. We krijgen een beenharde versie te horen, die toch bekent in de oren klinkt. De bas klinkt lekker door en verhoogd het ‘swing’ gehalte van het nummer. Als minpuntje wou ik aanstippen dat ik zijn andere covers wat beter geslaagd vond.

Conclusie:
Manson slaat met deze “Born Villain” opnieuw de goede richting uit. Zijn laatste albums waren nu ook niet bepaald hoogvliegers. Maar deze plaat doet geregeld denken aan “Mechanical Animals”. Een nummer als “The Beautifull People” of “The Dope Show” staat er wel niet op, maar sommige komen toch aardig in de buurt. Fans van deze shockrocker kunnen deze release echter blind aanschaffen!

Score:  3.5 out of 5

 Tracklist:

01. Hey, Cruel World… 3:45

02. No Reflection 4:37

03. Pistol Whipped 4:11

04. Overneath The Path of Misery 5:19

05. Slo-Mo-Tion 4:25

06. The Gardener 4:39

07. The Flowers of Evil 5:20

08. Children of Cain 5:18

09. Disengaged 3:25

10. Lay Down Your Goddamn Arms 4:14

11. Murderers Are Getting Prettier Every Day 4:19

12. Born Villain 5:27

13. Breaking the Same Old Ground 4:27

14. You’re So Vain 4:02

Links:

Geschreven door Rik Bauters