NEAL SCHON – THE CALLING – FRONTIERS RECORDS – OUT NOW

NEAL SCHON – THE CALLING – FRONTIERS RECORDS – OUT NOW

Neal Schon kreeg wereldwijde herkenning door zijn werk bij Frank Zappa. Later richtte hij Journey op en werd het succesverhaal nog groter door megahits als “Seperate Ways” en “Don’t Stop Believing”. Maar de man bracht ook een voortreffelijk soloalbum “Late Nite” uit in 1989. Later volgden nog enkele solo-uitspattingen, maar zijn voornaamste bezigheid bleef echter Journey. Nu heeft de man toch nog de tijd gevonden om een nieuwe soloplaat op te nemen die luistert naar de titel “The Calling”.

Neal Schon is:

Neal Schon – gitaar
Steve Smith – drum
Igor Len – toetsen

Special guest
Jan Hammer – Moog solo’s

THE CALLING
Meteen krijgen we het titelnummer te horen en hierop etaleert Neal onmiddellijk zijn gevoelig klinkende gitaarspel. Het gitaargeluid dat zo typerend is voor het Journey geluid. Een heerlijk zingende gitaar steelt dan weer de show tijdens “Carnival Jazz”. Een nummer dat sterk aanleunt bij zijn “Late Nite” album. Na 4 minuten komt de jazz eindelijk om de hoek piepen door de zwoele piano en slaat de sfeer ook volledig om. “Six String Waltz” volgt volledig het pad van de melodieuze rock. Dit nummer bevat talrijke flitsende gitaarmomenten! Het korte “Irish Field” roept wel degelijk beelden op van Ierse slagvelden! “Back Smash” is een stuk ruiger en de bas eist hier ook de nodige aandacht op! Old school toetsen leiden een rustiger deel in met flamenco gitaar. Geleidelijk aan neemt Neal het roer weer over met zijn elektrische gitaar. In “Fifty Six” zijn Oosterse klanken te horen in combinatie met ongewone percussie, een jazzy piano en Satriani gitaarspel. Het met veel gevoel gespeelde “True Emotion” refereert opnieuw naar die “Late Nite” plaat en de nummers van de laatste Journey platen. In het lange “Tumbleweeds” steekt Satriani opnieuw zijn kale kop op. We horen ook wat poprock georiënteerde gitaren op de achtergrond. De toetsen eisen nu en dan ook de aandacht op. Maar in het middenstuk laat Neal horen wat hij met zijn gitaar allemaal kan! Tijdens “Primal Surge” worden jungle beats gekoppeld aan ruigere riffs, die op hun beurt het gezelschap krijgen van uiterst gevoelige gitaren. “Blue Rainbow Sky” gaat een stuk terug in de tijd, want hier hoor je duidelijke invloeden van Jimi Hendrix (luister goed naar de intro) en 70’s rock. Het orgel zorgt dat “Transonic Funk” een aparte sound krijgt. De gitaren klinken opnieuw heerlijk old school. Dromerige gitaarklanken in “Song Of The Wind II” sluiten dit aangename luisteralbum in alle sereniteit af.

Conclusie:
Neal bewijst met deze plaat nog maar eens dat hij wel degelijk een goede en pakkende song kan neerpennen. Dit album kent een grote variatie aan muziekstijlen. Hierdoor is het een makkie om het album in één ruk te beluisteren. De plaat leent zich ook uitstekend als achtergrondmuziek bij een etentje of een gezellige babbel met vrienden. Maar natuurlijk staat het magistrale gitaarspel van Neal centraal en blijft het geweldig om hem bezig te horen. Een dikke aanrader voor fans van Neal en liefhebbers van gevoelig gitaarwerk.

Score: 3,75 out of 5

Tracklist:

  1. The Calling
  2. Carnival Jazz
  3. Six STring Waltz
  4. Irish Field
  5. Back Smash
  6. Fifty Six
  7. True Emotion
  8. Tumbleweeds
  9. Primal Surge
  10. Blue Rainbow Sky
  11. Transonic Funk
  12. Song Of The World II

Links:
www.schonmusic.com
www.frontiers.com

Geschreven door Rik Bauters

 

Related posts

Line up Into The Grave 2018 rond met At The Gates, Children of Bodom, Dust Bolt en Toxic Shock

LiveReviewer

CIVILIAN – WAKE-UP CALL EIGEN BEHEER – OUT NOW

livereviewer

HEARTBREAK RADIO – ON AIR -AORHEAVEN – OUT NOW

livereviewer
UA-17622028-3