Non Metal News by Mars

 

Brandy Row komt met een nieuwe video. Hier volgt zijn statement:

Brandy Row:
“Een groot compliment naar iedereen die mee heeft gewerkt en geholpen bij het maken van m’n nieuwe video!
Het was emotioneel!
Ik hou van jullie allemaal.
De nieuwe video komt snel uit.
Houd het in de gaten.”

pic1 (2)pic2 (1)

https://www.facebook.com/brandyrowmusic

—————————————————————————————
Bob Gruen: Bugel speler voor the Clash en fotograaf van Rock Royalty

Bron: http://www.vice.com/read/meet-bob-gruen-the-clashs-bugle-player-and-photographer-of-rock-royalty

pic4 (1)

The Clash, 1979

Het belangrijkste ding over Bob Gruen is dat hij bugel speelde voor The Clash.
Het tweede is dat hij een hoop foto’s maakte van de meest iconische rock and roll momenten van de 20ste eeuw.
John Lennon huurde hem in als zijn persoonlijke fotograaf in de jaren ’70, wat resulteerde in het beeld van Lennon in zijn New York City shirt dat je vader waarschijnlijk ergens heeft ingelijst.
Hij nam ook foto’s van Sid Vicious, bloedend aan zijn borst, die je waarschijnlijk ergens hebt ingelijst en op een speciale avond in 1975 nam hij een foto van gigantische penis Mick Jagger.

pic5 (1)

Bob Dylan, 1975

Gruen kwam in de muziek fotografie terecht in het midden van de jaren ’60, toen hij in Greenwich Village leefde.
Hij was bevriend met bands die deel uitmaakten van de ontluikende folk scene in die tijd, zoals de Lovin ‘ Spoonful en The Magicians en in 1965 schoot hij zijn eerste concert – Bob Dylan op het Newport Folk Festival.
Al snel daarna selecteerde Ike Turner persoonlijk Gruen om Tina Turner te fotograferen en vanaf daar nam zijn carrière echt toe.
Bob heeft rock and roll goden gefotografeerd als The Stones, Bowie en Zeppelin in hun prime, maar het was door zijn optreden als fotograaf bij John en Yoko dat hij betrokken raakte bij een groep mascara-heren die zichzelf The New York Dolls noemden.
Bob was de eerste fotojournalist om de Dolls op een echte manier te documenteren. Hij nam één van de eerste foto’s van de band en in 1973 ging hij samen met hen op een West Coast tour.
Nu is Gruen klaar om een documentaire over die tour te maken van de video die hij geschoten had terwijl op tour was met hen en riep: New York Dolls, All Dolled Out.

Ik belde Bob op, want ik ben jaloers op zijn leven en wilde er alles over horen.

pic6

New York Dolls on the Real Don Steele Show, 1973

VICE: Hoe heb je de New York Dolls voor het eerst ontmoet?
Bob: John Lennon werkte met de Elephant’s Memory band en ze werden beheerd door hetzelfde bedrijf als de New York Dolls.
Dus ik bracht foto’s naar hun kantoor, toen zei een van de jongens: “Je moet die andere band die we beheren zien.”
Ik ging naar de Mercer Arts Center en werd helemaal weggeblazen.
In de komende weken nam ik foto’s en maakte een aantal video’s van hen.
We werkten samen voor de komende paar jaar, ze zijn als familie.

pic7

New York Dolls at Mercer Arts Center, 1972

Hoe was de eerste live show die je hebt gezien?
Het was een van de meest wilde, chaotische optredens die ik ooit heb gezien.
Ze speelden in de Oscar Wilde Room, waar een muur bijna een soort stadion zitplaatsen had.
Mensen zaten rondom hen, zodat de band een beetje in het midden van de menigte was.
Het was gewoon rond springen, chaotisch spelen, wilde muziek-snelle en wilde versies van rhythm and blues.

Was het niet shockerend om een groep harige rockers in drag te zien?
Nou, dat zal ik je vertellen.
Allereerst: de Dolls zijn niet in drag.
Omdat in drag zijn ook niet schokkend is in New York.
En de Dolls zijn enkele van de meest macho jongens die ik ooit heb ontmoet.
Ze zouden een deel van hun kleren in de vrouwenafdeling van de winkel hebben gekocht, maar als ze jurken droegen waren het niet vrouwen jurken maar waren het mannen jurken. En echt, ze droegen nooit jurkjes met uitzondering van één show, die was op een cross-dressing club.
Zie, ze droegen make-up, maar niet in een travestiet soort van manier.
Dat is deels de reden waarom ze de Dolls heten.
Ze zijn gekleed als Dolls.
Ze droegen rouge op hun wangen en felle kitscherige kleding.
Het was meer een kwestie van proberen op Dolls (poppen) te lijken omdat meisjes graag met poppen willen spelen.
The New York Dolls waren een stelletje macho jongens die wilde dat meisjes met hen speelden.

pic8

New York Dolls, 1974

De docu heeft nogal wat scenes met mensen die het niet kunnen geloven wat ze zien.
Probeerden sommigen ook de band aan te vallen?

Waarschijnlijk.
Ze deden heel wat om aandacht te trekken.
Veel mannen waren bang voor dat soort look.
Als ze het podium op gingen sprongen mensen tegen elkaar, de ene helft zou naar het podium willen en de andere helft rende het theater uit.
In de begin jaren ’70 was het kleden als een vrouw onrechtmatig.
Het was iets waar veel mensen bang voor waren.

Hoe was David Johansen [ vocalist ] toen die tijd?
David was erg over de top.
Bijvoorbeeld: Ik herinner me dat er een beetje controversie over was, omdat David Bowie had gezegd dat hij biseksueel was en dat citaat ging de hele wereld over.
Ze interviewden David Johansen: “Ben je bisexueel?” en David Johansen zei: “Nee, ik ben prosexueel”.
Ik probeer alles een keer.”
Het is een idee van vrijheid en rebelleren, en doen wat je wilt doen.

pic9

Johnny Thunders, 1975

En Johnny Thunders [ guitarist ]? Hij had nogal een reputatie.
Nou, Johnny was nogal een karakter.
Hij leerde zichzelf gitaar spelen en dat is waarom hij zo’n unieke stijl had.
Hij klonk niets als iemand anders omdat hij het van niemand anders had geleerd.
Iets dat mensen zich niet realiseren is dat hij een zeer intelligente man was.

Tegen het einde van de docu is er een scene waarin de band zeg dat ze altijd bij elkaar zullen blijven.
Wat betekent dit nu voor jou?

Nou, als je jong bent denk je altijd dat er een mooie toekomst is.
Bij de Dolls was het alcohol en drugs dat hen uit elkaar dreef.
Arthur werd niet meer aanspreekbaar en niet in staat om te functioneren door het gevolg van alcohol.
Johnny en Jerry raakten aan de heroïne.
Je kunt niet echt werken met mensen in die gemoedstoestand en ze stopten min of meer met de band om high te kunnen worden.
David wilde niet zo’n leven en hij ging voor een ​​solo carrière.

Denk je dat David meer aan zijn carrière dacht?
David leefde ook een zeer rock en roll levensstijl.
Hij raakte gewoon niet  zo verslaafd aan de drugs als Johnny en Jerry.
Maar ook Johnny en Jerry hadden een succesvolle solo carrière, niet alleen maar met problemen.
David wilde niet die problemen-achtige zorgen hebben over waar aan drugs te komen voor een optreden en reizen met mensen die drugs bij zich hebben.

pic10

The Clash, 1976

Door je relatie met de Dolls kreeg je de kans the Clash te zien in het begin van hun carrière, toch?
Malcolm McLaren kwam naar New York nadat de Dolls door hun management waren ontslagen.
Hij had een set kleren voor hen om te dragen.
Hij kreeg de band weer bij elkaar en kreeg Johnny en Jerry van de drugs voor een korte tijd, zodat ze zijn optredens konden spelen met het dragen van zijn kleding.
Ik raakte bevriend met Malcolm en toen ik naar Engeland ging was het  zijn nummer van de slechts twee telefoonnummers die ik had.
Ik wist niet dat de punk scene daar zo in ontwikkeling was, omdat het niet groot was.
Malcolm bracht me naar een club genaamd Club Louise, dat was waar de kern van wat de punk geworden was een opknoping uit elke nacht.
De eerste nacht daar ontmoette ik Siouxsie Sioux, Sue Catwoman, Billy Idol, de Sex Pistols, The Clash en mensen die daar met hen waren.

pic11

Sid Vicious, 1978

Tijdens de Sex Pistols’ American tour, nam je nogal wat legendarische foto’s van  Sid Vicious met zijn borst open gesneden.
Wat was daar toen aan de hand?

Een bizar incident leidde tot dat.
Er was een meisje aan de voorkant van het podium die Sid naar haar toe riep.
Hij ging naar haar toe en leunde naar beneden en ze sloeg hem op z’n neus.
Hij kwam met bloed druipend langs zijn neus en een grote glimlach op zijn gezicht omhoog.
Doordat ik al gewerkt hebt met Alice Cooper en KISS hiervoor en ik hem omhoog zag komen met een glimlach dacht ik dat hij een bloed capsule gehad moest hebben.
Toen besefte ik dat het echt was .
Hij spuugde wat bloed naar het meisje en ze veegde het af en gooide het terug naar hem. Wanneer de bloedneus begon op te drogen ging hij naar zijn versterker, nam een ​​bierfles die erop stond, sloeg het kapot en sneed in zijn borst.
Hij sneed zich een of twee keer en een roadie pakte zijn hand en zei: “Sid, wat doe je? ‘. Hij zweeg en had een soort van ‘oh, het spijt me’-uitdrukking op z’n gezicht.
Hij liet het bierflesje vallen en ging verder met spelen.
Toen begon de band te schreeuwen dat ze hem niet konden horen.
Dat was omdat hij eigenlijk zijn versterker uitdraaide toen hij er met dat bierflesje op sloeg.

Dus, het was nogal chaotisch.
Je wist gewoon niet wat er kon gebeuren.
Het was een wilde jongen, altijd gevangen in het moment.

pic12

Sid Vicious, 1978

Er hangt nogal een mythe om Sid Vicious.
Wat vind je van hem als persoon?

Sid was eigenlijk een aardige jongen.
De Sid die ik ken, hij was een goed acteur die de rol van Vicious speelde.
Hij was niet inherent kwaadaarding.
Hij was ook geen goede bassist en dat geeft hij zelf toe.
Hij is niet degene die bass speelt op de albums van de Sex Pistols en ook niet eens op zijn eigen albums, maar Malcolm vond dat hij goed op het podium paste.
Hij groeide niet op om een muzikant te worden.
Hij groeide op om Sid Vicious te worden.

Is het waar dat je kort de bugel speler was voor the Clash?
Ik heb geleerd trompet te spelen toen ik een kind was en ik leerde de bugel toen ik in de Boy Scouts zat.
Op een dag ging ik naar Paul Simonon’s [bassist voor The Clash] huis om een ​​lift naar de show te krijgen.
Ik zag een bugel daar liggen. Zo nu en dan speelde ik er op.
Hij zei: “Wow, je kunt de bugel spelen?”. Ik zei: “Ja, eigenlijk is het niet erg moeilijk als je de basis kent.”
En hij zei: “Nou, we willen wel iemand om de show te openen met een strijdkreet.”
Ik zei: “Dat is makkelijk, dat kan ik wel. ”

Het was echt heel leuk, want het was de enige keer dat ik in een band speelde en het was voor een van de grootste bands.
Ik maakte vaak foto’s van bands in de kleedkamer en als we klaar waren zeiden zeggen: “OK, alleen de band in de kleedkamer.”
Maar toen zeiden ze: “OK, we gaan praten over jouw aandeel.”, en plotseling zat ik in de band.
Ik deed mee in Engeland een paar keer en hier in New York in Bonds.
Het was een van de grootste sensaties die ik ooit had, naast dat ik een fotograaf ben.

New York Dolls, All Dolled Up, komt uit op 14 Januari, 2014 via MVD

Bron: http://www.vice.com/read/meet-bob-gruen-the-clashs-bugle-player-and-photographer-of-rock-royalty

———————————————————————————————-
The Monroes

pic13

Na het debuut komt de band met hun tweede, in New York opgenomen, plaat Tears & Trials uit.
Een mix van fifties-R&B en sixties soul, in een jasje dat The Monroes heet.
De band heeft een verleden van tours door Engeland en Frankrijk, maar vanavond spelen ze een thuiswedstrijd.

pic14

Voor een echt avondje Groningse Rock-‘n-roll moet je 9 januari  in Vera zijn.

https://www.facebook.com/themonroes.nl

—————————————————————————————————

Article by Marchal Nuwenhuis

Related posts

NON Metal News part two

livereviewer

Non Metal News

livereviewer

Non Metal News 4

livereviewer
UA-17622028-3