Report: Arch Enemy / Incursion Dementa – Iduna Drachten, 18-12-2015

Report:  Arch Enemy / Incursion Dementa – Iduna Drachten, 18-12-2015.

Op 18 december toog ik naar Iduna in Drachten om verslag te doen van Arch Enemy en hun voorprogramma Incursion Dementa. Parkeren bij Iduna is een makkie en al snel kon ik de goed gevulde grote zaal in.
Er hing een lekker sfeertje en de plaatsing van het podium aan de achterzijde van de zaal is een goede zet geweest. Het voorprogramma was net begonnen, dus de timing was perfect. Ik kon eenvoudig naar voren lopen om alles goed te kunnen gadeslaan.

Iduna_2015-12-18_20-04-26_00015_incursiondementaIncursion Dementa heb ik al een paar keer eerder gezien en dat was elke keer een mooi thrash feestje. Dit is de tweede keer dat ik ze zie in de nieuwe line-up. Het is al snel duidelijk dat de nieuwe bandleden, Jelle op drums en Simon op gitaar, hun draai goed gevonden hebben in deze band.
Ondanks de leeftijd van de (meeste) heren knallen ze er flink op los en presenteren het publiek op een lekkere set van old skool thrash. Het moge duidelijk zijn dat deze mannen geen gelegenheidsband zijn. In de jaren ’90 van de vorige eeuw hadden zij serieus succes.
Frontman Benny spuwt de teksten er vol vuur uit en heeft ondertussen tijd voor een geintje. Ook tussen de nummers door bespeelt hij het publiek en klimt zelf van het (verhoogde) podium af met behulp van fotografen om dichter bij zijn publiek te zijn. De band speelt de bekende nummers zoals ‘Dirge’ en ‘Rykers Island’ en deze klinken nog altijd goed. In de wandelgangen heb ik echter vernomen dat er inmiddels ook aan nieuw materiaal gewerkt wordt. Een reden te meer om deze band te volgen dus.
De oldskool thrash van Incursion Dementa wordt door het publiek wel gewaardeerd. Her en der gaan er hoofden op en neer en voor bij het podium staan een aantal enthousiaste fans.
Al met al een heerlijke opwarmer voor Arch Enemy!

Iduna_2015-12-18_21-03-32_00200_archenemyDe ombouw naar Arch Enemy is snel, omdat vrijwel alles al op het podium klaar stond. Het duurt dan ook niet lang voor de openingstune klinkt. Vrijwel tegelijk gaan de rookmachines aan en als de bandleden het podium op komen, gaan de felle witte spots achter op het podium aan. Het publiek ziet één grote witte muur met her en der een vage schim. Ook Alissa White-Gluz is slecht zichtbaar en het duurt ook wel even voor een deel van de rook weg is en er wat te zien is. Het is opvallend hoeveel telefoons er omhoog gehouden worden tijdens de openingstune en het openingsnummer.
Tijdens de eerste paar nummers is het geluid niet echt goed te noemen. Dit trekt later wel wat bij, maar is nergens constant. Ook Alissa lijkt wat onzeker. Met haar blauwe haar en uitgesproken kleding is ze een opvallende verschijning. Net als bij Dynamo eerder dit jaar, verkiest ze er voor om een groot deel van het optreden achter op het podium te staan. Hierdoor is ze voor een deel van het publiek aan de zijkanten veelal niet te zien is. Dit in combinatie met de regelmatig terugkerende witte rookmuur is er bij tijd en wijle minder te zien van de show dan je zou willen.

Iduna_2015-12-18_21-50-18_00365_archenemyMaar genoeg kanttekeningen, de set die gespeeld wordt is een lekkere afwisseling tussen oude en nieuwe nummers en Alissa krijgt het publiek direct mee. Michael Amott, Jeff Loomis en Sharlee D’Angelo zijn wel met grote regelmaat aan de rand van het podium te vinden en hebben het duidelijk naar hun zin. De solo’s van de heren kunnen op luid gejuich rekenen en ook zoeken ze met enige regelmaat de aanwezige fotografen op. Er wordt enthousiast meegezongen en geklapt door het publiek en als Alissa een vlag uit een staander op het podium trekt om er mee over de hoofden van het publiek te zwaaien, gaan de eerste rijen uit hun dak. De voorste rijen bestaan uit de harde kern van fans en zij kennen alle nummers en zingen die enthousiast en luidkeels mee. Alissa geniet hier duidelijk van en moedigt de fans aan door haar microfoon richting de zaal te houden. Ook Michael, Jeff en Sharlee zwepen het publiek regelmatig op. Niet dat veel aansporing nodig is, maar het effect is er zeker! Er wordt gesprongen, geklapt en gezongen tot de laatste noot.

Tekst en foto’s: Marc van Kollenburg

 

Related posts

Report: Pain of Salvation / Hillsphere – De Gigant Apeldoorn, 30-10-2015

LiveReviewer

Six Feet Under @ The Rock Temple -Kerkrade 2012

livereviewer

Live report: Raven / Hirax / Kill Ritual – De Verlichte Geest Roeselare, 07-06-2017

LiveReviewer
UA-17622028-3