Report: Rik Priem’s PRIME / Megasonic – Rockfesthall Hamme, 23-10-2015

Report: Rik Priem’s PRIME / Megasonic – Rockfesthall Hamme, 23-10-2015.

Iedereen kijkt uit naar het nieuwe album van één van de groten in het metalwereldje of wil kost wat kost een ticket voor een bezoek in België of Nederland. Hierdoor worden bands uit eigen land dikwijls uit het oog verloren of laat men die links liggen. Dat is eigenlijk best jammer, want in elk land zijn er opkomende bands die kwaliteit leveren en dit zelfs ondersteunen met meer dan degelijke albums. Toen ik de kans kreeg om twee van dergelijke Belgische bands op één avond aan het werk te zien, liet ik die kans uiteraard niet liggen.

Megasonic-2Als eerste mochten de kerels van Megasonic het podium op. Van bij de start viel de speelvreugde op van beide gitaristen Jeroen en Lieven en de enorm beweegbare bassist Thomas. De zaal heeft ook te kampen met de fel besproken geluidsnormregel en daarom dient er voor de drumkit een acryl scherm. Alhoewel dit transparant is, zorgt dit toch voor een raar beeld. Drummer Dries Deturck kan dit echter relativeren en zei laconiek: “Alle bezienswaardigheden worden toch zo tentoongesteld!”.
De band neemt een gierende start met de beuker ‘Bombs Away’. Het concert kan eigenlijk aanzien worden als een soort van cd-presentatie, want slechts een drietal nummers zullen de set niet halen (en dit door tijdsgebrek na de opgelopen vertraging). De kracht van de licht rauwe stem van Dimitri komt goed tot uiting tijdens de a capella intro van ‘Demon’s Lust’. Dit nummer laat hun duistere kant horen en ze besprenkelen ons met wat progressieve elementen. Jeroen De Bock voegt een showelement toe tijdens zijn gitaarspel en schuwt de camera niet! Daar maak ik (als fotograaf zijnde) gretig gebruik van!
Megasonic-8De band is volledig ontketend tijdens het flitsende ‘Future Shock’. De ballade ‘Love Lost Love’ wordt achterwege gelaten ten voordele van de rockende songs. De melodieuze rock van ‘Crash and Burn’ doet me breed glimlachen en het gaspedaal wordt nog eens flink ingedrukt met ‘Raging Heart’. De jaren ’80 zijn helemaal terug met door Dokken geïnspireerde ‘Eye Of The Storm’. Tot slot krijgen we de twee covers die ook op hun debuut “Intense” stonden. Lieven kan zich volledig uitleven tijdens de gitaarstukken van het Paul Gilbert nummer ‘Down To Mexico’. Dit nummer is een echte sfeermaker en de (jammer genoeg niet zo talrijk aanwezige) toeschouwers zijn verplicht om mee te swingen. ‘Does Your Mother Know’ van Abba sluit dit eerste luik passend af. Alhoewel ik nog graag de ballade ‘Man In The Moon’ gehoord had, omdat zo’n nummer de ware kracht en gevoeligheid van de zanger kan blootleggen.

Rik Priem-12Voor Rik Priem’s Prime was dit een bijzondere avond! Het was de vuurdoop van hun nieuwe zanger Mike Slembrouck. Ik wist al wat de man kon op vocaal gebied, want ik zag hem aan het werk met zijn andere band Immanent Distance. Maar de genres die de twee bands brengen, zijn toch aardig verschillend. De band koos er ook voor om de cd tracklisting niet te volgen (wat de vorige band grotendeels wel deed). Na een nieuwe intro schoot men van wal met de introsolo van ‘Flirting With An Alien’. Hierdoor werden alle ogen en oren op Rik Priem gericht en de eerder timide man schitterde vanaf de start. En Mike, ja die maakte een grote indruk op mij! Zijn zang komt bij deze melodieuze metal/rock nog beter tot zijn recht vind ik persoonlijk. Op ‘Blindfolded’ konden we extra genieten van toetsenist Geert Margodt. Die kerel stond constant met een brede glimlach achter zijn keyboards. Later kwam ik te weten dat hij geweldig nieuws had gekregen! Maar ik moet wachten met het verspreiden van het nieuws tot alles in kannen en kruiken is! Hier kon Mike ook lekker te keer gaan omdat er op verschillende toonhoogtes werd gezongen. Rik Priem is een echte snarenplukker en slingert kwaliteitsvolle solo’s in de menigte.

Rik Priem-54Over de kwaliteiten van een drummer als Ramy Ali valt uiteraard niet meer te twijfelen. De man beroerde de skins al bij Iron Mask en Freedom Call. Hij was ook te horen op albums van Lavalle en Julian Angel.
De band vervolgde met het geweldige ‘In With The Freaks’. Dit nummer is op het lijf geschreven van de bassist Vincent De Laat. Je kan de man het best beschrijven als de hofnar van de band. Hij maakt de gekste moves op het podium en is ook nog eens bekkentrekker-kampioen. Maar hij laat ons tegelijkertijd genieten van de vetste basloopjes. De band komt live een pak harder over dan op plaat, maar dit is een gekend feit bij melodieuze rockbands! Op die manier klinkt ‘The Future Is Now’ werkelijk moddervet!
Na al dat geweld was de tijd aangebroken voor een cool down moment. Rik ging op een stoel zitten en bij passend licht werd de ballade ‘Kneel Before The Pieces’ gebracht. Hierbij was ook te horen dat Mike verschillende stijlen perfect aankan.
Maar Rik laat ons nadien met volle teugen genieten van zijn snelle en vooral catchy en melodieuze gitaarspel op nummers zoals ‘Run Angel Run’ en ‘Child Of Anger’. Alle muzikanten schitteren in het sterk gevarieerde instrumentale nummer ‘Chameleon’.
Na een korte pauze kregen we de intro ‘Sunset Over Agartha’ van toetsenist Geert te horen dat werd opgevolgd door ‘Hungry At Heart’ en het stuwende slotnummer ‘Babylon Rising’.
Ik kan zonder meer zeggen dat er werkelijk talent zit in mijn Belgenland. Jammer dat niet meer mensen dit inzien, want ze zijn tot grote dingen in staat! De vuurdoop van Mike kan als uiterst geslaagd beschouwd worden en ik vernam uit goede bron dat er al aan nieuw materiaal wordt gewerkt.

Na het concert ging ik ‘satisfied’ naar huis en begon al uit te kijken naar nieuw materiaal van beide bands. Ook zal ik het niet nalaten om ze bij gelegenheid nog eens te gaan bekijken!

Tekst en foto’s : Rik Bauters

Related posts

Report: Slayer – Gojira – 013 Tilburg

livereviewer

Paradise Lost @ Tivoli Utrecht

livereviewer

Live report: Veneration of the dead: Ancient Rites / Varathron / Lugubre / Pestilentia / Bloodtomb – Baroeg Rotterdam, 31-03-2018

LiveReviewer
UA-17622028-3