Live report: Venom Inc / Suffocation / Evil Invaders / Nervosa – Dynamo Eindhoven, 16-03-2018

Live report: Venom Inc / Suffocation / Evil Invaders / Nervosa – Dynamo Eindhoven 16 maart 2018.

Speelde Venom (met Cronos) exact drie maanden geleden nog in De Effenaar tijdens de Eindhoven Metal Meeting, op 16 maart was het de beurt aan ‘die andere’ Venom in Dynamo, te herkennen aan de toevoeging Inc. en de twee andere oer-leden Mantas en Abaddon en Cronos’ opvolger Tony ‘Demoliation Man’ Dolan. Tenminste dat was de bedoeling, maar door prettige familie omstandigheden moest Abaddon de drumkruk afstaan aan ene Jeramie Kling die als vervanger mocht aantreden. De godfathers van de Black Metal in Eindhoven met een pak andere interessante metal bands. Bij zijn dus!

Vanwege een interview met Tony Dolan (Demolition Man) en Jeff Dunn (Mantas) – later hier te verschijnen – elders in het mooie Dynamo gebouw en noodzakelijke overnachtingszaken, kon Winston niet alle bands zien van deze avond. Een avond dat je met zes bands met gemak een minifestival kon noemen. Gelukkig dat Ronald wel aanwezig was om in ieder geval Suffocation even namens ons mee te pakken. Uiteraard zijn alle foto’s door hem gemaakt! Helaas heeft Ronald de eerste twee bands gemist. Je weet wat er gebeurt als er een sneeuwvlok valt in Nederland. Dan kan ineens niemand meer fatsoenlijk rijden!

Nervosa – backstage Dynamo – © Ronald van de Baan

Het pittige powerthrashtrio Nervosa uit Brazilië was de eerste band die ik zag en ik was blij dat ik deze meidenband nu ook live kon zien na de release van hun recente album ‘Agony’ uit 2016. Wat een power weten deze meiden op te roepen zeg. Het contrast tussen de prettige verschijning van zangeres/bassist Fernanda en haar felle grunt werkt goed. Ook haar boze blik wanneer ze staat te zingen maakt indruk. Een teken dat deze dame(s) het menen en geloven waar ze mee bezig zijn. Dynamo was overigens goed gevuld deze avond en de sfeer was prima. Nervosa kreeg goede bijval en zal aan dit optreden in Dynamo ongetwijfeld zelf ook een goede herinnering overhouden. Enig puntje van kritiek was het wat bedompte geluid. Toch drukte dat de pret niet.


De fanatieke zuiderburen van Evil Invaders waren in eerste instantie in plaats van Suffocation op de bill gezet. Maar ineens bleek die tóch ook te komen naar Dynamo zodat er een extra band te genieten viel. Ik kan niet zoveel met de deathmetal van Suffocation, dan is Evil Invaders met hun mix van old en new school heavy metal wel meer in mijn straatje. De band met zanger/gitarist Joe (Johannes van Audenhove) aan het front zag ik al een aantal maal en elke keer bleken ze weer in hun kunnen en fanatisme gegroeid te zijn. En nu ook weer. Met 1000% inzet namen ze bezit van het podium en vuurden hun energieke, melodieuze en krachtige metal op het publiek. Met behulp van een drietal risers met licht eronder weten ze op een relatief simpele manier ook visueel net wat meer te brengen; het ziet er imposant uit wanneer de drie gitaarmannen op hun risers staan. Met twee albums en een EP in ruim twee jaar tijd is het menens voor de sympathieke Belgen; They mean good and heavy business. Een live show van Evil Invaders is altijd gaaf en doet menig toeschouwer weer eens beseffen hoe leuk heavy metal ook weer eens is wanneer het niet ingewikkeld vertakt is met subgenres. Ik hoop ze nog vaak te kunnen zien, maar dat zit wel snor (pun intended).

Mijn hart gaat ging wel even sneller kloppen bij het nieuws dat Suffocation toch meekomt naar Eindhoven. Ik kan de technische death metal wel verslinden.  In de week ervoor maakte Frank Mullens helaas bekend dat hij stopt met Suffocation. Gelukkig dat ze als troef Ricky Myers al hebben, die al vaker het stokje overgenomen heeft van Frank.  Zijn vocalen zijn wel iets schor vanavond, maar goed dat is het enige smetje van de set! Vanavond is de set weer hard en strak. Iets wat de mensen die in de 013 waren bij Netherlands Deathfest (drie weken terug) ook hebben meegemaakt. Het Venom publiek is wellicht wat minder in voor Suffocation (lees net als Winston) Maar de mannen van Suffocation hakken en zagen gewoon door met precisie. Er zijn ook fans speciaal voor hun komen afreizen en die genieten zichtbaar van deze sterke set. Niks nieuws onder de horizon, maar nooit saai. Dat is Suffocation in een notedop. Ga zo door mannen!

Het verhaal van de twee Venom bands is al vaak verteld. Hoe Cronos de naam op slinkse wijze te pakken kreeg, hoe in 2015 Venom Inc. min of meer bij toeval ontstond en de kinnesinne die met name de Cronos kant erover heeft. De beste manier omdat te bestrijden is uiteraard gewoon muziek maken en optreden waar en wanneer je maar kunt. “Avé”, het eerste album van Venom Inc., was een onverwachte knaller in 2017 en de band liet zich vaak zien, over de hele wereld. Kun je geloven dat de band sinds april 2015 al meer dan 400 keer heeft opgetreden? Dat zegt ook al wat toch? Terug naar de ‘heilige grond’ van Dynamo, zoals Tony Dolan het al vroeg in de show noemde. Hij kan het weten want hij was met zijn vorige band Atomkraft aanwezig bij het legendarische tweede Dynamo Open Air festival (met Stryper, Destruction, Testament, Vengeance o.a.). Meer dan 30 jaar later is hij als frontman en bassist terug en gaf met Mantas (de man die talloze Venom klassiekers schreef) en invaller Jeramie Kling (The Absence) een weergaloze show aan de aanwezigen. Na het titelnummer van “Avé”, een traag en dreigend nummer, werd er meteen doorgepakt naar het begin van het begin met ‘Welcome To Hell’ het titelnummer van de eerste plaat. Er zou nóg een titelnummer volgen (natuurlijk) maar die zou later volgen. De nieuwste plaat kreeg terecht aandacht met de nummers ‘Metal We Bleed’, ‘War’ en voor het eerst deze tour en dus een kadootje ‘Black ’n Roll’ waarin aan veel legendarische metal bands eer wordt betoont. Lekker vet nummer en de vuisten de lucht in! Hell yeah! Één van de verrassingen van de avond was ‘Parasite’ dat van het eerste Cronosloze album ‘Prime Evil’ afkomstig is, erg fijn om te horen wanneer je het niet verwacht.

Maar dan, na krakers als ‘Warhead’ (met een mooi saluut aan Abaddon die met zijn vrouw een baby verwacht), ‘Die Hard’,’Live Like An Angel, Die Like A Devil’ en ‘Don’t Burn The Witch’ ineens de aankondiging van een b kant van een 12” single. Daar heeft Venom er wel een paar van, stiekem hoopte ik op ‘Woman’ van ‘Manitou’, maar het werd ‘Lady Lust’ van de ‘Warhead’ EP! Holy shit! Dat nummer had ik nooit gedacht live te zullen horen, bij die andere Venom zal dat in ieder geval niet zo zijn. Godverdomme wat een knaller van een setlist, ook al was er maar tijd voor iets meer dan een uur. Natuurlijk kwam ‘Black Metal’, dat ándere legendarische titelnummer ook voorbij en de impact blijft nog steeds immens. De avond werd afgeroomd met ‘Countess Bathory’, ‘Sons Of Satan’ en ‘Witching Hour’ en daarmee was er nog maar weinig te wensen over eigenlijk. Toch blijft de band de nummers wel afwisselen en alleen dat al geeft aan hoe gretig deze band is. De band is onvermoeibaar, toerde meteen door na een aantal optreden in Azië, Nieuw Zeeland en Australië en dat alleen al verdient maximaal respect. Venom Inc. gaat gewoon door werd me 100% verzekerd in het eerdere interview die dag. Binnenkort te lezen in dit theater!

Tekst: Winston Arntz en Ronald van de Baan
Foto’s: Ronald van de Baan