Review: Alien Weaponry – Tangaroa – Napalm Records – Release: 17-09-2021

Review: Alien Weaponry – Tangaroa – Napalm Records – Release: 17-09-2021.

Alien Weaponry is een trio uit Nieuw Zeeland opgericht in Auckland door de gebroeders Lewis en Henry de Jong die al jong begonnen te spelen (respectievelijk 8 en 10 jaar oud). Tijdens het uitkomen van het debuutalbum “Tū” was het oudste bandlid ook nog maar 18. Tijdens het toeren voor dat album bouwde de band ook al een aardige live reputatie op en kreeg het veel lovende reacties. Menig gerenommeerd metalmagazine riep de band uit tot beste nieuwe jonge band of meest veel belovende band. Eens luisteren of de band dit waar kan maken met hun tweede album. Bassist Ethan Trembath is inmiddels vervangen door Tūranga Morgan-Edmonds.

Alien Weaponry is:
Lewis de Jong – Gitaar, zang
Henry de Jong – Drums
Tūranga Porowini Morgan-Edmonds – Bas

Tangaroa

Wat op het eerste album opviel is dat een aanzienlijk deel van het album werd gezongen in Te Reo Māori, de inheemse taal van de Nieuw-Zeelandse Māori. Ook op dit album is dat gezien de songtitels op dit tweede album ook niet anders. De meeste nummers bleven na een aantal luisterbeurten, al dan niet fonetisch, al snel in je hoofd zitten. Vooral ook omdat die er met een soort van boosheid werden ingeramd. Die boosheid is er nog steeds wel gezien de thematiek van de nummers maar wordt het instrumentaal over het geheel een stuk rustiger gebracht dan op “Tú”.

De band weet nog steeds een ‘tribal’-gevoel neer te zetten, mede natuurlijk door de tribal chants al dan niet door de bandleden zelf gezongen. De albumopener ‘Titokowaru’ begint met het geluid van vogels en het geluid van roeispanen die het water raken. Het nummer gaat over het Maori krijgsopperhoofd Titokowaru die het koloniale leger uitdaagde met zijn eigen rebellenleger. Het nummer is traag tot mid tempo met veel geluiden die we ook bij de traditionele Maori haka’s horen. Het volgende nummer ‘Hatupata’ heeft dat nog veel meer.

Op “Tū“ vond ik de gitaarpartijen wel redelijk eentonig. Op dit album zit daar veel meer variatie in en klinken de meeste nummers daarom wellicht ook niet zo catchy als op het vorige album. Naast de Maori thematiek behandeld de band ook andere dingen zoals in het titelnummer waarin het verontreinigen van de oceaan en illegale visserspraktijken aan bod komen. In dit nummer worden de teksten ook in zowel het Te Reo Maori als in het Engels gezongen.

In de Engelstalige nummers worden ook persoonlijke dingen behandeld zoals zelfverachting, onzekerheid en drugsproblematiek. ‘Unforgiving’ is daar een goed voorbeeld van en door het rustige karakter met de cleane zang met een emotioneel en ruig randje komt deze wel even binnen. Aan het eind wordt het geheel een tikje ruiger met een gitaarsolo die op zich een verhaal lijkt te vertellen. ‘Dad’ ligt wel ongeveer in dezelfde categorie, maar heeft wat meer ruige passages. AfsluiterDown the Rabbit Hole’ is weer een stuk rustiger en klinkt over het geheel behoorlijk a-ritmisch.

Conclusie:

Met dit tweede album, wat voor veel bands een bepalend album is, laat de band veel meer variatie horen en klinkt het geheel ook een stuk volwassener. De Maori invloeden zullen altijd wel een groot deel van de muziek en tekst bepalen, maar de band neemt ook zeker de tijd voor andere onderwerpen. Een meer dan solide album die het mijns inziens zeker weer goed gaat doen bij de fans en media.

Score: 4,25 uit 5

Tracklist:
1. Tītokowaru
2. Hatupatu
3. Ahi Kā
4. Tangaroa
5. Unforgiving
6. Blinded
7. Kai Whatu
8. Crooked Monsters
9. Buried Underground
10. Dad
11. Īhenga
12. Down The Rabbit Hole

Links:
https://www.facebook.com/AlienWeaponry
https://www.facebook.com/napalmrecords

Tekst: Marcel Klaster

Related posts

Review: Abhorrent Decimation – Miasmic Mutation – Eigen Beheer – Release: 25-09-2015

LiveReviewer

Review: Charred Walls Of The Damned – Creatures Watching Over The Dead – Metal Blade – Release: Out Now

LiveReviewer

Review: Lacuna Coil – Delirium – Century Media Records – Release: Out Now

LiveReviewer
UA-17622028-3