Review: Amorphis – Queen of Time – Nuclear Blast – Release: 18-05-2018

Review: Amorphis – Queen of Time – Nuclear Blast – Release: 18-05-2018.

De Finse band Amorphis is opgericht in 1990 door leden van de bands Abhorrence en Violent Solution als death metal band. Al vrij snel, ten tijde van het debuutalbum “The Karelian Isthmus”, richtte de band zich meer op death\doom metal. Gedurende de jaren heeft de band vervolgens allerlei andere invloeden in hun muziek opgenomen, waaronder folk metal, melodische death metal en progressieve rock. De band brengt over het algemeen conceptalbums uit, gebaseerd op Finse mythologie. Een belangrijk onderdeel van hun geluid is de beurtelings gegrunte en clean gezongen zang, terwijl er veel keyboard partijen en (Oosterse) folk melodieën zijn.

Amorphis is:
Esa Holopainen – gitaar
Tomi Koivusaari – gitaar
Santeri Kallio – keyboard
Tomi Joutsen – zang
Olli-Pekka Laine – bas
Jan Rechberger – drums

 

Queen of Time
Iemand omschreef het album als ‘veilig’, en oppervlakkig lijkt dat ook zo. De band heeft namelijk alle elementen die karakteristiek zijn voor hun recente albums op de voorgrond staan, aangevuld met gitaarlicks uit de “Tuonela” periode. Als je goed luistert naar de muziek zijn er echter wel degelijk een aantal nieuwe elementen in de muziek aanwezig. Zo zit er bij diverse songs een koortje in de muziek verwerkt. Daarnaast zijn er twee songs waar op een gegeven moment een ‘robot voice’ a la Cynic gebruikt wordt. Ook worden er meer Oosterse melodietjes dan op eerdere albums gebruikt.

Wat in ieder geval opvalt aan het album is dat de grunts van Tomi met de jaren alleen maar beter lijken te worden. De band laat ook weer zien hoe goed ze zijn in het bij elkaar brengen van tegenstellingen. Zo is er de hard versus zacht dynamiek in de songs, grunts ten opzichte van cleane zang en melodieuze licks versus crunchy ritmische riffs. Dat alles komt samen in goed geschreven songs met sterke riffs en melodieën.

Binnen een sterk album zijn het de volgende songs die er bovenuit springen: De opener ‘The Bee’, een mini epic, die teruggrijpt op het gitaarwerk van rond de eeuwwisseling, met geweldige grunts en zowel een goed ingezet koor als de ‘robotvoice’. Dan is er ‘Daughter of Hate’, een van de progressievere Amorphis songs, met gebruik van saxofoon. Ook ‘The Golden Elk’, ondanks prachtig uitgevoerde ingetogen stukken behoorlijk stevig, is een prachtig nummer. ‘Heart of the Giant’, met koorzang, is de soundtrack voor een triomf en zou de perfecte live opener zijn.

‘Grain of Sand, met een hoofdrol voor het psychedelische keyboard en de fantastische grunts van Tomi en slepende stukken afgezet tegen het snelle einde, is ook geweldig. Het laatste nummer, ‘Pyres on the Coast’, klinkt qua riffs en melodieën wat minder typisch Amorphis dan de rest van het album en is het sterkste nummer van het album.. Ook is er nog de zang van ‘onze’ Anneke van Giersbergen op ‘Amongst Stars’. Het is alleen jammer dat los van haar aanwezigheid het nummer een heel standaard Amorphis nummer is.

Conclusie:
Alle traditionele Amorphis elementen samen gebracht in een set sterke songs zoals alleen Amorphis dat kan. Nu alleen het volgende album het lef om de nieuwe elementen een keer op de voorgrond te plaatsen.

Score: 4 uit 5

Tracklist:
01. The Bee
02. Message in the Amber
03. Daughter of Hate
04. The Golden Elk
05. Wrong Direction
06. Heart of the Giant
07. We Accursed
08. Grain of Sand
09. Amongst Stars
10. Pyres on the Coast

Links:
Amorphis Facebook
Nuclear Blast

Tekst: Marcel Bergervoet

Related posts

Heidevolk – Velua – Napalm Records– Release: March 20th 2015

livereviewer

Review: Blackhour – Sins Remain – Transcending Obscurity Distribution – Release: January 5th, 2016

LiveReviewer

Review: Pestifer – Execration Diatribes – RDL Records – Release: 25-02-2017

LiveReviewer
UA-17622028-3