Review: Battlecross – Rise to Power – Metal Blade Records – Release: Out Now

Review: Battlecross – Rise to Power – Metal Blade Records – Release: Out Now.

Battlecross is een Amerikaanse thrash/death metalband uit Canton in Michigan. Opgericht in 2003 door de gitaristen Tony Asta en Hiran Deraniyagala, is de band met “Rise to Power” toe aan hun derde album. Debuut “Push Pull Destroy” uit 2010 is in 2011 opnieuw uitgebracht onder de albumtitel “Pursuit of Honor”. In 2013 volgde “War of Will” en in augustus 2015 het nieuwste album “Rise to Power” met drummonster Alex Bent.
Door verschillende metalstijlen te combineren is BC een opvallende act in het metal-wereldje. Zeventig procent thrash, twintig procent death en tien procent metalcore/hardcore laten je trommelvliezen klapperen en maken van je nekspieren stalen kabels.

Battlecross is:
Kyle Gunther – Zang
Don Slater – Bas
Tony Asta – Gitaar
Hiran Deraniyagala – Gitaar
Alex Bent – Drums

 

Rise To Power:
battlecrossrisecdVooropgesteld, ik val niet meer zo snel van mijn stoel na het beluisteren van een nieuwe release, maar Battlecross heeft het geflikt. Onder het motto: “kan het nóg strakker?”, knallen deze heren tien songs de huiskamer in die mij letterlijk omverbliezen. Ik was al erg enthousiast over “War of Will”, maar “Rise to Power” gaat nog verder qua intensiteit. Waar het vorige album nog gedomineerd werd door superstrakke thrash metal met een vleugje death metal, gaat het nieuwste album nog een paar stappen verder in variatie. Opener ‘Scars’ schiet met een furieuze hardcoreriff uit de startblokken en gaat over in een superstrakke thrashsong. Wat direct opvalt is het waanzinnige gitaarspel. Strak, loepzuiver en melodieus. Dit is sowieso de rode draad door het hele album. Wat ook opvalt is de hysterisch krijsende Kyle Gunter. Goeiendag, wat kan die man blèren. Gelukkig gooit hij er ook grunts tegenaan, want anders zou ik dit als storend gaan beschouwen. Nu worden gekrijs en gegrunt mooi afgewisseld, wat de variatie ten goede komt.
Tenslotte alle lof voor nieuwkomer Alex Bent. Wat een beest! Deze drummachine heeft ook nog een blauwe maandag bij Hatriot geroffeld, de band van Exodus zanger Steve Souza. Een broekie van 22 jaar, maar nu al een openbaring. Het volgende nummer ‘Not Your Slave’ kent een Bay Area-achtige openingsriff en vanaf het moment dat Kyle inzet, hangt er een Pantera walm over het nummer. Vooral de manier van zingen doet denken aan de goede jaren van Phil Anselmo. Het twin-gitaarwerk is om van te smullen en erg bijzonder voor zo’n heftige band. ‘Absence’ is een heerlijke thrashsong met (gecontroleerde) blastbeats. Gelukkig niet te veel, want bij deze drumstijl wordt het mij snel te rommelig. BC doet alles in dienst van het nummer en nergens verzandt het in muzikale chaos.

Nummer vier ‘Spoiled’ kent een 80’s beginriff en schakelt al snel naar de vijfde versnelling.
Wederom puik gitaar- en drumwerk. Mijn favoriete nummer ‘The Climb’ kent een Djent-achtig begin en kent de nodige death metal invloeden. Wat dit nummer zo geweldig maakt, zijn de tempowisselingen van supersnel naar loodzwaar en HEAVY!! ‘Blood & Lies’ begint met een mooi akoestisch tokkelstukje en loopt dan over in een heerlijke thrashsong. Het middengedeelte van het nummer is weer deels akoestisch.
Mijn tweede favoriet is ‘Bound By Fear’. Ook boven dit nummer hangt weer die typische Pantera groove. Bij dit nummer hoor je de death metalinvloeden van gitarist Hiran Deraniyagala, terwijl gitarist Tony Asta de meer melodieuzere gitarist is. Deze combi werkt perfect en wat ik al eerder meldde: het gitaarwerk is van uitzonderlijke klasse.‘Despised’ is weer lekker thrashy met de nodige blastbeats.
Het voorlaatste nummer ‘Shackles’ heeft een Exodus-achtig midtempo ritme. Maar nergens klinkt BC als een kloon. Daarvoor is de band té origineel. Dat is op zich al een grote verdienste tegenwoordig.
Laatste nummer ‘The Path’ begint akoestisch met een heerlijk aanzwellende gitaar. Na dit intro komen alle elementen samen waar Battlecross voor staat: hard, intens, divers en toch super melodieus. Prachtig is het rock & roll achtige middenstuk. Het viel mij pas na een paar keer luisteren op. Zó subtiel verweven in het nummer, prachtig!
Ik hoop deze superband gauw een keer live te mogen aanschouwen. Dat belooft een heerlijke chaos te worden!

Conclusie:
Dit album blaast je omver. Muzikaal staat de band als een huis. Het gitaarwerk is bovengemiddeld goed; naast het strakke thrashwerk vallen vooral de twinsolo’s op. Heerlijk melodieus en wonderwel passen ze uitstekend in de nummers. Alles songs zitten vol met tempowisselingen en bevatten kop en staart. Waar menig band verzandt in chaos of goede ideeën zonder echt goede songs te schrijven, kent BC het klappen van de zweep.
Drummer Alex Bent is dé openbaring; wat een alleskunner! Enig minpuntje is de zang. Op den duur begint het gekrijs me op de zenuwen te werken, maar door de combinatie met de grunt, is het gelukkig niet té storend. Misschien een puntje voor in de toekomst. Verder niets dan lof.
Tip: Luister ook album “War of Will” met afsluitend nummer ‘Fucking Hostile’ van …… juist: Pantera!

Score: 4 uit 5
 

Tracklist:
1. Scars
2. Not Your Slave
3. Absence
4. Spoiled
5. The Climb
6. Blood & Lies
7. Bound by Fear
8. Despised
9. Shackles
10.The Path

Links:
Battlecross Official
Battlecross Facebook

Tekst: Ronald Harleman
 

Related posts

Soulfly – Archangel – Nuclear Blast – Release: August 14th 2015

LiveReviewer

Review: Interment – Scent Of The Buried – Pulverised Records – Release: 01-04-2016

LiveReviewer

Review: Purgatory – Ωmega Void Tribvnal – War Anthem Records – Release: Out Now

LiveReviewer
UA-17622028-3