Review: Borknagar – True North – Century Media Records – Release: Out now

Review: Borknagar – True North – Century Media Records – Release: Out now.

De Noorse metalband Borknagar is een band die zich al bijna 25 jaar album voor album ontwikkelt naar en steeds unieker geluid. De band is in 1995 opgericht door Øystein Garnes Brun, op zoek naar de mogelijkheid om metal met meer melodie en experimentatie te maken dan in zijn oorspronkelijke band Molested. Voor Borknagar wist hij bandleden te vinden uit Gorgoroth, Enslaved, Ulver en Arcturus, wat betekende dat de band een instant grootheid in het black metal genre werd. Hoewel de black metal elementen, zoals de blastbeats en de grunts op al hun albums gebleven zijn, zijn er album voor album steeds meer andere elementen in hun muziek gebracht. De behoorlijk productieve band heeft zo over de loop van hun carrière reeds tien albums uitgebracht. Tegelijk heeft de band ook behoorlijk wat bandwisselingen moeten verwerken, soms ook veroorzaakt door onderlinge spanningen en zelfs een dood door drugsgebruik. Dit vangt de band voornamelijk op doordat de visie en de meeste muziek uit handen van Øystein komt.

Borknagar is:
Øystein G. Brun – gitaar
ICS Vortex – zang, bas
Lars A. Nedland – keyboard, zang
Bjørn Dugstad Rønnow – drums
Jostein Thomassen – gitaar

True North

Het nieuwste album van Borknagar heeft opnieuw een ander geluid dan “Winter Thrice”, welke meer bombastisch klonk dan het nieuwste album. Dit werd gedaan door veel gebruik van koren en meerdere zangers en door veel de black metal en folk elementen te vermengen. Op het nieuwste album heeft Øystein voor een eenvoudiger en softer geluid gekozen. Dat wil niet zeggen dat de black metal elementen helemaal verdwenen zijn , het album heeft echter lange stukken waar deze elementen een kleine rol spelen, zonder helemaal afwezig te zijn. Ik weet dat voor een gedeelte van de metal gemeenschap dit een reden is om af te haken, dit album is echter een origineel kwaliteitsalbum dat zeker de moeite waard is, zelf als het rustiger is dan je gewend bent.

De eerste song ‘Thunderous’ laat gelijk horen dat Borknagar zichzelf weer heeft heruitgevonden. Terwijl de zang een beetje aan Volbeat doet denken, is het ook duidelijk uit de soepele afwisseling van rustige stukken en passages vol shrieks, blastbeats en tremolo picking, maar dan in hogere tonen, dat blackgaze ook als invloed is gebruikt. in de soepele overgang van emoties in de muziek is ook het meest recente album van Wintersun terug te horen. De tweede song heeft een nog duidelijker Volbeat geluid, gecombineerd met seventies keyboards. Het is een heel vlotte song die seventies rock met een likje black metal weet te vermengen, in de vorm van wat blastbeats en unclean vocals op de achtergrond en die vervolgens heel soepeltjes van sfeer weet te wisselen. Als het de bedoeling is je vol energie te gieten dan is dat zeker gelukt.

‘The Fire that Burns’ weet met dezelfde elementen de melancholie een paar tandjes op te voeren en tegelijk de folk-elementen weer wat meer naar de voorgrond te halen en is opnieuw een kwaliteitssong. De volgende song, ’Lights’ is ritmisch en qua sfeer meer als een collage opgebouwd en zal misschien niet iedereen aanspreken, maar past heel goed bij de rest van het album. Wat vervolgens ‘Wild Fathers Heart’ in hardheid mist, wordt volledig goedgemaakt in puur verdriet. ‘Mount Rapture’ klinkt alsof de Noorse hordes tot de tanden bewapend uitrijden, maar tussendoor wel een gezellige picnic of twee hebben gepland. De seventies keyboards komen ook weer terug, waar ik gewoon een zwak voor heb. De constante hoge kwaliteit blijft maar voortduren en op ‘Into the White’ weet de band op heel krachtig te klinken terwijl ze alle elementen van hun muziek naar voren halen. De langste song van het album ‘Tidal’, is doomig en desondanks weten Øystein en co. ook hier de zon door te gitzwarte wolken te laten breken. Het album wordt afgesloten met ‘Voices’, waarin Borknagar op majestueuze wijze laat horen dat de gospel elementen van Zeal and Ardor ook door andere bands gebruikt kunnen worden. Een geweldig einde van een geweldig album!

Conclusie:
Dit is Borknagars ‘Alternative 4’. Het zal voor sommigen wat wennen zijn, maar het zou me niets verbazen als dit een invloedrijk album wordt.

Score: 4,5 uit 5
 

Tracklist:
01. Thunderous
02. Up North
03. The Fire That Burns
04. Lights
05. Wild Father’s Heart
06. Mount Rapture
07. Into The White
08. Tidal
09. Voices

Links:
http://www.borknagar.com/
https://www.facebook.com/borknagarofficial/

Tekst: Marcel Bergervoet

Related posts

review: Bury Tomorrow – Runes – Nuclear Blast – Release 25 mei

livereviewer

My Dying Bride – A Map of all our Failures – Peaceville Records – Out Now

livereviewer

MISTER AND MISSISSIPPI BRENGT DEBUUT BIJ V2 RECORDS UIT

livereviewer
UA-17622028-3