Review: Bury Tomorrow – Earthbound – Nuclear Blast – Release: 29-01-2016

Review: Bury Tomorrow – Earthbound – Nuclear Blast – Release: 29-01-2016.

Bury Tomorrow is opgericht in 2006 in Hampshire, Engeland. Het debuutalbum “Portraits” kwam uit in 2009 via Basick Records. Later werd er getekend bij Artery Recordings maar die samenwerking verliep niet geheel vlekkeloos, waarna het Noord Amerikaanse en Japanse platenlabel en het Amerikaanse boekingsagentschap verloren gingen. Gevreesd werd voor het einde van de band, maar de band werd al snel opgepikt door Nuclear Blast en niet veel later werd het album “The Union of Crowns”(2012) uitgebracht. Nadat begin 2013 gitarist Mehdi Vismara het veld had geruimd voor Kristan Dawson werd er gewerkt aan plaat nummer drie met de titel “Runes”(2014), waarop de band laat horen dat het een vaste waarde aan het worden is aan het metalcore front. Als het nieuwe album “Earthbound” in de lijn ligt van de voorganger kunnen ze deze positie alleen maar versterken.

Bury Tomorrow is:
Jason Cameron – Zang clean/gitaar
Adam Jackson – Drums
Daniel Winter-Bates – Zang unclean
Davyd Winter-Bates – Bas
Kristan Dawson – Gitaar

Earthbound
Bury_Tomorrow_-_Earthbound_album_cover‘Metalcore is dood’ wordt er vaak gezegd. Bury Tomorrow bewijst dat dit niet zo is, want de band laat meer horen dan alleen het typische metalcore geluid. De band heeft veel melodie in de muziek en ook de combinatie van een cleane en een uncleane zanger maakt dat de band in een buitencategorie valt.

Met aftrapper “The Eternal” wordt gelijk de toon gezet. Een sterke opener met een heerlijke zang battle tussen Daniel Winter-Bates en Jason Cameron . De laatste klinkt over het gehele album gezien iets monotoner, maar tegelijkertijd ook wat ruiger dan op de vorige platen. Op het volgende nummer “Last Light” horen we ze ook daadwerkelijk samen zingen wat wel een extra dimensie geeft aan het nummer. Gitarist Dawson zit er sinds het vorige album bij en is duidelijk een aanwinst voor de band en met name zijn gitaarwerk draagt dit nummer. Over het geheel van het album had de leadgitaar wat mij betreft ook wat harder in de mix gemogen. Door het vocale geweld wordt die namelijk regelmatig weggedrukt. Op “Cemetery” is er een wat grotere rol weggelegd voor Cameron die zoals al eerder gezegd wat ruiger klinkt en hier bij vlagen wat weg heeft van Rob Flynn van Machine Head.

De meeste nummers hebben wel een soort van vaste structuur waarbij de vocalen worden afgewisseld en Cameron dan haast steevast het refrein voor zijn rekening neemt en we een soort van “sing along” krijgen. “301” is een nummer dat er uitspringt door de supersnelle start en halverwege een stuk zang door gastvocalist Jamey Jasta . De overgangen van de uncleane zang naar de cleane zang en vice versa door middel van een breakdown of een aparte gitaarlijn, worden hier perfect uitgevoerd.

Conclusie:
Het combineren van superharde en melodische stukken en de overgangen van cleane naar uncleane zang gaat de heren steeds beter af. Oftewel oefening baart kunst. Minpuntje is dan toch wel de wat vaste songstructuren die worden gehanteerd. Hier mag wat mij betreft wel wat meer variatie in komen. Het jaar is nog jong, maar dit album gaat hoogstwaarschijnlijk wel in mijn top tien van 2016 belanden.

Score: 4,25 uit 5

 

Tracklist:
1. The Eternal
2. Last Light
3. Earthbound
4. The Burden
5. Cemetery
6. Restless & Cold
7. 301
8. Memories
9. For Us
10. Bloodline

Links:
Bury Tomorrow Facebook
Bury Tomorrow Official

Tekst : Marcel Klaster

Related posts

ANAAL NATHRAKH – DESIDARATUM METAL BLADE – OUT NOW!

livereviewer

unDEAD – False Prophecies – Listenable Records – Out Now

livereviewer

IMPELLITTERI – VENOM – FRONTIERS RECORDS – RELEASE: OUT NOW

LiveReviewer
UA-17622028-3