Review: Celestial Season – Mysterium I – Burning World Records – Release: 25-04-2022

Review: Celestial Season – Mysterium I – Burning World Records – Release: 25-04-2022.

De band is geformeerd begin jaren 90 en kreeg voor haar eerste twee albums,“Forever Scarlet Passion” uit 1993 en “Solar Lovers” uit 1995 louter positieve kritieken. Een gemixte line up van deze twee platen kwam weer bij elkaar om “The Secret Teachings” op te nemen. De chemie tussen de bandleden was zo goed dat het al snel resulteerde in dit album, de eerste van een trilogie waarvan deel twee en drie binnen nu en twee jaar verschijnen.

Celestial Season is:
Stefan Ruiters – Zang
Olly Smit – Gitaar
Pim van Zanen – Gitaar
Lucas van Slegtenhorst – Bas
Jiska Ter Bals – Viool
Elianne Anemaat – Cello
Jason Köhnen – Drums

Mysterium

“Mysterium I” is het natuurlijk vervolg op het comeback album “The Secret Teachings”. Tekstueel begint de Mysterium trilogie waar de “The Secret Teachings” stopte. Een duik in de geheimen van aloude mysteries, alles wat al bekend is en wat nog ontdekt moet worden.

Het eerste nummer ‘Black Water Mirrors’ dreunt na een kort intro gelijk lekker door de kamer door de zware bas. De viool en cello geven het geheel een lekker melancholisch sfeertje mee. De zang is divers met growls maar ook Peter Steele-achtige spoken word/zang. De laatste minuut heeft een heavy riff waarbij je hoofd haast automatisch meegaat op het ritme. ‘The Golden Light of Late Day’ heeft een soort van verhalende zang a la Tiamat waarbij de gitaren en drums wat op de achtergrond blijven en het nummer vooral door de viool wordt gedragen.

Met ‘Sundown Transcends Us’ krijgen we wat meer afwisseling als die halverwege overgaat naar mid tempo met vooral veel heavy gitaarwerk. Daarna komen de viool en cello er wel weer bij maar die zijn niet overheersend. ‘This Glorious Summer’ is extreem traag en dat geeft een mooi contrast met het volgende ‘Endgame’ die een wat vlotter tempo heeft. Op ‘All That Is Known’ blijft de gitaar wat vaag op de achtergrond en is de zang langzaam en mysterieus. De laatste minuut wordt je bijna in slaap gesust door de viool. Afsluiter ‘Mysterium’ valt op door zowel Engelse als Duitse tekst.

Conclusie:

Doom staat er om bekend dat het vaak redelijk eentonig kan zijn. De band weet er met veel tempowisselingen en variatie in zang toch een goed te behappen album van te maken. Mede ook door de lengte van veertig minuten.

Score: 4,2 uit 5

Tracklist:

1. Black Water Mirrors
2. The Golden Light of Late Day
3. Sundown Transcends Us
4. This Glorious Summer
5. Endgame
6. All That Is Known
7. Mysterium

Tekst: Marcel Klaster

Related posts

Review: Memoriam – For The Fallen – Nuclear Blast – Release: 24-03-2017

LiveReviewer

The Black Dahlia Murder – Abysmal – Metal Blade Records – Release: 18-09-2015

LiveReviewer

Review: Darkthrone – Arctic Thunder – Peaceville Records – Release: 14-10-2016.

LiveReviewer
UA-17622028-3