Review: Dark Millennium – Midnight In The Void – Eigen Beheer – Release: 14-10-2016

Review: Dark Millennium – Midnight In The Void – Eigen Beheer – Release: 14-10-2016.

Dark Millennium werd begin jaren 90 opgericht in Bad Fredeburg, Duitsland. Na twee demo’s en twee full length albums hield de band het in 1994 al weer voor gezien. Nu, 22 jaar later, komt de band met hun derde album “Midnight in the Void”. Geen idee wat de heren in die tussentijd gedaan hebben. Ik neem aan dat ze niet al die tijd aan dit album gewerkt hebben, want dan verwacht ik toch wel een meesterwerkje.

Dark Millennium is:
Christian Mertens – Vocalen
Hilton Theissen – Gitaar
Michael Burmann – Gitaar
Gerold Kukulenz – Bas, Keyboard
Christoph Hesse – Drums

Midnight In The Void
344121-empMet ‘Strigoi Moon – Slave to the Void’ begint het album rustig en onheilspellend. Opvallend is dat de zang van Christian sterke overeenkomsten vertoond met die van Cronos van Venom. ‘Insanity Suck System’ begint snel maar verzandt al snel in een catchy riff, mijns inziens niet erg passend bij de rest van het nummer. ‘Dressed for Suicide’ is ook weer snel, maar heeft wat vreemde passages met haast kinderlijk eenvoudige catchy stukken.

Na drie nummers heb ik nog niet echt een idee welke kant de band op wil. Ik hoor verschillende invloeden qua zang waaronder het eerder genoemde Venom, maar ook Satyricon klinkt soms door. De muziek gaat alle kanten op en ik hoor allerlei verschillende genres voorbijkomen.

In ‘Something To Die For’ hoor je een vreemde laag gestemde gitaar die waarschijnlijk een bepaalde doomy sfeer op moet wekken, maar enigszins averechts werkt omdat het eerder te vrolijk klinkt dan zwaarmoedig. Zo zitten in elk nummer wel leuke passages maar ook stukken die mijns inziens kant noch wal raken. De leukere nummers staan op het eind van het album. ‘Among Wolves’ begint met een piano-intro, waarna de eerste gitaar gedurende het hele nummer rustig blijft spelen en de tweede gitaar er soms keihard overheen komt. ‘Headache Machine’ valt op door de veelal vreemde geluiden en het overwegend hardere gitaarwerk.

Het album sluit af met het bijna 18 minuten durende ‘From A Thousand Years Of Yore’. Er zit vast en zeker een idee achter waarom het zo lang moet duren maar het nummer bevat tweemaal een passage van twee minuten waarin er nagenoeg niks gebeurt. Ik heb geen problemen met lange nummers , maar dan moet het wel mijn aandacht vasthouden en dat doet dit nummer zeer zeker niet.

Conclusie:
De band noemt zichzelf een melodieuze death/doom metal band, maar ik zou het eerder progressief dan melodieus noemen. Ik mis ook een soort van overtuigingskracht in dit album, het is over het algemeen toch iets te catchy en te zoetsappig. Naar mijn idee heeft de productie hier ook grotendeels aan bijgedragen. Vooral in het begin van het album missen de gitaren de kracht om echt tot je door te dringen.

Score: 2,9 uit 5

Tracklist:
1 Strigoi Moon – Slave To The Void
2 Insanity Suck System
3 Dressed For Suicide
4 Something To Die For
5 The Failure
6 Looking Good Dead
7 Rats Leading Rats
8 Love Sucks
9 Set In Motion
10 Among Wolves
11 Headache Machine
12 From A Thousand Years Of Yore

Links:
Dark Millennium Facebook
Dark Millennium Official
Century Media

Tekst: Marcel Klaster

Related posts

Review: Stryper – God Damn Evil – Frontiers Music – Release: Out now

LiveReviewer

Coalchamber – Rivals – Napalm Records – Out Now

livereviewer

Review: Graceless – Shadowlands – Raw Skull Recordz – Release: 06 -12-2017

LiveReviewer
UA-17622028-3