Review: Dead End – The Mind’s Asylum – Doc Records – Release: Out now

Review: Dead End – The Mind’s Asylum – Doc Records – Release: Out now.

Dead End, één van de oudere metalbands uit ons kikkerlandje, was er een tijdje tussenuit. Maar de doom blijft natuurlijk kriegelen en kriebelen en de mannen besloten toch weer het vlammetje aan te wakkeren. In het verleden bleef het altijd bij demo’s, maar in 2016 mocht dan eindelijk het debuut van deze mannen het licht zien via Vic Records. “Reborn from the Ancient Graves” was even wennen qua stemgeluid, maar was zeker geen onaardige plaat! Nu in 2018 is het kijken of Dead End het in zich heeft nog een tweede album te releasen die noemenswaardig is in Neerlands metalhistorie.

Dead End is:
Bryan – zang
Alwin – bas
Arjan – gitaar
Jeroen – gitaar
Harald – drums

The Mind’s Asylum
Nu is er live niet aan Dead End te ontkomen, want ze staan erg vaak op de bill bij menig festival of clubshow. Wat opvalt is dat niet iedereen daar blij mee is. Toch moet ik eerlijk bekennen dat, door het veel live spelen, de mannen een goed geoliede machine zijn geworden, die hun act met verve uitvoeren. Maar goed, een aardige live-act geeft nog geen garantie voor een goed album. Na een album geconfisqueerd te hebben van Alwin op Schoonebeek Deathfest ging op de terugweg de CD al meteen in de speler. Daar is hij eigenlijk ook wel een paar weken in blijven zitten. Het mooie aan Dead End is dat de metal die ze spelen gewoon heerlijk simpel, rauw en doeltreffend is.

Bryan doet mij denken aan de oude Samael en die inspiratiebron bespeur ik ook wel lichtjes door de muziek heen. Een grotere inspiratiebron lijkt mij My Dying Bride. Dead End komt aardig in de buurt door die treurigheid en vibe in hun sound te stoppen. De band bewijst dat metal niet alleen maar simpel hoeft door te stampen of dat de drummer zoveel mogelijk beats per minute moet halen. Het album is rauw en ronkt. Een minpuntje vind ik de gesproken stukken, want dit haalt me uit de naargeestige sfeer die Dead End hier neerzet. De plaat is niet uitmuntend geproduceerd, maar dit past ook niet echt bij de vibe die in mijn opinie het album probeert uit te dragen. Echter zouden sommige nummers toch zeker wel profijt hebben bij een iets betere productie. Maar dit zijn minpuntjes die makkelijk weg te poetsen zijn. Het album an sich blijft fier overeind staan!

Conclusie:
De mensen die graag van een stevige midtempo rauwe pot metal houden met een naargeestig randje zitten met Dead End in de goede richting! Ik zou zeggen, geef het een luisterbeurt! De band is een frisse wind tussen al de 850BPM bands waar je tegenwoordig mee doodgegooid wordt in de metal!

Score: 3,75 uit 5

Tracklist:
1.Avarice
2.My Malady
3.Backfire
4.Goddess of Fire
5.Marked Again
6.Restless Waters
7.Wartime in Eden
8.Folly of Man

Links:
Dead End Facebook

Tekst: Ronald van de Baan

Related posts

Review: Soilwork – Death Resonance – Nuclear Blast Records – Release: 19-08-2016

LiveReviewer

Review: Epica – Epica vs Attack on Titan songs – Nuclear Blast Records – Release: 20-07-2018

LiveReviewer

Review: Vandenberg’s Moonkings – MK.II – Mascot Records – Release: Out now

LiveReviewer
UA-17622028-3